Doorgaan naar hoofdcontent

Kwetsbaar

Ik heb afgelopen jaren veel geleerd, één van de dingen die ik geleerd heb is om te praten.
Aan andere mensen vertellen wat er allemaal afspeelt in mijn hoofd.
En dat kan veel zijn!
In het begin vond ik het erg moeilijk om te vertellen waar ik mee zat, wat er in mijn hoofd gebeurde.
Als je het vertel is het niet langer meer van jezelf.
Door het te delen komt er een gesprek over, maar waar ik het meest 'bang' voor was, dan werd het beoordeeld.
En het oordeel over mezelf was ronduit slecht, er zat heus niemand op mijn gedachten te wachten.
Dat gevoel moest ik doorbreken.
Juist toch mijn gedachten uitspreken, door die angst heen gaan, en daardoor bewijzen dat wat ik dacht totaal niet klopte!

Nu gaat dit eigenlijk heel goed.
Ik heb mensen gevonden waarmee ik hele persoonlijke dingen kan delen.
Met vallen en opstaan heb ik hierin geleerd.
Dankbaar mag ik vooral zijn dat ik mensen heb waarbij delen veilig is.
Die mij niet veroordelen, die mij niet anders zien en als dat wel een ander beeld gaf, dan alleen waardevoller!
Ook op mijn blog durf ik te delen over wat er in  mijn hoofd zit op bepaalde gebieden.
Dat geeft ook echt mijn groei hierin aan!
Maar wat ik merk als ik dingen bespreek met anderen is dat mensen willen helpen.

Alleen overleven


En met ondersteunende dingen zoals praten over bepaalde zaken, of bij mij zijn als ik iets moeilijk vind, of mij ergens brengen, kan ik goed overweg.
Maar de echte praktische dingen?
Nee dat moet ik toch echt zelf doen.
Althans dat zit in mijn hoofd!
Hiermee belemmer ik uiteindelijk mezelf.
Heel snel heb ik het gevoel dat ik andere mensen tot last ben.
Wat ook niet echt mee helpt om hulp te accepteren.
Maar daarnaast ligt er nog iets kwetsbaars achter....

In mijn leven waren er op belangrijke momenten geen mensen die mij konden helpen.
Dat ik zelf moest zien te overleven!
En als ik mij liet helpen door mensen, waar ik bewust voor koos, dan lieten ze mij zitten.
Op de bergen van zooi die ze achterlieten.
Zelf moest ik het zien op te lossen.
Hun hulp had mij van de wal, niet eens in de sloot, maar in een oceaan gebracht.
In die oceaan durfde ik mij dus wel te laten ondersteunen doormiddel van gesprekken, of door mensen die bij mij waren op de enge momenten.
Als de golven te eng waren, als het water te diep leek.
Maar niemand mocht mij even mee nemen, zodat ik kon rusten van het zwemmen.

Aannemen


Nu ik niet meer in die oceaan ben.
Maar veilig op de kant.
Voel ik dat ik toch wel graag wel de hulp wil kunnen aannemen.
En zelfs een stapje verder daarin wil.
Ik wil er ook van kunnen genieten!
Nee ik zal niet iemand worden die dingen gemakkelijk, lekker lui, door anderen laat doen.
Maar het kan zo mooi zijn bij de dingen die ik moeilijk vind, waarvan iemand is die aanbied het te kunnen doen voor mij, ik dan dankbaar kan zijn en het kan aannemen, zonder schroom!

Zelf mensen helpen vind ik zo fijn!
Heerlijk als ik het voor een ander makkelijker kon maken, vooral ook omdat ik heel goed weet hoe zwaar het kan zijn.
Ik mag anderen ook dat fijne gevoel geven, als ze mij kunnen helpen.
Hoe is dit voor jou?
Kan jij hulp aannemen met dankbaarheid en zonder tegenwerpingen?



Amazing sunset, Algarve, Portugal:


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!
Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!
Verschillende stemmen
Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar t…

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…