Doorgaan naar hoofdcontent

Woordvrouw challenge update vanaf 21 mei

Ook deze week weer creatief bezig geweest! 
Kijk maar mee naar mijn nieuwe creaties. Aankomende week de laatste dagen van de woordvrouw challenge. Wat heb ik veel mooie, dappere en sterke vrouwen langs zien komen. Het is een zegen om zoveel te mogen lezen over het leven van andere vrouwen. In een andere tijd, maar soms met dezelfde dingen waar ze tegen aan lopen. Er ligt zoveel voor ons nog in aan lessen! Tot nu dankbaar om dit zo te mogen uitwerken.

Dag 21 Rachel 


Het bepaald mij erbij, voor wie buigen wij? Zij koos de afgoden mee te stelen uit haar cultuur en tegelijk de God van Jacob te volgen. Hoe vaak doen wij dat niet? Geld, macht, telefoon, games, seks, eten het kan onze afgod zijn in onze cultuur en tijd. Wat doe ik ermee? Staat God voor mij boven dit alles? Voor wie buig jij? Rachel leert buigen en laat haar afgoden los wanneer ze die aan Jakob geeft om te begraven.

Dag 22 Elisabeth


Elizabeth die Maria zo enorm bemoedigend met deze schitterende woorden! Zou Maria ze begrepen hebben? Wonderlijke vrouwen.





Dag 23 De Samaritaanse vrouw


Hier schreef ik een blog over een tijd geleden, alsof ik bij de discipelen bij liep. Water put jij uit?






Dag 24 Maria


Maria wist je dat? Wat je allemaal te wachten stond.... Elisabeth had jou gezegend omdat je de ontvangen woorden geloofde. Maar weet je dat de baby die je in je handen hebt, de enige Ik Ben is?!







Dag 25 Sulem uit Hooglied


Hier maakte ik twee uitwerkingen bij. Het Hooglied zit zoveel mooie verwijzingen. Maar ook zoveel mooie beelden van hoe God ons ziet. Naar ons uit kijkt. De plaats voor ons gereedmaakt en zorgt dat alles klaar is voor Zijn grote dag....
















Dag 26  Anna


De profetes was in de tempel, aan het vasten en bidden. Toen ze Jezus en Zijn ouders zag, ging ze God loven. Wat een wonderlijke ontmoeting was dit voor haar. Zoveel meegemaakt en doorstaan. Dan baby Jezus mogen ontmoeten en weten wie Hij is. Dat is rijkdom! Zouden wij Hem herkend hebben als?!



Dag 27 Eunice


Deze heb ik speciaal gemaakt voor mijn Eunice. Degene die mij de weg heeft gewezen in een hele moeilijke tijd. Mijn vriendin, pas leren kennen toen ik gescheiden was. God heeft, in toen voor mij een hele diepe periode, precies geweten wat ik nodig had. Zo dankbaar dat Hij erbij was en voor hoe ik door alles heen gekomen ben. Maar ook voor hoe alles nu gaat!


Reacties

  1. Reacties
    1. Dank je voor dit compliment! Zo heerlijk om op deze manier bezig te zijn. Vooral als dan lukt wat in mijn hoofd zit als plaatje of verwerking.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …