Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer durf jij te delen?


Ik merk dat het zo makkelijk is om te bidden. Alsof daarmee mijn taak volbracht is. Ik heb gedaan wat ik kon. Nu is het aan God.

Besef van rijkdom


Zoveel mensen hebben het minder als dat ik het heb. Ook al toen ik nog alleenstaande moeder was. Het was hard werken voor mij als kostwinner van het gezin. Zelfs toen ik nog niet wist waar ik moest wonen, was ik rijker dan menig ander kostbare schepsel op deze aarde. In 2014 ging ik naar Bidden en Vasten. Ik zat er eigenlijk behoorlijk doorheen toen ik wegging.

Bidden en vasten het kan een hoop doen. Eigenlijk had ik vooral de hoop gelegd op veranderingen in mijn omgeving, in mijn leven.

  • Meer inkomen
  • Geen angst om mijn veiligheid
  • Minder druk/stress

Ik zag alleen maar allemaal frustratie, moeite en last. Terwijl ik het beter had dan de gemiddelde bewoner van de aarde. Wie moest er nu werkelijk veranderen?



Oproep tot gerechtigheid


Bidden en Vasten 10 dagen heeft mij wel enorm geholpen! Niet zoals ik verwacht had. Het enige waardoor het veranderde?

  • Gods rust in mijn hart
  • Vertrouwen in mijn toekomst
Mijn innerlijk werd vernieuwd en mijn blik op het leven veranderde. Er was op donderdag een avond dat er voor Compassion tijd werd ingedeeld. Er werd een video getoond waarop te zien was hoeveel verschil je kan maken als sponsor. Want bidden voor gerechtigheid is goed, maar als we een kans hebben om mee te werken om gerechtigheid te creƫeren en we laten dit na? Hoeveel is het gebed van ons dan waard? Willen we dan niet vooral dat God het doet? Wat kan ik wel?

Ik zat erbij met al mijn zorgen qua financiƫn. Heel eerlijk? Van tevoren wist ik al dat ze zouden gaan vragen om sponsors voor kinderen in arme landen. Maar nee, dat kon ik niet! Ik wist al niet hoe ik moest rondkomen, hoe kon ik dan ooit sponsor worden? Zo had ik een krachtig besluit in mezelf genomen. Eerst moet ik genoeg hebben, dan komen anderen. Na de video gingen ze inderdaad rond met informatie, en kindjes die je kon sponsoren. Wanneer je mee wilde doen, dan mocht je je hand op steken. Nou mijn hand bleef natuurlijk naar beneden.

God zorgt


Maar door alle gebeden was er echt iets veranderd in mij. Mijn hand ging wel omhoog! De toetsenist van Insalvation kwam naar mij toe en gaf mij een mapje. Daarin zat een foto en informatie. Het kindje wat ik ontving om te sponsoren keek mij aan. Een meisje, precies tussen mijn zoon en dochter. Er was een rust in mij. Ik hoefde niet zelf voor mijn kindjes te zorgen. Wat ik mocht leren was: Alle kindjes zijn van dezelfde Vader. God had mij mijn eigen kinderen toevertrouwd, nu vertrouwde Hij mij ook dit meisje toe. Hij zou er altijd zijn voor mij en voor al deze kindjes. Het hoeft niet door eigen kracht!


Hoeveel heb ik gebeden voor een eerlijke wereld. Waarin iedereen gelijke kansen heeft. Hier zijn winkels met zoveel keuzes, in andere werelddelen moeten ze kilometers lopen, in de brandende zon voor alleen water. Hoeveel heb ik eigenlijk al ontvangen? Wanneer kan ik delen? Zoveel rijker ging ik weg. Door nieuwe inzichten, doordat ik iets voor gerechtigheid kon gaan doen. Doe wat je kan!

Compassion gelooft dat ieder kind belangrijk is. Maar vooral ook, dat armoede te bestrijden is. Ze willen armoede bestrijden en mensen bevrijden daarvan in Jezus naam. Verander het leven van een kind, daarmee verander je zijn/haar toekomst. Maar ook de toekomst van een familie. Wat voor mij namelijk normaal is, dat is voor zoveel mensen in de wereld een luxe en rijkdom! Door kinderen te sponsoren krijgen ze toegang tot:

  • Onderwijs
  • Medicatie
  • Waterput in het dorp
  • Kleding
  • Bijbel en Bijbelsonderwijs

God zegende mij met zoveel aan eerste levensbehoefte. Elke dag voldoende te eten, werk, kindjes, gezondheidszorg die goed ontwikkeld is, hulp in mijn omgeving.

Durven delen


Wanneer
ik deel van wat Hij geeft, kan Hij dwars door mij ook tot zegen zijn voor een ander.

Dat doet mij denken aan iemand die een paardebloem uitblaast.
 Al die kleine pluisjes kunnen ergens anders iets moois gaan brengen. De wind brengt het op de juiste plek. Wie weet wat voor moois eruit kan bloeien! Het is niet de vraag, kan ik delen? Nee het gaat veel meer om, durf ik iets te delen?


Neem eens een kijkje op de website van compassion om te kijken wat je kan doen tegen armoede:
 Compassion

Reacties

  1. Kernachtig verwoord Petrina! Wij sponsoren ook verschillende kindjes en het laat je steeds opnieuw beseffen dat je via Compassion een verschil kunt maken tussen dood en leven. Wat jij deelt, vermenigvult God! Blessings!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind het zo mooi! Ook voor de kindjes, ik merk dat het ons allemaal bewust maakt van wat wij hebben mogen ontvangen. Hoe dankbaar we mogen zijn dat we hier geboren zijn.

      Om de paar maanden maken we een leuke gevulde envelop, met knutsels, brieven, stickers of kleurboekje. Waardevol om op die manier een kindje te bemoedigen in een heel ander land!

      Jullie ook veel zegen Anneminke!

      Verwijderen
  2. Mijn wijze moeder zei altijd: 'wie veel weggeeft, krijgt veel terug'. Dat had volgens haar te maken met de zegen die er op geven/delen ligt. Ondanks mijn lage inkomen heb ik dan ook een aantal vaste goede doelen. En net als mijn moeder krijg ik veel terug. Zo zocht ik een dressoir voor in mijn nieuwe huis en vond ik bij de kringloop een prachtige kast voor weinig geld. Ook geven vriendinnen mij vaak kleding die een miskoop was voor hun maar die mij weer goed past.

    Nog bedankt voor je openhartige reactie onder mijn blog. Ik heb er iets op teruggeschreven. Liefs, Anne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heerlijk is dat om te ervaren he Anne. Dat je zoveel waardevolle dingen terug krijgt. Volgens mij zag ik je dressoir op facebook?! Gaaf.

      Met liefde gedeeld, je blog beschreef precies hoe ik dat had ervaren. Dank je voor je reactie!

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…