Schrijfgelukjes

Heerlijk vanaf vandaag kan ik lekker bloggen vanaf mijn eigen werkplek. Hoe fijn is dat zeg! Ik werkte altijd via een laptop. Nee dat zeg ik verkeerd, een slome laptop! En nu heerlijk op de computer bezig, lekker snel, mooi beeld, en mijn eigen plekje, in plaats van waar het maar even uitkomt om te gaan zitten. Vanaf nu kan ik lekker zitten als ik hier iets schrijf. Ik ben er helemaal blij mee!

Vandaag alweer een jaar op deze blog aan het schrijven. Nog steeds genieten, om dingen met jullie te delen en ook om jullie reacties te lezen. Super bedankt lezers! Gisteren schreef ik over het kruis, hoe dat je leven kan veranderen. Toen het kruis mij voor het eerst zo op de knieën kreeg was ik er nog niet. Het was maar een begin. Toen wist ik niet hoe vaak ik het kruis nog nodig zou hebben. Zie het kruis Als mijn zorgen of mijn angsten te groot werden, als ze mij teveel naar beneden drukte, dan mocht ik schuilen onder Zijn kruis. Daar wist ik mij veilig, daar kon ik alles loslaten wat ik aan bagage mee sleepte. Het was alsof het ruilen was wat er dan gebeurde. Telkens weer, als ik knielde en eerlijk mijn problemen, mijn angsten open legde voor Hem, kreeg ik er rust voor terug. Zo vaak werd ik getroost en versterkt! Voel Zijn kracht Zijn kruis heb ik ook vaak nodig als ik ontdek dat ik verkeerd gedaan heb. Elke dag opnieuw heb ik Zijn bloed nodig om mijn hart sch...

Stil kan ik er van worden als ik mij bedenk dat Jezus zich liet vernederen, om ons te verhogen! Dat is zoiets bijzonders.... Om mijn overtredingen is Hij verwond Om mijn ongerechtigheid is Hij verbrijzeld De straf, die mij den vrede aanbrengt, was op Hem,  En door Zijn striemen is mij genezing geworden. Nee ik kon het niet zelf! Dat heb ik zo gemerkt. Mijn trots heeft het vaak geprobeerd, maar telkens verloren. Meest bijzondere was dan ook dat op mijn zwakst de mooiste dingen van God gebeurde. Juist in mijn zwakheid kon Hij schijnen. Was het duidelijk dat wat er nu gebeurde en wat ik nu deed, niet van mezelf was. En dan moet ik denken aan een lied waarin voorkomt: Nu zegt de zwakke ik ben sterk, zegt de arme ik ben rijk Door wat Jezus heeft gedaan voor mij! Wat heeft het kruis jouw gebracht? Heb je al mogen ervaren dat het voor jou ook levens veranderend is? Ik ben zo dankbaar dat Jezus niet van het kruis heeft afgezien, dat Hij niet zei: Dit is mij te zwaar, ...

Ik heb veel gesprekken met mensen, jong en oud. Zo vaak hoor ik vragen over bekering en uitverkoren zijn. Het is zo herkenbaar voor mij, die vragen, onzekerheden en al die angst. Wat als het toch niet voor mij is!? Ik leefde hierdoor in een mist. Mijn zicht, menselijk zicht is al beperkt, werd erdoor belemmerd, ik zag alleen dat wat dichtbij voor gehouden werd. Dankbaar ben ik dat het Licht ging schijnen, dat God een weg voor mij bedacht heeft die geen mens bedenken kon. Nu komen veel mensen naar mij toe en vragen: Waar moet ik beginnen? Ja echt ik wil het allemaal ook, ik wil ook absoluut niet naar de hel maar...ja hoe dan? Moet God het niet doen? Hoe weet ik dan dat God het heeft gedaan, dat ik het niet zelf verzin of gedaan heb? Of de volgende opmerking: ja vergeven ik weet dat het hoort, maar het is niet mijn schuld, het komt echt door de ander, ik heb al zo vaak vergeven nu moet de ander maar eens over de brug. En zonde belijden, dat is nou ook niet echt de ho...

Afgelopen jaar heb ik dat eigenlijk pas echt begrepen! Eindelijk mocht ik gaan zien wat ik kon. Dat gaf een heerlijk gevoel. Al die jaren horen, later ook aannemen, dat red ik nooit, dat kan ik niet had veel met mij gedaan. Nu was ik daarvan bevrijd. Zag ik dat ik heerlijk kon kliederen op de ramen van de gymzaal en dat het leuk resultaat gaf! Dat ik het fijn vind om met mensen te praten, mensen te mogen helpen. En ook kwam ik er achter dat ik heel goed kan leren en dat dit mij goed doet. Steeds meer dingen kwamen naar boven. Toch bracht dat ook iets anders mee. Andere mensen zagen ook dat ik dingen kon. Dat is gaaf, dat gaf mij kracht om verder te gaan met ontdekken wat ik leuk vind, wat ik goed kan. Maar soms kwamen hierdoor vragen naar mij toe. Ik deed het, want ja ik kon het. Nog maar net had ik door dat ik het kon dus ik moest er nog mee leren omgaan. Nu weet ik hoe ik ermee om mag gaan. Als er gevraagd word of ik iets wil doen, op welk vlak ook. Dan kij...

Het is hier wat met zieken in huis. De één na de ander word erdoor geraakt. Vorige week kon het niet doorgaan door mijn dochter, en omdat mijn ogen ontstoken waren. Afgelopen week werd ik er ook door getroffen, koorts, pijn in mijn hoofd en ruggewervel. Ik herkende het nog van december vorig jaar. Toch wilde ik vandaag niet overslaan. Omdat het goed is, en zo belangrijk is om te delen, te praten over God, Zijn bedoelingen en onze ervaringen. Vandaag ging het over de toren van Babel. Wat bijzonder is, want juist afgelopen maandag mocht ik boeken ophalen om te lezen, die heel mooi aansluiten bij dit onderwerp. De serie van Hemelteken, Hemeldragers en Hemeltoorn. Ik heb ze in één stuk uitgelezen (wat ik nog meer allemaal gelezen heb kan je vinden via deze klikbare link: gelezen boeken  ). Ik maakte de hele kapla bak leeg op de tafel, pakte de Bijbel en vroeg aan de kinderen, oke als je dit ziet, wat gaan we dan doen? Geniale antwoord was: bouwen? Ja inderdaad. Wij...

Heb je ook weleens het gevoel, waarom gaat het zo lastig in mijn leven? Of dat je het idee hebt dat er telkens weer een ander probleem omhoog komt? Maak je dan geen zorgen. Juist dan, als het moeilijk is, mag je vertrouwen. Ik zag opeens de Israëlieten, lopend door de woestijn. God schonk hun manna, hun kleding versleet niet. Hij zorgde voor hen. Duidelijk, zichtbaar was Hij aanwezig in de vuur en de wolkkolom. Maar was de reis makkelijk voor de Israëlieten? Voor ons zorgt Hij ook. Ook voor ons is Hij duidelijk en zichtbaar aanwezig. Wat moesten de Israëlieten doen? Doorgeven aan hun kinderen. Hun eigen ervaringen delen, maar ook zichtbaar maken. Hoe delen wij aan onze kinderen? Aan de mensen om ons heen? Maken wij het voor de mensen, die op reis zijn, dwars door de woestijn van het leven, makkelijker? Door hen te wijzen op de dingen van God? Al deze vragen zorgde ervoor dat ik vorig jaar begon met het hebben van gezinsmomenten. Met elkaar praten, stilstaan en denken over ...