Doorgaan naar hoofdcontent

Hoop!

Alles wordt te duur denkt de regering nog wel aan de burger?
De zorg wordt steeds minder hebben we daarom zo ons best gedaan om Nederland op te bouwen?

Zoveel uitspraken die ik hoor.
Wat verdrietig, dat we zo bezig zijn met onze tekorten.
Zoveel bezig zijn met wat wij, voor ons zelf, anders zouden willen, dat we vergeten te kijken naar de mensen die echt niets hebben.

Hele landen slaan op de vlucht!
Wat zien wij?
Een probleem....

Waar moeten we al die mensen laten?
Ik wil er niet nog meer voor gaan betalen, ik betaal al zoveel!

Waarom zijn we zo met ons zelf bezig?
Zijn we zo erg geworden dat we het leed van anderen niet meer zien?

Ooit moest ik mijn tas inpakken, midden in de nacht, wat was ik blij dat mijn opa meeging, dat ik wist dat ik ergens kon slapen, dat ik wist dat het daar goed en veilig was.
Maar daarnaast, wat was het moeilijk.
Je huis verlaten!
Je thuis, je eigen plekje!
Je kunt er niet blijven.

Dan deze mensen, die geen idee hebben waar ze gaan belanden.
Of ze er überhaupt levend aan komen.
En dan de ergste: of de mensen waar ze aan komen hun wel met liefde op willen vangen, of ze er wel welkom zijn!

Alles achter gelaten, zoveel doorstaan, een vreselijke tocht af moeten leggen in eenzaamheid, en dan ergens aankomen en in de kou staan.
Waarom?

Omdat de mensen in het land waar je aankomt, vinden dat ze het slecht hebben!
Durf je het te zeggen tegen een vluchteling?!
Tegen iemand die alles is kwijt geraakt om te overleven?

Ik geloof dat we gelukkiger worden als we delen van dat wat we wel hebben.
Natuurlijk is het voor ons allemaal ook wel moeilijk, maar het staat in geen verhouding met wat deze mensen moeten lijden!
Wat kunnen we leren van de vluchtelingen!
Ze verloren alles, misschien zelfs zichzelf, maar ze geven niet op.
Telkens vinden ze een nieuwe weg.
Ze houden hoop!

Hoop doet leven, hoop schenkt leven en hoop verloren is alles verloren.
Lieve mensen het word tijd dat wij weer hoop krijgen!
Hoop geeft uitzicht en hoop geeft een lichtje in het donker.
Sta op en zoek het licht!

Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid en al het andere ontvang je bovendien!

Als je het Licht vind, zal je zien en leren:

Wat ik ontvang telkens weer dat is niet van mezelf.
Ik ben namelijk nergens toe in staat.
Dat wat ik ontvang is niet van mij, ik heb geen eigendom.
Er is niets wat van mij is!
God heeft alles gemaakt, Hij brengt van alles op mijn pad.


Dan word delen makkelijker, omdat je weet dat je Vader voor je zorgt.
We zijn niet gemaakt om alles voor ons zelf te houden.
Een mens wordt gelukkig als hij/zij een ander gelukkig kan maken.
Het Licht vinden, hoop ontvangen en je toekomst weten, het veranderd je hele leven!
Als je zelf hoop hebt dan kun je andere hoop geven.
Een lichtje zijn in het leven van iemand die in het donker verkeerd.
Die nog geen lichtje ziet.
Je kan verschil maken als je hoop hebt.

Heb jij hoop nu in je leven?
Heb jij hoop als je straks zal sterven?

Laat het donker achter je, loop naar het Licht


Reacties

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...