Doorgaan naar hoofdcontent

Tussen een oud en nieuw gezin!

Tussen oud en nieuw!

Dat is het nieuwe thema van de bloghop. Deze keer mocht Marc Volgers, van de blog Gloriaenkyrie.wordpress.com, het thema bedenken. Afgelopen weken was ik er voortdurend mee bezig. Wat kan ik hierover bijdragen? We leven tussen het oude en het nieuwe. Zoals Marc zelf omschreef, zijn we nog geen volmaakte schepping. Is er nog steeds gebrokenheid en lijden. Maar een oude schepping zijn we ook niet meer. Dit zijn allemaal delen waar ik eigenlijk heel veel over zou kunnen schrijven. Toch kwam er maar niets.

Ik zocht het op de verkeerde plek. Het graven in mezelf, als schrijfster, kan soms wel mooie dingen opleveren. Maar veel vaker heb ik gemerkt, dat de onderwerpen die mij 'opeens' in lijken te vallen kracht bevatten. Vaak loop ik dan al een tijdje tegen  onderwerpen aan in mijn leven. Wanneer ik dit deel doe ik vaak nieuwe inzichten op, vind ik (h)erkenning of mag ik rust ervaren. Het onderwerp waar ik afgelopen periode aan werk, tegen aanloop en in groei wil ik met jullie als lezers delen. Het oude is voorbij, maar het nieuwe is nog niet volledig gekomen, mede doordat het oude altijd een onderdeel blijft.


Oude oorsprong gezin


Vanaf 2005 vorm ik een gezin. Daar lag het oorsprongsgezin van mij en mijn kindjes. Tot 2013 was dit gezin werkzaam als één team. Maar dat oude gezin, dat is er niet meer. Wat over is, dat was een gebroken gezin. Gescheurd, verdeeld over twee huizen. Samen met mijn kindjes vormde ik een incompleet oorsprongsgezin. Hoe dit gegaan is, wat wij hebben meegemaakt heeft een grote invloed gehad op onze levens. Wat er was, dat is voorbij. Er waren zoveel emoties, die zorgde voor bepaalde reacties. Ik heb echt een rouwperiode gehad. Pijn en verdriet, werden afgewisseld met woede. Het heeft heel veel gedaan met mij persoonlijk. Een diepe weg was voor mij vooral aanwezig door de aantasting van mijn zelfbeeld hierdoor. Het gevoel van gebruikt, en weggesmeten en niets waard te zijn het vulde eigenlijk mijn gehele hart, gedachten en handelen. Het oude was voorbij, het nieuwe dat ging komen? Ik had nog geen idee!

Nieuw samengesteld gezin


Nu heb ik een samengesteld gezin. Het nieuwe is gekomen! Het oorsprongsgezin is voorbij gegaan en
verbroken. Het incomplete gezin ook dat is voorbij. Twee incomplete gezinnen zijn bij elkaar gekomen. Hebben elkaar gevonden en zijn op zoek gegaan naar hoe ze als één gezin verder kunnen gaan. Ook hierin zit voor mij een grote oud en nieuw. Want het oude? Het gaat nooit echt voorbij voor ons allemaal. We hebben zoveel al meegemaakt. Zo nemen we allemaal onze patronen, ervaringen en gevoelens mee. Maar ook zullen biologische ouders, altijd (!) samen ouders blijven. Je kan geen ex- moeder of ex-vader worden.

Eigenlijk zijn er in ons gezin nu verschillende ouder teams. Samen met mijn man, vorm ik één team. In liefde met elkaar verbonden, dichtbij elkaar om er te kunnen zijn voor elkaar. Daarnaast vormen wij ook allebei een ander team. Een biologisch ouderteam. Met patronen van communicatie, met ervaringen die sporen hebben nagelaten, met manieren om elkaar te willen bereiken. Ik voel mij afgelopen maanden zitten tussen het oude en nieuwe.

Respectvol ouderschap


Ik zit tussen beide gezinnen, en als ik er van bovenaf op kijk zie ik vooral de volgende dilemma's: Welke positie bekleed ik als vrouw in het biologische ouderteam? En welke positie heb ik in het nieuwe, samengestelde ouderteam. En nog belangrijker hoe kan ik deze in combineren met respect voor beide teams?

In het biologische ouderteam is het afgelopen jaar veel veranderd en hierin is hard gewerkt. Na een jaar, zie ik hoe groot de invloed van de communicatie is. Ik zie de uitwerking daarvan bij onze twee kindjes. Er is nu respect en ruimte voor elkaar, en we doen echt ons best om respectvolle ouders te zijn, ook al zijn we een ouderteam dat niet meer bij elkaar woont.

In ons samengestelde ouderteam is het ook werken geweest. Waar ik vooral tegenaan liep voor mezelf was dat er, ondanks drie jaar aan werken aan oude pijn, toch nog weer nieuwe pijn naar boven kwam. Juist doordat er nu weer een relatie is, gebaseerd op liefde en respect. Door eerdere ervaringen vond ik dat niet meer eng, of spannend. Ik had geleerd van het oude en daardoor kon ik vele lessen meenemen om hieraan te werken. Samen met mijn man, positieve en respectvolle patronen maken. Elkaar ruimte geven, pijn en ervaringen vanuit het verscheurde oorsprongsgezin met elkaar durven delen en daarmee samen leren leven. Het lastigste stukje voor mij is: vertrouwen. Liefde vraagt vertrouwen, overgave. Daarin ben ik wel door mijn leven heen erg beschadigd. Daarom is vertrouwen het woord dat ik mee wil nemen naar het nieuwe jaar. Want het oude is voorbij, het nieuwe en volmaakte zal er komen. Maar tussen het oude en het nieuwe, zal God mij dragen. Ik ben veilig, zolang ik in Zijn liefde blijf.


Het nieuwe jaar in


Het aankomende jaar wil ik elke week een Bijbeltekst uit mijn hoofd leren, die mij helpen, die inzicht geven of die een krachtige boodschap van vertrouwen weerspiegelen. Ik zal elke week dan ook de Bijbeltekst delen op mijn blog. Donderdag 28 December heb ik een begin gemaakt en heb ik twee teksten uit mijn hoofd geleerd. Om deze als tekens onderweg te blijven gebruiken heb ik beide uitgewerkt doormiddel van Bijbel Journaling.



Met deze blog wil ik meedoen aan de bloghop van December/Januari. Voor deze bloghop is het thema: Tussen oud en nieuw. Dit is bedacht door de vorige bloghop winnaar: Marc Volgers op zijn blog: gloriaenkyrie.wordpress.com

Reacties

  1. Mooi dat je alles zo bewust doorleeft en naar het goede streeft, in Zijn kracht. Wens jou en je gezin een gezegend nieuw jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat bijzonder hoe je dit schrijft. Dank je wel. Ook voor je lieve wens. Jij/jullie samen ook een gezegend jaar!

      Verwijderen
  2. Wat een open en mooie blog. Ken je het boek 'Samengesteld' van Hans Groeneboer? Is echt een heel leerzaam boek. Geschreven voor samengestelde gezinnen, maar volgens mij zou iedereen die trouwplannen heeft het moeten lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Heleen,

      Je geeft een hele mooie tip. Ik heb het boekje gelezen inderdaad! Heel herkenbaar hoe het omschreven werd. Ben het dan ook met je eens dat iedereen het zou moeten lezen bij het trouwen. Het is echt zo dat wanneer je trouwt zonder kinderen er ook verschillende culturen bij elkaar komen! Dank je wel voor je mooie complimenten!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …