Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn oude en mijn nieuwe jas

Ik ben zo dankbaar met hoe ik mij op dit moment voel.
Dat ik mag genieten van de rust in mijn leven, kan ontspannen, mag genieten van de liefde.
Wat was het moeilijk, al die jaren, in die onrust en de angst.
Ik dacht dat ik ondanks alles wat er gebeurde gelukkig was.
Voor dat moment voelde ik ook wel de vrede en geluk in mijn hart.
Maar nu merk ik, er was geen ruimte om het naar buiten te laten.

Ik had een nieuwe mantel gekregen van God.
Maar er was geen ruimte om daar vrij in te kunnen bewegen.
Gevangen zat ik, nu zie ik er was een strijd.
Een strijd om welke jas ik droeg.

Mijn oude jas, die was ik gewend.
Ik droeg hem al zolang, ik wist wat mensen ervan vonden, ik kon omgaan met dat wat mensen ervan zeiden.
Ook al voelde ik mij er niet fijn in, omdat het bekend is kon ik hem niet loslaten.
Deze jas hij was eigenlijk wel erg klein, ik voelde mij er benauwd en beklemd in.
Het scheurde en deed soms pijn.
Maar lange tijd heb ik het er mee gedaan, zelfs toen ik een andere jas, een nieuwe, prachtige mantel kreeg pakte ik die oude nare jas nog regelmatig.
Telkens weer ging het automatisch.
Kwam ik in beweging dan pakte ik automatisch weer die oude jas.

Wat was het lastig, een strijd.
Ja een gevecht om welke jas ik droeg.
Die nieuwe jas, die gaf mij het gevoel dat er ruimte was voor wie ik was, dat het niet uitmaakte wat anderen ervan vonden want God vind mij er prachtig in.
Maar het maakt mij anders, zo anders dan de 'meeste' mensen in deze wereld.
Met die nieuwe jas moest ik leren omgaan.
Ook al voelde deze jas veel beter ik de jas was nog niet eigen.

Ik mocht leren, er is tijd.
God geeft je tijd!
Hij vraagt geen dingen van ons die we nog niet kunnen.
De oude jas, Hij gooide die niet direct weg.
Sowieso liet Hij mij de keuze, het was mijn keuze, mijn vrije wil welke jas ik dragen wil.
Wel merkte ik dus verschil.
Het was aan mij!

Wilde ik mijn oude mantel met de nare gevoelens, of de nieuwe mantel?

Langzaam leerde ik omgaan met alles wat de nieuwe mantel in mijn leven bracht.
Het zorgde ervoor dat ik mij vrij voelde, dat ik durfde te zijn wie ik was.
Daarnaast hoorde ik van anderen, dat ik straalde.
Ja ik was anders dan de meeste in de wereld, maar ik merkte, dat is niet absoluut niet erg.
Ik ben uniek, net als alle andere mensen, ik mag ook uniek zijn.
Niet meer als een kameleon aanpassen aan de omgeving waarin ik ben.
Dat kan ik wel, als ik dat wil mag ik dat wel, maar het is niet het eerste.
Eerst mag ik mijn nieuwe jas aan doen, en zijn zoals God mij gemaakt heeft.

Mag ik iets met jullie delen:

Mijn nieuwe jas voelt steeds beter.
Die oude jas die kan nu wel weg!

Niet meer gegijzeld in mijn nieuwe jas, maar bevrijd waardoor ik steeds meer kan stralen.
Die nieuwe jas, die past mij precies!
Hij zit heerlijk en ik wil hem voor altijd aanhouden.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…