Pas op voor verdeeldheid

Want als iemand zegt: Ik ben van Paulus, en een ander: ik ben van Apollos, bent u dan niet vleselijk?
Wie is Paulus dan, en wie is Apollos, anders dan dienaren, door wie u tot geloof gekomen bent, en dat zoals de Heere aan ieder van hen gegeven heeft?
Ik (Paulus) heb geplant, Apollos heeft gegoten, maar God heeft laten groeien!
Dus is dan noch hij die plant iets, noch hij die begiet, maar God, Die laat groeien. 
En hij die plant en hij die begiet, zijn één, maar ieder zal zijn eigen loon ontvangen overeenkomstig zijn eigen inspanning.
Want Gods medearbeiders zijn wíj. 
Gods akker en Gods bouwwerk bent u.

(1 Korinthe 3 : 4 - 9)

In mijn werk krijg ik zo vaak de vraag, naar welke kerk ga jij?
Om aangenomen te worden bij de organisatie waar ik werk moest ik bij een bepaalde groep kerkelijke gemeente horen.
Gewoon in gesprek met andere gelovigen krijg ik ook vaak deze vraag.
Maar waarom deze vraag?
Ik verwacht een andere vraag.
De vraag: Wie is jou Heere, jouw God?
Of: Wie is Jezus voor jou persoonlijk?


Ik vind het zo mooi dat boven de Bijbel verzen die ik aangehaald hebt staat:

Waarschuwing tegen verdeeldheid.

Bij wie zeggen wij dat we horen?
Hebben we het dan over mensen?
Of over gemeente, geleid door mensen?
Dan wil ik zeggen, dat is uw God toch niet.
En wat maakt het uit bij welke gemeente we horen, word je dan anders behandeld?
Word je dan beoordeeld, gewogen, gekeurd.
Is dat de grond waarop we mensen wel of niet aannemen als broer of zus?
Ik denk dat Paulus hier een wijze les geeft, want als we op deze manier samenleven, ja dan zal er onherroepelijk verdeeldheid komen.
Het maakt niet uit of je Paulus volgt of Apollos!
Het maakt niet uit of je Evangelisch bent of Gereformeerd.
Wat wel uitmaakt is, wie is jouw God!
Dat zal een levensgroot verschil uitmaken.
Alleen Hij maakt ons één lichaam.
Waren zouden we tegen de arm zeggen dat die anders is als de been.
Wie zijn wij om te bepalen of iemand wel of niet bij het lichaam mag horen?
God vormt Zijn lichaam.
Laten we samenwerken, dankbaar zijn dat er naast armen ook handen en voeten aan Zijn lichaam toegevoegd zijn.
Zijn wij blij en verheugd als iemand toegevoegd word aan Zijn lichaam?
Dat is wel van God!
Er is feest in de Hemel als er weer één gered is.

We zijn er niet als we mensen volgen, als wij geboden of opdrachten houden, als we leven zoals we leren in de kerk.
Ons leven moet verankerd zijn in de Hemel.
God wil zo graag uw Heere zijn!
Hij heeft nog zoveel om ons te laten groeien.
Maar is de voedingsbodem goed, verwachten wij het van de juiste bron?

Als mensen mij vragen welke gemeente ik zit, is mijn antwoord:

Allereerst hoor ik bij God, ben ik Zijn kind, hier op aarde heeft Hij  mij geplaatst bij lieve broers en zussen die ik vond in de gemeente waar ik zit, maar alle andere gelovigen zijn net zo goed mijn broers en zussen, de enige grens die ik heb, die ligt niet in een kerkverband, maar is gefundeerd op God.

Kerk ben je niet tussen vier muren van een gebouw.
Kerk zijn we niet door het volgen van regels.
Kerk zijn wij als God ons hart verwarmd, zodat wij de aarde op mogen warmen!