Doorgaan naar hoofdcontent

Kinderen van het Licht

Geloof in het licht zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht.

Ik doe op Facebook mee met een Bijbelstudie groep, nu zijn we deze maand december aan het lezen over, en rondom Advent. Wat een mooie teksten zijn er voorbij gekomen. Het is mooi om te zien hoe ik hierin ook van andere mee kan leren. Mensen met hele verschillende achtergronden en daardoor hele andere referentiekaders. Daardoor kan een tekst ook heel anders binnenkomen. Bovenstaande tekst komt uit het Bijbelstudie gedeelte van vrijdag. Je kunt het vinden via de volgende klikbare link: Johannes 12:36



Identiteit

Wanneer je in Zijn naam geloofd, en Hem wel wilt ontvangen, heeft Hij het voordeel gegeven kinderen van God genoemd te worden. Het is een Bijbeltekst uit Johannes 1 en het is zo'n groot cadeau! Doordat je in God geloofd, krijg je niet alleen een nieuw hart, zoals wij dat weleens tegen kinderen zeggen. God geeft ons een hele nieuwe start. Met een identiteit die geworteld is in Hem zelf. Wortels zijn belangrijk. Ze geven voedsel en ze zorgen ervoor dat planten of bomen houvast hebben. Dat is wat God bij Zijn kinderen doet. Hij geeft hen voedsel en houvast. De tekst waarmee ik de blog open is eigenlijk een verdiepende tekst. Geloof in het licht, zolang u het licht bij u hebt, dan bent u kinderen van het licht. Niet alleen kind van God, maar ook mag je kind van het licht zijn. Hij zelf is het licht dat ons leven veranderd. Waar ik vorige week over schreef. (Je kan dit terug lezen door de volgende klikbare link: Zijn licht veranderd ons leven). Als wij in dat licht blijven. Ons ernaartoe draaien zoals een zonnebloem. Naar Hem, telkens weer.

Blijf in het licht


Want we hebben een keuze in ons  leven. Als het stormt, of tegenzit. Waar richten wij onze aandacht op? Blijven wij dan in het licht? Ik heb gemerkt dat ik weer heel makkelijk terug kan gaan naar mijn oude identiteit. Het is voor mij moeilijk om mijn identiteit in God te blijven wortelen. Het is niet zo dat wanneer ik dat 1 keer gedaan heb dat dit voor altijd zo is. Het is een voortdurend proces merk ik. De wind kan waaien, de regen kan neer komen op mijn leven. Maar ik mag gericht blijven op Zijn licht.

  • Toch kan ik ruzie maken om dingen waarvan ik later zeg: Het was toch niet zo belangrijk. Waarom maak ik daar zo'n punt van? Vaak zit er iets onder wat mij raakte. Dat gevoel wat mij raakt, mag ik bij God brengen. Daar hoef ik niet vanuit te gaan reageren. Toch ga ik zo vaak mee in die storm, die zich dan meester maakt van mijn hart.
  • Ik kan ook heel snel weer bang zijn. Mijn angst zit misschien nog wel het diepste in de liefde. Want dat is wat het meeste pijn kan doen. Vooral wat het meeste pijn gedaan heeft. Wat doe ik dan? Door de angst ga ik mezelf beschermen. Een natuurlijke reactie, helemaal niet erg. Maar het helpt niet en...het hoeft ook niet.

Hou vast

Het is daarom zo goed om deze teksten over identiteit goed op mezelf in te laten werken. Kind van God, en kind van het Licht! God zond Zijn eigen Zoon, als een Lichtend voorbeeld. Hij, die als geen ander weet, hoeveel pijn liefde kan doen. Wat ben ik dankbaar dat Hij niet gestopt is met liefde schenken. Nu mag ik het leren en groeien. Maar vooral mij voeden met de wortels die hun oorsprong vinden bij God zelf. Daarnaast mag ik mij vasthouden, aan Hem. En....wanneer het mij niet lukt, mag ik weten. Het lukt God wel, om mij vast te houden. Voor altijd! Herkennen jullie dit proces in het leven? 


Reacties

  1. Ja, ik herken dat proces! Dank je voor deze mooie lichtende blog.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Veel zegen en Licht gewenst in dat proces.. Wat een mooi compliment een lichtende blog.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …