Doorgaan naar hoofdcontent

Sterke vrouw?!

Vandaag was ik bezig met een Bijbel journaling uitdaging. Deze gaat over vrouwen in de Bijbel. Wat was het een schitterend begin. De eerste uitdaging werd gelegd bij Spreuken 31. Nu kan ik zeggen dat ik dit een schitterend hoofdstuk vind. Maar dat is anders geweest!


Sterk door eigen kracht


Dit hoofdstuk was mij al van jongs af aan bekend. Als kind maakte het nooit zo'n indruk. Totdat ik zelf een huishouden moest gaan runnen. Al snel werd ik ook moeder. Continu was ik bezig vanuit mijn eigen kracht. Dat maakte dat ik mezelf vond falen. Want....ik moest het toch allemaal kunnen!

Ik keek naar andere mensen, vergeleek mezelf.

 Gewogen, gewogen, maar door mezelf te licht bevonden. Elke keer zag ik dat ik het niet haalde, ik redde het niet. Soms verdronk ik er zelfs bijna in. Want ik haalde wel al het hooi op mijn vork. Dit moest ik gewoon kunnen. Als ik nu minder moeilijk deed, minder in mijn hoofd bezig was, maar het gewoon moest gaan doen. Ja dat zou de enige manier zijn. Zo ging ik mezelf begraven onder al dat werk, alle taken. En echt ze waren goed, mensen waren blij. Maar ik kon steeds minder. Het beeld wat ik van andere had, dat controleerde ik niet. Nee ik moest werken, mijn handen mochten niet stilstaan, en mijn man en kinderen, ze zouden mij moeten kunnen prijzen.

Maar helaas wat liep dit anders. Ik was keihard aan het knokken, maar faalde echt wanneer ik keek naar Spreuken 31. Die vrouw die daar beschreven werd, dat was ik bij lange na niet! Dat was pijnlijk, het werd een weg van eigen werken. Gaan op eigen kracht. Als ik dat zou behalen, wat dacht ik te bereiken dan? Geen idee. Maar ik kwam er nooit! Die vrouw van Spreuken, dat zou ik nou nooit worden.





Alles keerde om


Eigenlijk moet ik eerst nog eerlijker worden. Want de hele Bijbel, alles wat God aan ons mensen kan geven, nee dat zou wel nooit voor mij een waarheid worden. Daar had ik niet alleen bovenstaande reden voor. Er waren er nog veel meer! Allemaal omdat ik met eigen ogen naar mezelf keek. Maar voor die ogen zat een bril. Gekleurde glazen door alle ervaringen, door pijn, door woorden die zovaak herhaald werden. Tot ik zelfs wanneer ik maar probeerde om naar mezelf te kijken, mezelf niet meer vinden kon. Juist toen ik mezelf niet meer zag, kwam daar heel zachtjes een stem:

Lieverd je doet het zo goed!

Letterlijk zat ik op de puinhoop van mijn leven. Mijn toenmalige man was weg, ik zat alleen met 2 kindjes. Ons huis was verkocht en ik had geen idee waarheen te moeten. Ik had gelukkig binnen 3 dagen werk mogen vinden. Maar wat deed ik nou goed? Daar schoof ik de stem terzijde. Van Hem die de enige was die op dat moment de waarheid tegen mij sprak. Nee ik deed het niet goed vond ik!

Dat schreeuwde ik ook uit!

Kijk dan, zie wat ik heb gedaan. Toch bleef die stem komen. Elke keer als ik uitgeput was, wanhopig of moedeloos. Langzaam kwam die stem verder binnen. Wat had ik die stem vaak genegeerd, voordat ik Hem toeliet. Lieverd je doet het zo goed! Tot ik instortte en zo ging huilen, omdat ik het voelde, dit is waarheid.

God houd van mij!

Zoals ik ben. Nooit zal Hij van mij meer vragen dan ik kan.
 Zo mocht ik mijn leven met Hem beginnen. Hij leerde mij wat een sterke vrouw zijn werkelijk inhoud. Want hoeveel kracht vraagt het van ons vrouwen wel niet om eerlijk toe te geven:Ik kan het niet alleen Mijn kracht begon telkens wanneer ik riep, fluisterde, huilde, bad en later rustig aangaf:

Heere ik kan niet zonder U
Ik heb U nodig!
Wilt U het doen door mij
Help mij Heere!
Mijn zwakte mag Uw

kracht worden Heere


Reacties

  1. Wauw weer een mooie blog, van een mooie sterke vrouw! Ik moest bij het lezen direct denken aan opwekking 763 Heer ik heb U nodig! Dank je wel Petrina voor deze mooie blog.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een lieve reactie, dank je wel Johanneke!

      Ik heb het nummer opgezocht, wat een schitterende tekst die heel mooi hierbij past! Wauw

      Verwijderen
  2. Dank je wel voor je mooie blog. Dank je wel voor je openheid en de herkenning die het geeft.

    Dank je wel voor je bemoediging hierdoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dank je wel voor je blog. We hoeven niet zonder Hem door het leven. Hij is er. Wat een ontdekking is dat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is zo'n groot cadeau Ariëlla! Dank je wel voor deze mooie reactie

      Verwijderen
  4. Prachtig verwoord Petrina. Wat een liefdevolle Vader hebben we toch. Nu je door hem zo bemoedigd bent, geef je dit door via je blog. Daar hebben we allemaal wat aan. Dankjewel!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wauw wat een mooie reactie Anne! Het is zo moeilijk om voor mezelf te houden. Deel het dan ook met liefde!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht
In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam.

Mijn leven in duisternis
Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven dat het…

Zoekend naar het Licht (deel 1)

Dolend in het duister
Na de zondeval is er een breuk gekomen in de relatie tussen God en de mensen. Daarom leven wij in duisternis, doordat we geestelijk dood zijn gegaan. God was de bron van leven.

Omdat wij al langere tijd in duisternis leven, zijn wij ons gaan aanpassen aan deze staat van zijn. We zijn steeds meer onwetend over de ellende waarin wij verkeren. Daardoor kunnen wij zelfs zekerheid gaan zoeken in deze onzekere en onveilige wereld. Hiermee bedoel ik de wereld in ons zelf en ook letterlijk de wereld waarin wij leven. Zo zijn wij al snel houvast aan het zoeken of creëren in bijvoorbeeld:

CarrièreGeldPrestatieGoedkeuringControleBezittingenStatusEer (je goede naam)RelatiesGezondheid Zolang dit goed gaat? Biedt het ons een zekerheid, en zie je niet hoe kwetsbaar je werkelijk bent. Op het moment dat het door je vingers glipt dan voel je hoe het duister om je hart kan grijpen. Dan voel je wel weer je werkelijke staat van het aardse leven. 
Alle bovenstaande punten hebben nameli…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …