Kinderen van het Licht

Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.

Ik doe op Facebook mee met een Bijbelstudie groep, nu zijn we deze maand december aan het lezen over, en rondom Advent. Wat een mooie teksten zijn er voorbij gekomen. Het is mooi om te zien hoe ik hierin ook van andere mee kan leren. Mensen met hele verschillende achtergronden en daardoor hele andere referentiekaders. Daardoor kan een tekst ook heel anders binnenkomen. Bovenstaande tekst komt uit het Bijbelstudie gedeelte van vrijdag. Je kunt het vinden via de volgende klikbare link: Johannes 12:36

Identiteit

Wanneer je in Zijn naam geloofd, en Hem wel wilt ontvangen, heeft Hij het voordeel gegeven kinderen van God genoemd te worden. Het is een Bijbeltekst uit Johannes 1 en het is zo'n groot cadeau! Doordat je in God geloofd, krijg je niet alleen een nieuw hart, zoals wij dat weleens tegen kinderen zeggen. God geeft ons een hele nieuwe start. Met een identiteit die geworteld is in Hem zelf. Wortels zijn belangrijk. Ze geven voedsel en ze zorgen ervoor dat planten of bomen houvast hebben. Dat is wat God bij Zijn kinderen doet. Hij geeft hen voedsel en houvast. De tekst waarmee ik de blog open is eigenlijk een verdiepende tekst. Geloof in het licht, zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht. Niet alleen kind van God, maar ook mag je kind van het licht zijn. Hij zelf is het licht dat ons leven veranderd. Waar ik vorige week over schreef. (Je kan dit terug lezen door de volgende klikbare link: Zijn licht veranderd ons leven). Als wij in dat licht blijven. Ons ernaartoe draaien zoals een zonnebloem. Naar Hem, telkens weer.

Blijf in het licht

Want we hebben een keuze in ons  leven. Als het stormt, of tegenzit. Waar richten wij onze aandacht op? Blijven wij dan in het licht? Ik heb gemerkt dat ik weer heel makkelijk terug kan gaan naar mijn oude identiteit. Het is voor mij moeilijk om mijn identiteit in God te blijven wortelen. Het is niet zo dat wanneer ik dat 1 keer gedaan heb dat dit voor altijd zo is. Het is een voortdurend proces merk ik. De wind kan waaien, de regen kan neer komen op mijn leven. Maar ik mag gericht blijven op Zijn licht.

• Toch kan ik ruzie maken om dingen waarvan ik later zeg: Het was toch niet zo belangrijk. Waarom maak ik daar zo'n punt van? Vaak zit er iets onder wat mij raakte. Dat gevoel wat mij raakt, mag ik bij God brengen. Daar hoef ik niet vanuit te gaan reageren. Toch ga ik zo vaak mee in die storm, die zich dan meester maakt van mijn hart.
• Ik kan ook heel snel weer bang zijn. Mijn angst zit misschien nog wel het diepste in de liefde. Want dat is wat het meeste pijn kan doen. Vooral wat het meeste pijn gedaan heeft. Wat doe ik dan? Door de angst ga ik mezelf beschermen. Een natuurlijke reactie, helemaal niet erg. Maar het helpt niet en...het hoeft ook niet.
  

Hou vast

Het is daarom zo goed om deze teksten over identiteit goed op mezelf in te laten werken. Kind van God, en kind van het Licht! God zond Zijn eigen Zoon, als een Lichtend voorbeeld. Hij, die als geen ander weet, hoeveel pijn liefde kan doen. Wat ben ik dankbaar dat Hij niet gestopt is met liefde schenken. Nu mag ik het leren en groeien. Maar vooral mij voeden met de wortels die hun oorsprong vinden bij God zelf. Daarnaast mag ik mij vasthouden, aan Hem. En....wanneer het mij niet lukt, mag ik weten. Het lukt God wel, om mij vast te houden. Voor altijd! Herkennen jullie dit proces in het leven?