Doorgaan naar hoofdcontent

Uit mijn Egypte geleid!

Ik ben de Heere, Uw God

Hij is onze Bevrijder, de Heilige, onze Redder. Hij heeft ons uit Egypte geleid! Het land wat een toevlucht lijkt, waar het lijkt alsof we beter kunnen overleven. Maar wat uiteindelijk Gods kinderen onderdrukt, en een verkeerde manier van leven aanleert. Zo verkeerd, dat het volk Israël er 40 jaar voor nodig heeft, in de woestijn, om dat af te leren. Een nieuw geslacht, wat niet is opgegroeid in Egypte, kan over de Jordaan. Ik ben ook onderweg, en ergens herken ik mij zo in de Israëlieten.


Uit mijn 'eigen' wereld geleid

Egypte een land waar de Israëlieten welkom waren, wat openstaat voor de Joden. Maar als ik de Bijbel lees, dan zie ik hoe dit land, Gods volk beïnvloed. Ze waren gewend aan een dak boven hun hoofd, de eetgewoontes, aan zegeningen die het land Egypte had gegeven. Dus toen het anders werd, op het moment dat God hen uit Egypte haalde, gingen ze mopperen. Dat ken ik eigenlijk wel heel goed. God heeft mij uit mijn Egypte gehaald, waar ik heel langzaam aan het sterven was. God was het die mij daaruit gered heeft! Waar ik God eigenlijk vooral gebruikte om Hem te manipuleren. Om mijn wil gedaan te krijgen en te leven zoals ik dat wilde. Daar werd ik van bevrijd, en ik zag hoe arm dat leven mij had gemaakt. Maar elke keer, als God een andere richting opgaat met mijn leven? Dan zit er iets in mijn hersenen dat toch denkt: In mijn Egypte had ik het beter. God laat mij straks misschien wel in de steek, ik zal nog 'sterven' aan mezelf. Want het voelt zo tegennatuurlijk om mijn wil onder Zijn wil te schikken. Ik mopper, raas en schreeuw. Maar niet omdat ik boos ben op God. Het is eigenlijk veel meer een angst. Omdat het nog zo nieuw is om met God te leven. Ik weet niet waar Hij mij brengen zal. Ik mag erop vertrouwen dat Hij mijn weg voorbereidt heeft. Dat overal waar ik kom via deze weg? God erbij is en een uitweg heeft. Telkens op een andere manier. Daarom is het voor mij zo belangrijk Zijn stem te verstaan. Boven alles van het leven, mezelf en de mensen om mij heen.

Ben jij van de wereld?


Hoe staat het met jouw? We leven in een wereld die ons wil verleiden. Het roept, kom maar ik kan je heel veel bieden! Het ziet er goed uit en lijkt veilig. Ach het is toch eigenlijk helemaal niet zo erg. Het is precies dezelfde stem als bij Eva. Denk jij echt dat het zo erg is? Hij zaait twijfel. Daarom is het opgeschreven in de Bijbel hoe wij in zonde gevallen zijn. Het is diezelfde Bijbel die ons zegt: We zijn niet meer van de wereld dat kan je lezen in Johannes 17:16. Maar kan de wereld aan ons merken, voelen en zien van Wie wij dan wel zijn? Wij mogen Jezus, God, reflecteren, dwars door ons leven en al onze keuzes heen. En de wereld heeft vele gebruiken die er op uit zijn dat jij je bestemming niet bereikt. Dat je gebroken bent nog voordat je op Zijn top bent. Als je machtig begint te worden zonder God? Dan veranderd alles en ben je opeens een slaaf van diezelfde wereld. Juist als je denkt dat alles goed lijkt te gaan. Het zit verborgen (net als bij Eva in een slang in iets wat heel normaal lijkt), je ziet het zomaar niet, totdat je er niet meer onderuit kan. Bijzonder is dat zelfs dan het soms nog lukt om iets anders de schuld te geven. Vaak de mensen om ons heen. Niet ons zelf, en niet de heerser van de wereld, nee andere mensen. Die gemaakt zijn door dezelfde God die ons gevormd heeft. Die niet veel verschillen met hoe en wie wij zelf eigenlijk zijn. Al die mensen strijden dezelfde strijd. Daar gaan we dan onze pijlen op richten met de volgende uitspraak: Wij staan toch in ons recht?! Het is oneerlijk. Ik wil recht!


Kies voor het leven


God wil onze God zijn! Hij wilt ons leiden op onze levensweg. Dwars door de woestijn. Hij schenkt ons onderweg alles zodat wij kunnen leven. Iedere dag overlaad Hij ons met Zijn zegeningen. Niet in ons zelf, niet in ons huis, maar wanneer wij naar buiten gaan. Wanneer wij bukken om te dienen. Niet wanneer wij op zien in de spiegel en op onze borst slaan. Maar als wij onder Zijn kruis belijden, Heere niet ik, maar U moet meer worden. Dan groeit God in ons. Hij spreekt tot ons op vele verschillende manieren net zoals Hij sprak tot Mozes. Telkens anders. Maar om ons heen spreekt de wereld, spreken situaties en omstandigheden, spreken mensen. Durven wij nog te luisteren naar Zijn stem? Als Hij zegt: Steek je staf uit over de Rode Zee, Ik zal een pad voor Mijn volk, Mijn kinderen maken, wat zouden wij dan doen? Als de situatie je laat zien dat je verloren gaat. Net zoals de verspieders in Israël de boodschap schreeuwden, op 2 na, wanneer we de strijd aan gaan? Dan zullen we sterven. Weet je wat wij gezien hebben? Wanneer de mensen roepen dat je hen de dood ingeleid hebt, en dat de oude wereld beter was. Wat zou je doen? Volg Hem, neem je kruis op en beweeg achter Hem aan. Want echt, wat bij de mens onmogelijk is, is mogelijk bij onze God! Dat is leven vanuit vertrouwen, in geloof op Hem. Dwars tegen onze menselijke natuur in. Alleen dan ben je werkelijk veilig en heb je gekozen voor het Leven! Er is namelijk meer dan je kan zien.

Wanneer je kijkt naar jezelf en de verspieders, hoor jij dan bij de 10 die hun ogen richtte op de omstandigheden? Of op die 2 die dat ook gezien hadden maar wisten dat hun God sterker was? Mijn persoonlijke ervaring is dat God mij van de dood heeft gered. In mijn leven ervoer ik heel sterk het volgende uit Johannes 10: 10-11

De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en verloren te laten gaan; Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben. Ik ben de goede Herder; de goede herder geeft zijn leven voor de schapen.

Daardoor ben ik Hem zo dankbaar!

God de Vader, Zoon en Heilige Geest,

Dank U voor Uw liefde, en dat ik mocht ontstaan vanuit Uw liefde.



Door Uw almacht ben ik voor eeuwig door U bevrijd. 
U heeft mij uit Egypte van mis en verleiding weg geleid.

Wilt U met mij meegaan, als ik mij door de woestijn moet bewegen. 
Laat mij  alstublieft iedere dag op zoek gaan naar mijn portie manna, Uw zegen! 
Breng mijn ogen niet naar de gevaarlijke slangen op de grond,
maar richt mijn ogen op naar boven, naar het kruis waar ik genade vond. 
Help mij om Uw stem te volgen, ook als mijn hoofd iets anders zegt. 

Alleen door Uw stem te gehoorzamen win ik het gevecht.
Jezus U stierf voor mijn leven.
Om mij een leven in volheid te geven.
Help mij leven Heer.
Iedere dag een beetje meer.

Om Jezus wil, want niet mijn
Maar Uw wil mag er zijn!

Amen




Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …