Doorgaan naar hoofdcontent

Een lijn

Het is enorm belangrijk om in de opvoeding één lijn te hebben.
Dan denk je weleens, als je gescheiden bent dan is dat makkelijk.
Even was dat voor mij ook een valkuil, want dan dacht ik, zo ik doe het alleen.
Maar dat is absoluut niet waar. eigenlijk kan ik wel zeggen, niets was minder waar.
Als ouders blijf je altijd met de kindjes verbonden, en de kans op twee verschillende lijnen uit te komen is groter.
2 Jaar was ik de kindjes op aan het voeden zonder partner naast mij.
Daar had ik een rol in gevonden, een manier van hoe dat goed en fijn was voor ons.
Ondanks de gebrokenheid en het gemis.
Want ik begrijp heel goed waarom God van ons vraagt eerst te trouwen, en daarna pas kinderen te krijgen.
Dat kindjes Zijn zegen op het huwelijk (kunnen en mogen) zijn.
Wij zijn niet gemaakt om alleen of los van elkaar kindjes op te voeden.
Dat is een pittige taak.
Een bemoediging wil ik dan ook brengen aan alle ouders die het alleen doen, of die allebei een eigen deel op zich nemen!
Hou vol, voor hen, zorg goed voor jezelf en goed voor je kindjes.

Nu is mijn situatie al een tijd veranderd.
Dat zorgde ook voor verandering in de lijnen.
Een zoeken naar een nieuwe lijn.
Complex als het is, met een nieuwe partner, komt er zomaar een nieuwe lijn aan.
Wat is het mooi om daarover te mogen praten.
Want een relatie aangaan als je kindjes hebt, dat maakt je als ouder kwetsbaar.
Uiteindelijk is het belangrijk om een balans te vinden in wat voor jezelf goed is, maar zeker ook daarbij de kindjes niet uit het oog te verliezen.
Wat is het een zegen als je dan mag ervaren dat God erbij is.
Dat Hij ook hierbij wilt helpen.
En dat we hier als nieuw gezin, als bonus gezin (iets wat ik zo noem omdat ik het nooit gedacht had dat dit voor mij nog weg gelegd was), over mogen en zeker ook kunnen praten is bijzonder.
Het zorgt dat we weer opnieuw nadenken over hele belangrijke dingen.
Want wat willen we onze kindjes meegeven?
Is hoe wij het gewend waren de beste manier?
Of was het een manier om te overleven, omdat er eerder geen andere mogelijkheid leek?
Vele gesprekken gingen, maar gaan nog steeds over onze taak als ouders.
Want niets is zo belangrijk als, met elkaar op een lijn liggen.
De kindjes, zij verdienen het!
Want alleen dat geeft rust en duidelijkheid.
Het geeft hen een veilig gevoel als ze voelen en weten, wij staan achter elkaar.

Zolang we in gesprek blijven en de kinderen voor oog houden, weet ik zeker.
Wij vinden de lijn wel.
Het pad, waarlangs God ons sturen wil.
Waarvoor Hij ons precies de kracht, inzicht en liefde geeft die nodig is.
Want zonder Hem, zullen wij falen, maar met Hem zal het verkeerde ten goede gekeerd worden.
Met Hem is overwinning.
En niet te vergeten, wil Hij een licht op ons pad, op onze lijn zijn.

Nice weather at nature reserve Bergvennen near Lattrop, the Netherlands. #holland #weather #nature:

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…