Doorgaan naar hoofdcontent

Kinderen van het Licht

Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.

Ik doe op Facebook mee met een Bijbelstudie groep, nu zijn we deze maand december aan het lezen over, en rondom Advent. Wat een mooie teksten zijn er voorbij gekomen. Het is mooi om te zien hoe ik hierin ook van andere mee kan leren. Mensen met hele verschillende achtergronden en daardoor hele andere referentiekaders. Daardoor kan een tekst ook heel anders binnenkomen. Bovenstaande tekst komt uit het Bijbelstudie gedeelte van vrijdag. Je kunt het vinden via de volgende klikbare link: Johannes 12:36



Identiteit

Wanneer je in Zijn naam geloofd, en Hem wel wilt ontvangen, heeft Hij het voordeel gegeven kinderen van God genoemd te worden. Het is een Bijbeltekst uit Johannes 1 en het is zo'n groot cadeau! Doordat je in God geloofd, krijg je niet alleen een nieuw hart, zoals wij dat weleens tegen kinderen zeggen. God geeft ons een hele nieuwe start. Met een identiteit die geworteld is in Hem zelf. Wortels zijn belangrijk. Ze geven voedsel en ze zorgen ervoor dat planten of bomen houvast hebben. Dat is wat God bij Zijn kinderen doet. Hij geeft hen voedsel en houvast. De tekst waarmee ik de blog open is eigenlijk een verdiepende tekst. Geloof in het licht, zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht. Niet alleen kind van God, maar ook mag je kind van het licht zijn. Hij zelf is het licht dat ons leven veranderd. Waar ik vorige week over schreef. (Je kan dit terug lezen door de volgende klikbare link: Zijn licht veranderd ons leven). Als wij in dat licht blijven. Ons ernaartoe draaien zoals een zonnebloem. Naar Hem, telkens weer.

Blijf in het licht


Want we hebben een keuze in ons  leven. Als het stormt, of tegenzit. Waar richten wij onze aandacht op? Blijven wij dan in het licht? Ik heb gemerkt dat ik weer heel makkelijk terug kan gaan naar mijn oude identiteit. Het is voor mij moeilijk om mijn identiteit in God te blijven wortelen. Het is niet zo dat wanneer ik dat 1 keer gedaan heb dat dit voor altijd zo is. Het is een voortdurend proces merk ik. De wind kan waaien, de regen kan neer komen op mijn leven. Maar ik mag gericht blijven op Zijn licht.

  • Toch kan ik ruzie maken om dingen waarvan ik later zeg: Het was toch niet zo belangrijk. Waarom maak ik daar zo'n punt van? Vaak zit er iets onder wat mij raakte. Dat gevoel wat mij raakt, mag ik bij God brengen. Daar hoef ik niet vanuit te gaan reageren. Toch ga ik zo vaak mee in die storm, die zich dan meester maakt van mijn hart.
  • Ik kan ook heel snel weer bang zijn. Mijn angst zit misschien nog wel het diepste in de liefde. Want dat is wat het meeste pijn kan doen. Vooral wat het meeste pijn gedaan heeft. Wat doe ik dan? Door de angst ga ik mezelf beschermen. Een natuurlijke reactie, helemaal niet erg. Maar het helpt niet en...het hoeft ook niet.

Hou vast

Het is daarom zo goed om deze teksten over identiteit goed op mezelf in te laten werken. Kind van God, en kind van het Licht! God zond Zijn eigen Zoon, als een Lichtend voorbeeld. Hij, die als geen ander weet, hoeveel pijn liefde kan doen. Wat ben ik dankbaar dat Hij niet gestopt is met liefde schenken. Nu mag ik het leren en groeien. Maar vooral mij voeden met de wortels die hun oorsprong vinden bij God zelf. Daarnaast mag ik mij vasthouden, aan Hem. En....wanneer het mij niet lukt, mag ik weten. Het lukt God wel, om mij vast te houden. Voor altijd! Herkennen jullie dit proces in het leven? 


Reacties

  1. Ja, ik herken dat proces! Dank je voor deze mooie lichtende blog.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Veel zegen en Licht gewenst in dat proces.. Wat een mooi compliment een lichtende blog.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...