Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrouwen Bijbeltekst: Week 7

In mijn bangste uur vertrouw ik op U
Op God, wiens woord ik prijs,
Op God vertrouw ik, angst ken ik niet. (Psalm 56:4-5)


In mijn bangste uur



Er zijn heel wat uren in mijn leven voorbij gegaan, gevuld met angst. Maar wat bijzonder is het als ik terug kijk. Dan zie ik dat ik inderdaad op mijn bangste uren op God vertrouwde. Dat Hij het was waar ik op terug kon vallen. Op het moment dat alles mij ontviel, vond ik bij Hem weer vaste grond onder mijn voeten. Ik las in de 40 dagen uitgave van TEAR gisteren het stukje en vond het zo toepasselijk.

Ik viel in de put van mijn leven, erin gegooid door? Mensen waar ik van hield. Dat was pijnlijk, en ik was zo bang. Want ik viel in duister gat, met geen enkel idee hoe en waar ik zou gaan belanden. Terwijl ik naar beneden viel, riep ik het uit, in mijn hart: Heere help!

Ik was zo hard aan het huilen, mijn woorden waren op. Mijn hart was eigenlijk gebarsten in duizend stukjes. Mijn vertrouwen in mensen? Als een zeepbel doorgeprikt. Zo stortte ik dat gat in. Naast dat ik instortte, schreeuwde mijn hart. Ik voelde de woorden uit mij opwellen, maar ik kon ze niet uitspreken. Mijn keel zat dichtgeknepen en mijn mond gaf geen geluiden. Hoe mooi eigenlijk! Op mijn bangste moment. wist mijn hart wat het moest doen. Gods Geest werkte door mij heen. Door die woorden van mijn hart, vond ik opeens rust. Ik snapte het eerst niet. Zat ik eerder nog heel hard te huilen, en voelde het alsof mijn hart aan alle kanten verwond werd? Na dat mijn hart die woorden gaf, was er alleen maar stilte en warmte. Ik was terecht gekomen op de bodem van mijn leven. Geen aardse dingen, waarvan ik als puber meisje droomde, waren er over gebleven. Nee die bodem? Dat was bij God op schoot! In Zijn liefdevolle armen.


Ik ken nog angst


Waar ik met deze Bijbelteksten en Bijbelstudie aan wil werken? Dat is het laatste stukje van deze Bijbelteksten. Angst ken ik niet! Dat kan ik (nog) niet beamen voor nu. Maar dat is wel waar ik naartoe wil. Eigenlijk is het wel zo dat mijn hoofd wel weet niet bang te zijn, God is altijd bij mij. Toch merk ik dat mijn hart zich nog zo kan laten meeslepen. Ondanks dat hart dat op de golven van mijn emotie, soms de verkeerde kant uit wil, lukt het mij vaak om de weg naar God te vinden. Omdat Hij daar staat, telkens weer, als een lichtbaken! Als een veilige haven, precies op die plek, waar ik in het vermogen ben om Hem te zien. Wat is Hij goed en trouw, zo'n liefdevolle maar tegelijk ook eerlijke God. Dit stuk bracht mij bij de uitwerking in mijn Bijbel, die ik vond passen bij deze tekst:

Vertrouw
zorgen brengen mij
bij God


Juist in tijden van aardse armoede, zorgen, stress en moeite, was ik zo rijk. Heeft God mij zo gezegend! Met een rijkdom die ik ook kan hebben, wanneer het aards gezien wat makkelijker gaat als nu. Maar wat merk ik? Nu is het lastiger, om diezelfde verbinding met God te hebben. In mijn arme periode kon ik zeggen dat ik rijk was, en toen ik zwak was? Werd ik sterk. Door God die leeft in mij.


Wil je meerdere Bijbelteksten en mijn gedachten daarbij bekijken? Dit is mogelijk, bovenaan mijn pagina vind je tabbladen, 1 ervan is Bijbeltekst van de week. Ik deel hier ook de klikbare link (roze woorden) Bijbeltekst van de week

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Heere is mijn Herder

Psalm 23:1
Een Psalm van David.
De Heere is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.


Deze tekst las ik in de zomervakantie juist op het moment dat ik dit zo nodig had. Hierdoor raakte het mij diep. In ons samengestelde gezin, met 5 mooie kinderen die echt leuk zijn met elkaar, voelt het bij mij weleens alsof er heel veel aan mij ontbreekt. Ik zou zoveel meer willen voor hen allemaal. Kan zo twijfelen aan mezelf en mijn vaardigheden als moeder. En dan kan ik mij beperkt gaan voelen. Wanneer ik mij daarop ga richten lijkt dat ook alleen maar mijn onrust en een soort van angst te vergroten. Het werkelijk lezen wat David hier heeft opgeschreven. En het voelen en bidden. Ja de tranen stroomde over mijn wangen. Waarom had ik mijn rust en mijn vertrouwen laten roven?


Hij is mijn Herder
De Heere is mijn Herder. Ik ben een schaapje van Zijn kudde. Nu ik afdwaalde, haalde Hij mij terug. Droeg mij en legde mij in grazige weiden. Leidde mij zachtjes naar stille wateren. Om mezelf te voeden en tot rust te k…

KOPP op vlog Echt-leven

Vandaag een bemoediging voor jullie die mij heel veel heeft geholpen.

Wat een bijzondere boodschap is er te vinden in de Bijbel. Deze vlog kijk ik met jullie naar het leven van Jozef!

Hij ondervond vele tegenslagen in zijn leven. Het is leerzaam om in zijn leven te mogen zien hoe God daar dwars doorheen aan het werk is. Aan het werk om mensen te redden, om het kwade te overwinnen. 
Het laat ons zien dat God:


Bij ons is als wij in een put vallen, wanneer alle zekerheden onder ons weg zakken. Hij is erbij!Bij ons is als we verkocht, verraden of afgewezen worden. Hij is erbij!Bij ons is als we een lange reis gaan, een proces, waarin we alles kwijt raken en verlaten wat we lief hadden. Hij is erbij!Bij ons is als wij uitgebuit worden, onmenselijk behandeld worden of ons slaaf voelen van ..... (vul maar in: werk/vrienden/familie/etc) Hij is erbijBij ons is als wij in onze gevangenis terecht komen. Veroordeeld, terecht of onterecht. Door gewone medeburgers of een echte rechter.... Hij is er…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…