Doorgaan naar hoofdcontent

Omgaan met kwetsbaarheid

In Juli schreef ik een blog over diep verdriet, je kan het lezen via volgende klikbare link: Omgaan met diep verdriet
Daar wil ik even op verder.
Afgelopen tijd spreek ik veel mensen, luister ik vooral veel naar mensen die te maken hebben met een groot lijden, pijn en verdriet en verwerken van nare ofwel traumatische gebeurtenissen.
Stuk voor stuk mensen die ontzettend dapper zijn.
Dapper door keer op keer over hun muur te laten kijken naar hun pijn.
Ze durven mij mee te nemen naar een plekje in hun hart waar het nog donker is, of waar ze erg bang en eenzaam waren.
Een plek, waar ze zichzelf niet veilig voelen, maar toch, toch nemen ze mij mee daar naar toe.
Dat vind ik bijzonder, maar dat is vooral heel kwetsbaar.
Het vertrouwen dat iemand daarmee geeft, daar moet heel voorzichtig mee omgegaan worden.
Juist een hart dat verwond is, is zo kwetsbaar.
Ik vind het mooi om op deze manier contact met mensen te hebben.
Hen te mogen laten voelen, ja ik ben meegegaan naar die plek, maar ik zal je er niet door loslaten.
Je bent door wat je liet zien niet minder, maar juist meer geworden.
Hierdoor kan je groeien.
Ja ik wil je opbouwen, en respecteer jouw wonden, maar ook jouw 'zijn' als mens.
Maar vooral zal ik respecteren hoe jij hiermee omgaat.

Kwetsbaarheid een belangrijk thema.
Durf jij te zijn wie je bent?
Hoe jij je werkelijk voelt?
Heel vaak hoor ik dat mensen eindelijk durven te 'zijn', maar dat ze dan juist geraakt worden.
Want als je jezelf niet bent, dan raken opmerkingen of gebeurtenissen je sowieso al minder.
Maar vooral, de wereld is niet meer zo eigen, staat niet meer zo open voor wie je bent.
Je moet maar mee in het ideaal beeld, of de normen en waarden binnen je groep.
Voor alles wat gebeurd staat ondertussen een bepaalde tijd.
Verwerken, rouwen?
Waarom doe je niet gewoon blij?
Ja zelfs in kerken word dit wel verteld tegen elkaar, als gemeenteleden.
Pijnlijk en kwetsend....
Ja er staat dat we om alles verheugd mogen zijn in God.
In God verheugd zijn, dat is onze zielstaat als we Zijn kind mogen zijn.
Maar het is niet altijd de staat van ons hart.
We leven nog in een gebroken wereld.
Ons hart, het is gebroken, word gebroken of zal gebroken gaan worden.
En dan, weet dan:

Je mag altijd je verdriet bij God neerleggen.


Zalig zijn zij die treuren (om de gebrokenheid van deze wereld/ de zonde/ de ongerechtigheid) want zij zullen getroost worden.
Er mag ruimte zijn voor jouw verdriet.
Zolang als je verdriet ook duurt.
Soms menen we dat in de fase van verdriet, rouw of verwerking er meer onder zit.
Of dat de persoon die er onder te lijden heeft, er anders mee om zou moeten gaan.
Het duurt toch wel lang, of de reactie is toch wel erg slachtofferig volgens velen.
Of anders nog het gedrag in deze periode is er vaak één van aantrekken (hulp nodig hebben) en toch weer afstoten.
En dat word neer gelegd bij de persoon die al lijdt.
Die het zwaar heeft, die in een proces zit.
Maar vooral iemand die kwetsbaar is geweest, zichzelf heeft laten zien.
Het hart heeft bloot gegeven.
Weet je hoe kwetsbaar dit hart is?
Dat wat gewond is, kan dieper verwond worden door uitspraken, of reacties hierop.

Laten we niet te snel komen met meningen, conclusies of kritiek naar deze mensen.
Iemand die kwetsbaar durft te zijn, roept om zachtmoedigheid.
Durf jij moedig te zijn?
Om ondanks wat dat wat diegene die kwetsbaar is, verteld of doet, toch zacht te blijven?
Laten we komen zoals Jezus naar ons toe kwam.
Met liefde, openheid en bewogenheid.
Maar vooral met zachtmoedigheid.
Ondanks alle pijn die ik Hem persoonlijk heb aangedaan, of die de hele wereld Hem aandeed.
Ja ondanks dat, is Hij zachtmoedig en liefdevol voor mij.
Wanneer Hij kwam, opende mensen hun harten, en gaven ze Hem daarmee ruimte om hun hart, en daardoor hun hele leven te veranderen.
Laten we alsjeblieft deze mensen bij God brengen.
Daar zijn ze veilig.
En laten we onze oordelen achterwege laten.
Het oordeel van God is zo anders, zoveel groter dan wij ooit kunnen bedenken.
Bedenk:


Wat er ook gebeurd, hoe iemand ook doet, hij/zij is kostbaar in Gods ogen.


It just happens.:

Laten we zo met verwondde mensen omgaan.

Als kostbare schatten!

Een zegenbede (van st Patrick) voor hen die gewond en/of gebroken zijn, dat het je mag bemoedigen om te weten dat Hij bij je is:

De Heer zij vóór u, om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij áchter u, om u in de armen te sluiten en om u te beschermen voor gevaar.
De Heer zij ónder u, om u op te vangen als u dreigt te vallen.
De Heer zij ín u, om u te troosten wanneer u verdriet hebt.
De Heer zij óm u héén, als een beschermende muur, als anderen over u heen vallen.
De Heer zij bóven u, om u te zegenen.
Zó zegene u de almachtige God,- vandaag, morgen, en tot in eeuwigheid. Amen.

Reacties

  1. Mooi geschreven over de gebrokenheid en Gods aanwezig zijn in onze kwetsbaarheid. Thanks. Geweldig hè, die zegenbede!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja die zegenbede sprak onze dominee een keer uit. En vond dit zo'n mooie voor mensen die met gebrokenheid leven... Heerlijk om te weten dat waar we ook zijn, Hij erbij is!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi dat die mensen jou hun verhaal toevertrouwen!
    Jezelf zijn is voor veel mensen lastig, ook in de kerk. Is het ook voor mij lang geweest, maar het gaat steeds beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi blog Petrina. Ik ben het met je eens en toch.. voorbeeld: Ik had een lieve vriendin die ik ontmoette in een rouwperiode van haar leven. Jarenlang steunde ik haar. In het begin was zij ook lief voor mij. Zij kwam echter steeds vaster te zitten in haar verdriet. De gesprekken draaiden steeds meer alleen om haar en ik kon mijn verhaal niet meer kwijt. Wanneer ik iets zei, was het bij haar altijd 'erger'. Ik leverde in tot ik knapte. Een vastgelopen rouwproces is heel erg. Ik wens het niemand toe...ook de omgeving niet. Heb haar in gedachten aan de Heer, die zij niet kent gegeven. Soms kan je iemand niet helpen hoe graag je ook wil.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Sterke vrouw?!

Vandaag was ik bezig met een Bijbel journaling uitdaging. Deze gaat over vrouwen in de Bijbel. Wat was het een schitterend begin. De eerste uitdaging werd gelegd bij Spreuken 31. Nu kan ik zeggen dat ik dit een schitterend hoofdstuk vind. Maar dat is anders geweest!

Sterk door eigen kracht
Dit hoofdstuk was mij al van jongs af aan bekend. Als kind maakte het nooit zo'n indruk. Totdat ik zelf een huishouden moest gaan runnen. Al snel werd ik ook moeder. Continu was ik bezig vanuit mijn eigen kracht. Dat maakte dat ik mezelf vond falen. Want....ik moest het toch allemaal kunnen!

Ik keek naar andere mensen, vergeleek mezelf.
 Gewogen, gewogen, maar door mezelf te licht bevonden. Elke keer zag ik dat ik het niet haalde, ik redde het niet. Soms verdronk ik er zelfs bijna in. Want ik haalde wel al het hooi op mijn vork. Dit moest ik gewoon kunnen. Als ik nu minder moeilijk deed, minder in mijn hoofd bezig was, maar het gewoon moest gaan doen. Ja dat zou de enige manier zijn. Zo ging ik m…

Redding

Weet jij waar je heen mag met jou problemen?

De haan kraaide
Petrus wist het, hij had 3x verraad gepleegd tegenover Jezus. Tegenover zijn grote vriend. Jezus had hem gewaarschuwd. Voordat de haan zal kraaien zal je mij 3 x verloochenen. Petrus liet Jezus in de kou staan. Toen de haan kraaide wist Petrus hoe laat het was. Hij voelde zich vreselijk bij wat hij had gedaan. Niet veel later zou Jezus aan het kruis sterven, ook voor wat hij had misdaan. Hij kende Jezus, en wist dat Hij van Petrus bleef houden. Hij ging met zijn verdriet en pijn naar God.



Geen uitweg meer
Judas wist het niet, hij had Jezus verraden voor 30 zilverstukken. En nadat Jezus opgepakt was branden de munten in zijn zak. Wat voelde hij zich afschuwelijk. Hij probeerde van het geld af te komen. Probeerde het zelf op te lossen. Hij bracht de munten naar de priesters en de leiders van het volk en zei: ik heb iemand uitgeleverd die onschuldig is. En nu word Hij gedood. De priesters en leiders vonden dat niet hen probleem. En…

Gezin om de Bijbel: Vrijheid door vrede

Vrede krijg je niet doordat je omgeving doet wat jij wilt. Vrede ontstaat in hoe jij op je omgeving reageert!
Echte vrede begint diep in ons. Hoe komt iets binnen? Is dat naar, wat doe je daar dan mee? Gisteren op de verjaardag van mijn moeder zaten we een beetje te brainstormen. Wat zullen we doen als we weer een gezinsmoment houden? De paas momenten gehad, nu weer ruimte voor een nieuwe invulling. Mijn moeder kwam op het mooie idee om het dan over bevrijding te doen. Samen met mijn man heb ik zitten zoeken.

Naar een passend Bijbelgedeelte Een verwerkingWat willen we onze kindjes erover vertellen/vragen/leren We vonden op de website, Geloven is leuk, een erg passend werkje! De vredesduif
De Bijbel open
Met elkaar om de tafel was de openingsvraag: Wat is er nodig voor vrijheid? Hieruit kwamen mooie antwoorden:
De Heere GodJezus die stierf voor ons aan het kruisDe Heilige GeestLiefdeVredeZo kwamen de kindjes zelf bij het antwoord met elkaar. Vrede is nodig om vrijheid te hebben. In jezelf,…