Doorgaan naar hoofdcontent

Alles weer normaal!

Ik weet niet hoe blij ik er nu echt mee ben, maar de kindjes zijn hier aan hun eerste schoolweek begonnen en hebben morgen de laatste dag van hun eerste week.
Heerlijk omdat ik nu geen oppas hoef te regelen.
De drie laatste weken van de zomervakantie werkte ik alweer, merkte dat ik het lastig en bezwaarlijk vond om opvang te vragen in de zomervakantie, niet voor even maar echt voor een hele dag.
Maar het is gelukt!
Lieve mensen die opgepast hebben, via deze weg ook nog super bedankt!

Nu is het toch wel lekker, ik werk en de kindjes zitten op school.
Het scheelt en hoop geregel, maar het levert ook weer nieuwe dingen.
Want nu zijn we allemaal:

Moe!!

Mijn zoon zit in groep 6 en mijn dochter in groep 3, ik merk dat deze eerste week pittig voor hen is.
Wat is nu zo bijzonder?
Doordat het pittig is voor hen, is deze week ook pittig voor mij.
Het is af en aan ruzie en waarom?

Zo gaat het:

Maham ze kijkt naar mij.
Mamaaa hij praat tegen mij.
Ik had dit als eerste!!
Nietes
Welles
Mam hij plaagt mij.

Of andere variant die ze heel goed kunnen:

Mama pest mij niet zo.
Mama je bent echt niet leuk ik mag niets.
Mama kijk niet naar mij.
Mama hij/zij mag alles en ik niet.
Mama de hele klas mag dat wel.
Bij alles wat ik zeg of vraag huilen (zo hard als je kan).

Zodra ze uit school komen begint het.
Het stopt pas als ze op bed liggen.
De eerste week school,  het hakt er echt in.
Bij ons allemaal.
Wat vonden ze het spannend zondagavond!
Nieuwe groep waar ze heen gingen, nieuwe dingen die hen te wachten staan.
En nu kost het hen toch ook veel inspanning om in de klas goed te luisteren, goed mee te doen.

Ik merk dat ik er moe van ben.
Dat ik s'avonds als ze op bed liggen blij ben met de rust.
Maar wat is het tegelijk een compliment, ze durven lekker te zijn wie ze zijn, te uitten wat ze voelen.

De eerste week hebben we bijna gehad, nog even en het ritme is weer normaal.
Zouden deze buien dan ook weer overgaan?

Laten we het perfectheids taboe doorbreken.
Kinderen brengen niet alleen rozengeur en maneschijn, en het is niet zoals het lijkt op facebook, een groot feest altijd in huis.
Maar wat ik merk is dit: juist doordat het niet altijd één groot feest is, doordat er ruzies zijn, strijd is, fases zijn van huilen om alles, daardoor geniet ik zo van als het gezellig en sfeervol is.
Of weten jullie hoe bijzonder ik genoot toen mijn dochter lekker zat te eten.
Ik heb het door bij haar, ze is gewoon een vlees eter.
Geef haar spareribs en je ziet een kind met een grote tevreden lach op haar gezicht smullen.

Juist door de dingen die ik graag anders zou willen geniet ik als het gaat zoals ik graag zie!
Nog even doorbijten deze eerste weken na de vakantie.
De aanhouder wint!

Hoe reageren jullie kindjes de eerste schoolweek?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Rouwen is een werkwoord

Achter elke traan van verdriet,
schuilt de glimlach van herinneringen.        Foto gemaakt door Sandra Keereweer Vier het leven fotografie


Mijn wereld is veranderd, en daarin moet ik een nieuwe koers leren varen. Dat uit zich in vele verschillende vormen. Nieuwe rituelen maken voor bijvoorbeeld de Moederdag, die ik voor het eerst heb meegemaakt zonder een moeder te hebben. Maar ook in vele andere dingen loop ik ertegenaan dat er een gat geslagen is. Dat het anders gaat, dat ze gemist word. Eigenlijk al heel snel merkte ik dat het daadwerkelijk een groot verschil was in mezelf.

Leven zonder moeder
Mensen vragen aan mij nu weleens: Hoe is het nu zonder moeder? Twee maanden geleden is zij overleden. Ik merk dat ik nog steeds geen antwoord kan geven. Ik heb rust en vrede, vooral omdat ze zolang heeft gevochten. Omdat ik haar de rust gunt die ze nu mag hebben. Er is voor haar geen betere plek dan in de armen van onze Vader in de Hemel. Maar andere momenten mis ik haar hier bij mij, of rak…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Genade alleen...

Geloven is geen prestatie van ons.
Niemand kan het zelf verdienen! Het is genade. Een spontane, niet zelf verdiende Goddelijke gunst.Het is genade door God geschonken, die de weg van geloof opent. Hij begint deze weg niet alleen, Hij houdt het ook in stand! Dwars door alle problemen die dit leven kan geven.

Efeze 2:8-9
Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave. Niet uit de werken, opdat niemand roeme. (Statenvertaling 1618-1619)


                              Brede en smalle weg Genade niet verdiend Het is juist die genade die je leven totaal omkeert! Ik mocht Zijn genade aannemen, en niet eenmalig maar telkens opnieuw, mag ik dat overweldigende gevoel ontvangen. Ik kon het niet grijpen, nemen of eisen. Het kon alleen aan mij geschonken worden, en door mij worden ontvangen. Om niets van mij, en door alles van God! Want wanneer je het verdiend hebt, dan is het een 'logisch' vervolg dat je een beloning krijgt. Nee ik had het tegeno…