Doorgaan naar hoofdcontent

Kinderen van het Licht

Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.

Ik doe op Facebook mee met een Bijbelstudie groep, nu zijn we deze maand december aan het lezen over, en rondom Advent. Wat een mooie teksten zijn er voorbij gekomen. Het is mooi om te zien hoe ik hierin ook van andere mee kan leren. Mensen met hele verschillende achtergronden en daardoor hele andere referentiekaders. Daardoor kan een tekst ook heel anders binnenkomen. Bovenstaande tekst komt uit het Bijbelstudie gedeelte van vrijdag. Je kunt het vinden via de volgende klikbare link: Johannes 12:36



Identiteit

Wanneer je in Zijn naam geloofd, en Hem wel wilt ontvangen, heeft Hij het voordeel gegeven kinderen van God genoemd te worden. Het is een Bijbeltekst uit Johannes 1 en het is zo'n groot cadeau! Doordat je in God geloofd, krijg je niet alleen een nieuw hart, zoals wij dat weleens tegen kinderen zeggen. God geeft ons een hele nieuwe start. Met een identiteit die geworteld is in Hem zelf. Wortels zijn belangrijk. Ze geven voedsel en ze zorgen ervoor dat planten of bomen houvast hebben. Dat is wat God bij Zijn kinderen doet. Hij geeft hen voedsel en houvast. De tekst waarmee ik de blog open is eigenlijk een verdiepende tekst. Geloof in het licht, zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht. Niet alleen kind van God, maar ook mag je kind van het licht zijn. Hij zelf is het licht dat ons leven veranderd. Waar ik vorige week over schreef. (Je kan dit terug lezen door de volgende klikbare link: Zijn licht veranderd ons leven). Als wij in dat licht blijven. Ons ernaartoe draaien zoals een zonnebloem. Naar Hem, telkens weer.

Blijf in het licht


Want we hebben een keuze in ons  leven. Als het stormt, of tegenzit. Waar richten wij onze aandacht op? Blijven wij dan in het licht? Ik heb gemerkt dat ik weer heel makkelijk terug kan gaan naar mijn oude identiteit. Het is voor mij moeilijk om mijn identiteit in God te blijven wortelen. Het is niet zo dat wanneer ik dat 1 keer gedaan heb dat dit voor altijd zo is. Het is een voortdurend proces merk ik. De wind kan waaien, de regen kan neer komen op mijn leven. Maar ik mag gericht blijven op Zijn licht.

  • Toch kan ik ruzie maken om dingen waarvan ik later zeg: Het was toch niet zo belangrijk. Waarom maak ik daar zo'n punt van? Vaak zit er iets onder wat mij raakte. Dat gevoel wat mij raakt, mag ik bij God brengen. Daar hoef ik niet vanuit te gaan reageren. Toch ga ik zo vaak mee in die storm, die zich dan meester maakt van mijn hart.
  • Ik kan ook heel snel weer bang zijn. Mijn angst zit misschien nog wel het diepste in de liefde. Want dat is wat het meeste pijn kan doen. Vooral wat het meeste pijn gedaan heeft. Wat doe ik dan? Door de angst ga ik mezelf beschermen. Een natuurlijke reactie, helemaal niet erg. Maar het helpt niet en...het hoeft ook niet.

Hou vast

Het is daarom zo goed om deze teksten over identiteit goed op mezelf in te laten werken. Kind van God, en kind van het Licht! God zond Zijn eigen Zoon, als een Lichtend voorbeeld. Hij, die als geen ander weet, hoeveel pijn liefde kan doen. Wat ben ik dankbaar dat Hij niet gestopt is met liefde schenken. Nu mag ik het leren en groeien. Maar vooral mij voeden met de wortels die hun oorsprong vinden bij God zelf. Daarnaast mag ik mij vasthouden, aan Hem. En....wanneer het mij niet lukt, mag ik weten. Het lukt God wel, om mij vast te houden. Voor altijd! Herkennen jullie dit proces in het leven? 


Reacties

  1. Ja, ik herken dat proces! Dank je voor deze mooie lichtende blog.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Veel zegen en Licht gewenst in dat proces.. Wat een mooi compliment een lichtende blog.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde af van de diepte van mijn dankbaarheid? (Ann Voskamp, Gebroken leven) Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23). Gebrokenheid waarom? Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven i

Gezin om de Bijbel: Waak en bid met mij

In onze gezinstijd om de Bijbel waren we alsnog bezig met gezin zijn, maar ook voor de tweede keer met het kijken naar het lijden van Jezus. Op het moment dat Jezus voelde wat er zou gaan gebeuren. Toen alle spannende dingen dichterbij kwamen nam Hij een hele belangrijke keuze. Een keuze die we mogen gebruiken als een voorbeeld. Een keuze Jezus ging met zijn discipelen naar de hof van Getshemane, daar ging Hij bidden. Petrus, Johannes en Jakobus nam Hij het verste met zich mee de hof in. Hij liet hen daar plaats nemen en zei: Mijn hart breekt van verdriet. Blijf maar hier en waak met mij. Daar ging Jezus om te bidden naar Zijn Vader. Dat was Zijn keuze toen het moeilijk en angstig werd. Wat doen wij? Als het moeilijk is, als we bang zijn? Schreeuwen? Anderen pijn doen? Verstoppen? Koppig zijn? Of opstandig reageren? We mogen ook bidden! Dat zorgt dat we anders naar ons probleem gaan kijken. Want wat gebeurd er als we over onze problemen praten, of in dit geval bidden? Dan

Levenslessen van Noach

Weer een nieuw deel in de serie levenslessen. Vandaag wil ik nadenken over wat wij kunnen leren van het leven van Noach. Dit Bijbelverhaal heeft mij altijd al aangesproken. Want wat is er veel in te vinden. In Genesis 6 beginnen we van Noach te lezen. Nadat God eerst spijt krijgt, spijt dat Hij mensen gemaakt had. En dan die zin: En Hij voelde zich diep gekwetst. Onze God heeft gevoel. De schepping, de aarde, de mensen we gaan Hem aan het hart. En Hij zag hoe alles stuk gemaakt werd en daarom wilde Hij de mensen en al het vee van de aarde weg vagen. Dan zou die ellende stoppen. Totdat Gods oog Noach ziet. Noach alleen vond genade bij de HEER. Les één is eigenlijk dan toch, als God nu rond kijkt, naar hoe wij de wereld stuk maken, vind jij dan genade in Zijn ogen? Hoe vind je genade? Noach was een rechtschapen man, de enige die in zijn tijd een voorbeeldig leven leidde. Maar het dat was niet het belangrijkste. Dit kleine stukje maakt verschil: Hij leefde in nauwe verbondenheid met