Doorgaan naar hoofdcontent

Samen

Het blijft een moeilijk iets.
Kwetsbaar zijn, problemen of vraagstukken waar je mee zit delen.
Alles hield ik in mezelf, vocht ik zelf uit en moest ik ook zelf een oplossing voor vinden.
Dat ging redelijk, totdat ik ging scheiden.

Wat kwam er opeens een berg op mij af.
Zoveel tegelijk!
Ik wist niet hoe verder, wat eerst, waar deed ik goed aan.
Opeens was alle grond onder mijn voeten weg, alles wat ik opgebouwd had was verdwenen.
Opnieuw beginnen.

Maar niet meer alleen.
Juist op dat moeilijke punt, riep ik God aan.
Vroeg ik Hem om hulp.
Dat was voor het eerst dat ik Hem echt betrok in mijn leven.
Ik ging wat er speelde met Hem delen, want dat voelde veilig.
Vanaf dat moment ging ik samen met God wandelen.
Wat heeft dat mijn leven veranderd!

Ook met mensen om mij heen heeft dat verandering gebracht.
Ik kan veel beter praten over de dingen waar ik tegen aan loop.
Als er problemen zijn durf ik te vragen, zij het met moeite en schroom.
Ik doe het.
Wat heerlijk om te merken dat er ook zoveel mensen om mij heen zijn gekomen.
Het is geweldig dat ik het niet meer alleen hoeft te doen!

Ik heb geleerd, hulp vragen is niet zwak!
Het is juist erg slim en ik heb het ervaren als heel fijn.


Ik hoorde van iemand een mooi beeld hierover:

Als je in de pudding zit, dan zie je niets anders dan pudding.
Maar sta je buiten de pudding, dan zie je ook nog de saus en het bord.
Dat kan helpen om uit de pudding te komen.





Als je in de put zit, als je het zelf niet meer weet en kan overzien, dan is er vaak maar één weg.
Dat is omhoog, terug langs dezelfde obstakels waardoor je er in kwam.
Hoe fijn is het, als daar boven je mensen zijn, die naast je komen staan en met je mee gaan op die moeilijke weg.
Mensen die je kunnen sturen, langs pijnlijke uitsteeksels, kunnen beschermen tegen vallen door een touw naar je uit te gooien en je vast te houden.
Alleen kan je er komen, maar samen is veel fijner!
En hoe heerlijk is het te weten, God is er altijd bij, waar je ook heen gaat, Hij zal er zijn.
Ook al zie je Hem niet, ook al merk je Zijn aanwezigheid soms niet op.
Denk je dat Hij ver is of dat Hij niet in jou put van ellende durft te komen.
Weet dan Hij is er al.
Hij staat klaar om met jou te wandelen.
Te delen in jou leven, te delen van Zijn Leven.
Hij zal er zijn:

Psalm 139 : 7-12 (Bijbel in Gewone Taal)

Waar kan ik heen gaan
zonder dat U het merkt?
Waar kan ik heen vluchten
zonder dat U mij ziet?
Ik kan wel naar de Hemel klimmen
maar dan bent U daar.
Ik kan wel afdalen
naar het land van de dood,
maar daar bent U ook.

Ik kan naar de plaats gaan waar de zon opkomt.
Ik kan naar de plaats gaan waar de zon ondergaat.
Maar ook daar zal Uw hand mij leiden.
Ook daar houdt Uw hand mij vast

Ik kan wel willen
dat het donker wordt,
zodat U mij niet ziet.
Ik kan wel willen
dat de dag veranderd in de nacht.
Maar voor U is het donker niet donker.
Voor U is de nacht net zo licht als de dag.
De duisternis lijkt op het licht

Reacties

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…