Doorgaan naar hoofdcontent

Begin van een mooie vriendschap

Huilend stond ik bij het schoolplein. Geen idee hoe het goed zou gaan komen. Daar kwamen de eerste andere moeders, pfff wat zouden ze wel niet denken. Maar ach laat los. Iedereen is weleens verdrietig. Eén van de moeders kwam naar mij toe: wat is er Petrina? Misschien kan ik je helpen.

Daar stroomde de tranen nog harder! Ja ik moet iets heel moeilijks tegen de juffen vertellen op school, de kindjes kunnen er echt niet bij zijn, en daarna moet ik ook nog naar een coach, want.......... en daar kwam het voor het eerst over mijn lippen, mijn man wil scheiden van mij.

Kordaat besloot zij: ik neem je kindjes mee uit school! Komt allemaal goed, ze vertelde haar adres en daar kwamen de kinderen uit school, ze nam hun mee en ik had tijd om te praten op school. En later bij mijn coach.

Eenmaal klaar zocht ik waar ze eigenlijk woonde, ik had geen idee. Hiervoor hadden we weleens bij het schoolplein met elkaar gesproken maar dat is bij ons heel normaal. Echt iedereen praat hier met elkaar, heerlijk!

Eindelijk had ik de straat gevonden, maar goed ik was er nog niet ik moest ook nog even zoeken naar de voordeur. Toen ik binnen kwam vroeg ik hoe het gegaan was. En ze vroeg of ik mee at. En ik begon heel hard te huilen. Dat ze dat wilde, wauw wat was dit voor een lieve vrouw!

Ik gaf aan dat dit toch niet kon, ik was al zo tot last geweest vond ik. Maar dat zag ze anders, welnee, je kinderen hebben heerlijk hier gespeeld. En ze gaf haar man instructies haal eens even nog meer patat. En die vloog op zijn crossfiets naar de winkel. En wij gingen in de tuin zitten praten. De kinderen speelde en hebben we inderdaad niet gehoord. En voor ik het wist was haar man alweer terug. En zaten we heerlijk aan de patat.

Ondertussen hebben we samen zoveel meegemaakt en zijn we bijna zussen geworden. Maar blijf het bijzonder vinden hoe we elkaar hebben leren kennen. En ook hoe mijn vriendin is. Staat altijd klaar en zo veel wijsheid en liefde. Een zegen om haar te mogen kennen en in mijn leven te hebben!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…