Doorgaan naar hoofdcontent

Kinderen van het Licht

Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.

Ik doe op Facebook mee met een Bijbelstudie groep, nu zijn we deze maand december aan het lezen over, en rondom Advent. Wat een mooie teksten zijn er voorbij gekomen. Het is mooi om te zien hoe ik hierin ook van andere mee kan leren. Mensen met hele verschillende achtergronden en daardoor hele andere referentiekaders. Daardoor kan een tekst ook heel anders binnenkomen. Bovenstaande tekst komt uit het Bijbelstudie gedeelte van vrijdag. Je kunt het vinden via de volgende klikbare link: Johannes 12:36



Identiteit

Wanneer je in Zijn naam geloofd, en Hem wel wilt ontvangen, heeft Hij het voordeel gegeven kinderen van God genoemd te worden. Het is een Bijbeltekst uit Johannes 1 en het is zo'n groot cadeau! Doordat je in God geloofd, krijg je niet alleen een nieuw hart, zoals wij dat weleens tegen kinderen zeggen. God geeft ons een hele nieuwe start. Met een identiteit die geworteld is in Hem zelf. Wortels zijn belangrijk. Ze geven voedsel en ze zorgen ervoor dat planten of bomen houvast hebben. Dat is wat God bij Zijn kinderen doet. Hij geeft hen voedsel en houvast. De tekst waarmee ik de blog open is eigenlijk een verdiepende tekst. Geloof in het licht, zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht. Niet alleen kind van God, maar ook mag je kind van het licht zijn. Hij zelf is het licht dat ons leven veranderd. Waar ik vorige week over schreef. (Je kan dit terug lezen door de volgende klikbare link: Zijn licht veranderd ons leven). Als wij in dat licht blijven. Ons ernaartoe draaien zoals een zonnebloem. Naar Hem, telkens weer.

Blijf in het licht


Want we hebben een keuze in ons  leven. Als het stormt, of tegenzit. Waar richten wij onze aandacht op? Blijven wij dan in het licht? Ik heb gemerkt dat ik weer heel makkelijk terug kan gaan naar mijn oude identiteit. Het is voor mij moeilijk om mijn identiteit in God te blijven wortelen. Het is niet zo dat wanneer ik dat 1 keer gedaan heb dat dit voor altijd zo is. Het is een voortdurend proces merk ik. De wind kan waaien, de regen kan neer komen op mijn leven. Maar ik mag gericht blijven op Zijn licht.

  • Toch kan ik ruzie maken om dingen waarvan ik later zeg: Het was toch niet zo belangrijk. Waarom maak ik daar zo'n punt van? Vaak zit er iets onder wat mij raakte. Dat gevoel wat mij raakt, mag ik bij God brengen. Daar hoef ik niet vanuit te gaan reageren. Toch ga ik zo vaak mee in die storm, die zich dan meester maakt van mijn hart.
  • Ik kan ook heel snel weer bang zijn. Mijn angst zit misschien nog wel het diepste in de liefde. Want dat is wat het meeste pijn kan doen. Vooral wat het meeste pijn gedaan heeft. Wat doe ik dan? Door de angst ga ik mezelf beschermen. Een natuurlijke reactie, helemaal niet erg. Maar het helpt niet en...het hoeft ook niet.

Hou vast

Het is daarom zo goed om deze teksten over identiteit goed op mezelf in te laten werken. Kind van God, en kind van het Licht! God zond Zijn eigen Zoon, als een Lichtend voorbeeld. Hij, die als geen ander weet, hoeveel pijn liefde kan doen. Wat ben ik dankbaar dat Hij niet gestopt is met liefde schenken. Nu mag ik het leren en groeien. Maar vooral mij voeden met de wortels die hun oorsprong vinden bij God zelf. Daarnaast mag ik mij vasthouden, aan Hem. En....wanneer het mij niet lukt, mag ik weten. Het lukt God wel, om mij vast te houden. Voor altijd! Herkennen jullie dit proces in het leven? 


Reacties

  1. Ja, ik herken dat proces! Dank je voor deze mooie lichtende blog.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Veel zegen en Licht gewenst in dat proces.. Wat een mooi compliment een lichtende blog.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…