Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrouwen Bijbeltekst: Week 7

In mijn bangste uur vertrouw ik op U
Op God, wiens woord ik prijs,
Op God vertrouw ik, angst ken ik niet. (Psalm 56:4-5)


In mijn bangste uur



Er zijn heel wat uren in mijn leven voorbij gegaan, gevuld met angst. Maar wat bijzonder is het als ik terug kijk. Dan zie ik dat ik inderdaad op mijn bangste uren op God vertrouwde. Dat Hij het was waar ik op terug kon vallen. Op het moment dat alles mij ontviel, vond ik bij Hem weer vaste grond onder mijn voeten. Ik las in de 40 dagen uitgave van TEAR gisteren het stukje en vond het zo toepasselijk.

Ik viel in de put van mijn leven, erin gegooid door? Mensen waar ik van hield. Dat was pijnlijk, en ik was zo bang. Want ik viel in duister gat, met geen enkel idee hoe en waar ik zou gaan belanden. Terwijl ik naar beneden viel, riep ik het uit, in mijn hart: Heere help!

Ik was zo hard aan het huilen, mijn woorden waren op. Mijn hart was eigenlijk gebarsten in duizend stukjes. Mijn vertrouwen in mensen? Als een zeepbel doorgeprikt. Zo stortte ik dat gat in. Naast dat ik instortte, schreeuwde mijn hart. Ik voelde de woorden uit mij opwellen, maar ik kon ze niet uitspreken. Mijn keel zat dichtgeknepen en mijn mond gaf geen geluiden. Hoe mooi eigenlijk! Op mijn bangste moment. wist mijn hart wat het moest doen. Gods Geest werkte door mij heen. Door die woorden van mijn hart, vond ik opeens rust. Ik snapte het eerst niet. Zat ik eerder nog heel hard te huilen, en voelde het alsof mijn hart aan alle kanten verwond werd? Na dat mijn hart die woorden gaf, was er alleen maar stilte en warmte. Ik was terecht gekomen op de bodem van mijn leven. Geen aardse dingen, waarvan ik als puber meisje droomde, waren er over gebleven. Nee die bodem? Dat was bij God op schoot! In Zijn liefdevolle armen.


Ik ken nog angst


Waar ik met deze Bijbelteksten en Bijbelstudie aan wil werken? Dat is het laatste stukje van deze Bijbelteksten. Angst ken ik niet! Dat kan ik (nog) niet beamen voor nu. Maar dat is wel waar ik naartoe wil. Eigenlijk is het wel zo dat mijn hoofd wel weet niet bang te zijn, God is altijd bij mij. Toch merk ik dat mijn hart zich nog zo kan laten meeslepen. Ondanks dat hart dat op de golven van mijn emotie, soms de verkeerde kant uit wil, lukt het mij vaak om de weg naar God te vinden. Omdat Hij daar staat, telkens weer, als een lichtbaken! Als een veilige haven, precies op die plek, waar ik in het vermogen ben om Hem te zien. Wat is Hij goed en trouw, zo'n liefdevolle maar tegelijk ook eerlijke God. Dit stuk bracht mij bij de uitwerking in mijn Bijbel, die ik vond passen bij deze tekst:

Vertrouw
zorgen brengen mij
bij God


Juist in tijden van aardse armoede, zorgen, stress en moeite, was ik zo rijk. Heeft God mij zo gezegend! Met een rijkdom die ik ook kan hebben, wanneer het aards gezien wat makkelijker gaat als nu. Maar wat merk ik? Nu is het lastiger, om diezelfde verbinding met God te hebben. In mijn arme periode kon ik zeggen dat ik rijk was, en toen ik zwak was? Werd ik sterk. Door God die leeft in mij.


Wil je meerdere Bijbelteksten en mijn gedachten daarbij bekijken? Dit is mogelijk, bovenaan mijn pagina vind je tabbladen, 1 ervan is Bijbeltekst van de week. Ik deel hier ook de klikbare link (roze woorden) Bijbeltekst van de week

Reacties

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geĆ«indigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …