Doorgaan naar hoofdcontent

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit.
Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw.
Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu.
Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.

Veel meer eigenlijk als ik besefte.
Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was.
Met de vogels die fluiten buiten.
Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit.
Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren.
Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei.
Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel.
Heb echt geen zin om zonder gegronde reden naar buiten te gaan.
Kan er van balen dat ik meerdere keren doornat regen.
Ik zag op mijn Pinterest pagina  een plaatje waardoor ik geraakt werd:

Who's afraid of a little rain?????:

Wat voor weer het ook is, hoe hard het ook regent.
Geniet!
Er is altijd wel iets te zien waar je blij van word.
Kijken naar de regen, of soms de hagel, dat is niet zo moeilijk.
Het is duidelijk aanwezig.
Maar de zegeningen daar moet je soms moeite voor doen.
Soms moet je hulpmiddelen gebruiken om ze te kunnen zien.
En wat ook kan is, je afschermen voor dat wat sterk aanwezig is en bewust op zoek gaan naar iets anders.
Dat kleine verborgen lichtpuntje!

Doe maar eigenwijs, klim maar op het bankje en kijk maar om je heen.
Er is meer dan er op het eerste gezicht te zien valt.
Ja wat voor weer het morgen ook is.
Of het nu donker is of licht.
Ik wil vol hoop uit bed stappen opzoek naar die ene zonnestraal die de dag brengt.
Ik wil wat voor weer het ook is, op zoek naar die zonnestraal die de dag kleur geeft!
Merk jij dat het weer invloed heeft?
Hoe uit zich dat bij jou?



Reacties

  1. Ik heb er weinig last van omdat ik net zo graag met een boek of blog in een hoekje kruip. Maar langer dan twee dagen moet het niet duren. Ik heb lucht nodig en licht of ik word depressief. Nu ja, niet echt heel erg depri, maar he begrijpt het wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oja heerlijk lekker op de bank hangen. Maar heel vaak heb ik daar helaas de tijd niet voor en moet ik naar buiten.

    Ik begrijp wel wat je bedoeld. Als de zon schijnt gaat alles gewoon wat makkelijker he!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Rain for not more than two or three days.
    Lovely picture there of the kid.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiĆ«le middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 
Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)
Mijn bodemloze hart
Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het de…