Doorgaan naar hoofdcontent

Vernieuwd opstaan

  Geloof vraagt om eerlijk zondebesef

 Het was één van de twee vragen die gisteren middag onderdeel van gesprek waren. Bijzonder want dit gesprek vond plaats in onze kerk, met andere gemeenteleden. Dat zorgt voor mooie gesprekken, nieuwe inzichten maar ook is het een kans om andere leden van Zijn gemeente beter te leren kennen. 


Geloofsreis




Waar staan wij zonder zondebesef? Voor mij was dat juist het onderdeel wat mijn bracht aan Zijn kruis. Het diepe besef van wie ik ben: In staat tot alle kwaad! Juist dat maakte mij klein. Het gaf mij inzicht dat ik een hechtingsprobleem heb. Omdat ik afgesneden ben van Hem die mij maakte. Er was een kloof tussen mij en mijn Hemelse Vader. Het zicht op wie ik werkelijk was (!) maakte duidelijk hoe die kloof ontstaan was. Door mezelf! Elke dag was ik bezig die kloof groter te maken. Heel lang zag ik niet hoe ik die kloof kon overbruggen. Ja dat wilde ik wel! Weet je wat ik deed? Ik legde het bij God neer. Als Hij iets groots zou doen, dan zou ik gered kunnen worden. Dat was ook wat ik altijd geleerd had. God doet het! Wat was ik bang hierdoor. Want het gaf mij nog grotere vragen over mezelf. Wie ben ik, dat God mij zou redden?


Bij het kruis



Ik lag daar onder het kruis. Van schuld en schaamte vervuld. Wachtend tot God mij op zou richtten. Bijzonder dat ik daar bleef liggen. Zo klein mogelijk want ik was te min, slecht, niets. Ik lag wel op de juiste plaats. Het enige wat ik moest doen om gered te worden? Dat was net als de Israëlieten in de woestijn. Op zien naar het kruis, waaraan Jezus was gestorven. Daar aan de voet van dat kruis moest ik niet blijven hangen in mezelf en mijn zonde. Maar mocht ik beseffen wat voor groots God gedaan heeft. Zijn kind, Zijn geliefde Zoon, stuurde Hij naar aarde voor mensen zoals ik. Juist voor mensen die inzien dat ze van zichzelf zondig, kwaad en tot vreselijke dingen in staat zijn. Want dat zijn de mensen die buigen, die neerknielen of vallen onder Zijn voeten. En uit roepen: 

Heer wees mij zondaar genadig!

Opstaan door Zijn bloed



Van ons zelf alleen zouden we daar blijven liggen. Heel vaak kniel ik daar weer neer. Diep bewogen om wat ik misdaan heb, of om wie ik in mijn diepste natuur ben. Het wonderlijke is dat ik niet meer kan blijven liggen. Want telkens wanneer ik neerkniel is Hij daar. Dan richt Hij mij op en laat Hij mij zien hoe Hij mij ziet. Vernieuwd door Zijn bloed, een nieuwe schepping. Zijn geliefde kind. Dat wil ik jullie als lezer ook meegeven. Blijf niet buigen en je eigen schuld dragen. Leg dat maar in Zijn handen. Dan mag je opstaan door Zijn bloed. God is inderdaad degene die het allemaal doet. Zonder Hem?! Konden we niet eens buigen, ons zelf leren kennen of zelfs maar ademen. Maar we mogen in beweging komen. Genezen door het bloed van Zijn Zoon, het grootste cadeau voor mij, en voor jou!

Reacties

  1. Wat een mooie boodschap. Net nadat ik was geknield en opgestaan las ik je blog. Het gaf ruimte .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi Lineke! Het is zo waardevol om te mogen voelen en weten. Moest het delen...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!




Hoge doelenWe willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld o…

Scheuring met de hand op de Bijbel

Een verdrietige constatering!

Dat nog wel in kringen waar de Bijbel wel echt als leidraad word genomen. Maar heel vaak eenzijdig gebruikt word. Op zoveel verschillende manieren worden Gods Woorden gebruikt om kwetsende en pijnlijke dingen goed te praten, denk aan:


MishandelingIncestVeroordelingBuiten sluitenKerkscheuring

Verdrietige tijd voor de kerk
Dat laatste wil ik het over hebben, al is dat wat ik schrijf toepasbaar op alle situaties. Kerkscheuring. Er word nu weer van alles over geschreven. Dit door het besluit van de GKV om vrouwen toe te laten in het ambt. Alweer word er met de hand op de Bijbel veel te veel gezegd.  De eigen uitleg bij Gods Woord word naar elkaar toe gesmeten. Een strijd om het gelijk. Dat van mensen waarvan ik verwacht dat ze vele uren bijbelstudie achter de rug hebben. In mijn Bijbel vind ik heel makkelijk teksten om er achter te komen dat het gelijk zich nooit op aarde zal bevinden. ( Zie Bijbel gedeelte onderaan de blog).


Eenzijdig Bijbelteksten smijten
He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…