Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrouwen Bijbeltekst: Week 2

Laat mij in de morgen Uw liefde horen, in U stel ik mijn vertrouwen, wijs mij de weg die ik gaan moet, mijn ziel verlangt naar U. (Psalm 143:8)


Toevlucht in de nood
 

Dit is de tweede Bijbeltekst die ik uit mijn hoofd leer. Wat een tekst is dit eigenlijk. Ik besloot de hele Psalm te lezen. Wat vond ik herkenning. Zo vaak heb ik God gesmeekt, waarom ging ik met mijn diepste pijn naar Hem? Net als David omdat ik niemand over had waar ik van op aan kon. God is rechtvaardig. David was door de vijand vertrapt, er was strijd op leven en dood. Ook die periode heb ik gekend, doorstaan met God. Wat deed David in die periode? In deze Psalm vind ik dat Hij terug ging denken aan alles wat God in zijn leven had gedaan. En Hij strekt zich uit naar Hem. Mijn geleerde tekst komt na de diepste angst die David deelt. In vers 7 verteld hij God: Houdt U niet voor mij verborgen, ik word als wie afgedaald is in het graf.

Smeekgebed om liefde


En één tekst later vraagt David om Gods liefde te mogen horen. Ja dat was ook zo vaak mijn smeekbede. Juist in de periode dat het moeilijk was. Wat had ik liefde nodig, en nergens vond ik het op aarde. En wanneer ik het vond? Dan was ik het zo niet gewend ermee om te gaan. Daardoor kon het mijn hart niet bereiken. Of het viel in mijn liefdeloze en bodemloze hart. Wat deed die liefde pijn na mijn scheiding. Zelfs een knuffel, lieve woorden deden mij zeer van binnen. Want het liet zo duidelijk voelen wat ik miste. En nergens kon ik voldoende bijtanken. Totdat ik het God durfde vragen. Ziet U mijn gapende gat? Mijn liefdestank is leeg. En door de gaten erin kan die niet gevuld raken. Wilt U toch de bodem Zijn in de liefde. En Hij werd niet de bodem... Hij werd de fundering. Op Hem kon ik gaan opbouwen, niet alleen wat betreft liefde. Maar op zoveel andere manieren ook.

Stel je vertrouwen in Hem?


Daarna spreekt David uit dat hij zijn vertrouwen in God stelt. Het doet mij denken aan een lied van de basisschool: Stel mijn vertrouwen, in de Heer mijn God. Want in Zijn hand, ligt heel mijn levenslot. Het bijzondere is dat ik door mijn leven heen, juist door die moeilijke momenten, heb gezien dat ik God kan vertrouwen. Mijn gebed is dat de stralen van Gods liefde ook mijn gebieden die ik moeilijk los kan laten, wil beschijnen. Want met Zijn liefde lukt het mij om los te laten, in vertrouwen te leven. Er zijn dingen die ik zo graag los wil laten. Waar ik mee kan worstelen door dat ik het wil loslaten, maar ik ben er te vaak nog zo zelf mee bezig. Op de volgende gebieden loop ik hier tegen aan:

  • Mezelf willen beschermen in mijn huwelijk. Veel oude reactiepatronen vanuit mijn eerdere relaties, maar ook een hechtingsprobleem maken dat het moeilijk is om het oude los te laten. Ook al is het voorbij. Het is een proces, maar ik mag het loslaten bij Hem. Dat wil ik sneller leren doen, want alleen wanneer ik dat doe ben ik echt veilig. Mijn reacties vanuit pijn zijn niet meer nodig. Ik had ze om te overleven, maar nu gaan ze het tegenovergestelde doen. Ze kunnen het onmogelijk maken om te leven. Deze wil ik in vertrouwen telkens bij God laten. Niet meer zelf mee worstelen, maar Hem laten helen.
  • Contact met de exen waarvan ik kan zeggen dat het aan mij kant nu zoveel verbeterd is!Toch blijft het kwetsbaar. Aan de zijde van mijn man heb ik zelf het meeste last van het contact. Vooral omdat het niet onder mijn verantwoordelijkheid valt. Ik mag mijn man liefdevol advies geven. Maar het is iets waar ik niet tussen wil gaan zitten. Toch vind ik het moeilijk om het niet over te nemen. Zeker met hoe het afgelopen jaar ging was dit voor mij lastig. Gelukkig had ik op het juiste moment een berichtje van mijn vriendin: Laat het maar los, het ligt in Gods hand. Dat is soms nodig, dat ik dat weer lees. Ik wil ook dit los kunnen laten, mijn zorgen hierin kunnen neerleggen aan Zijn troon, en weten en vertrouwen: God ziet het en hoort mij. Hij weet wat wij nodig hebben. En vooral: Weten dat Hij de enige is die het onmogelijke kan. Want bij Hem zijn alle dingen mogelijk!

Gods weg gaan

In deze punten wil ik Gods weg volgen. Dat Hij mij de weg wijst. Niet meer zelf rennen, op mijn oude ingesleten wegen. Maar wat ga ik weer makkelijk dat pad op.

Mijn ziel heeft Hem nodig, het kan niet zonder Hem goed functioneren. Ik ben zo dankbaar dat Hij mij Zijn Geest gegeven heeft. En daarbij valt mij een krachtige Bijbeltekst te binnen. Die zo goed past bij wat ik hier, kwetsbaar, heb gedeeld. Ik wil die tekst ook met jullie delen, misschien worstelen jullie rondom vertrouwen wel weer met hele andere dingen in jullie leven. Maar weet dan in elke worsteling het volgende:

God heeft ons niet een geest van lafhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. ( 2 Timotheüs 1: 7)




  • Mijn tekst van vorige week, en wat die tekst mij vorige week leerde kun je vinden door de volgende klikbare link: Vertrouwen Bijbeltekst: Week 1.
  • Ik heb ook een tabblad aangemaakt, een eigen pagina voor de Bijbelteksten van de week. Deze kun je vinden boven mijn blogs, of via de volgende klikbare link: pagina Bijbeltekst van de week




Reacties

  1. Dank je wel voor deze prachtige kwetsbare blog die ik net vandaag nodig had. Ook ik merk bij mezelf dat ik vertrouwen zo moeilijk vind. En zo herkenbaar om oude wegen in te gaan, maar dat wil ik niet meer. Ik wil steeds opnieuw mijn hand in Zijn handen leggen en op weg gaan met Hem!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Johanneke,

      Wat mooi dat het je zo raakte en je aangaf dat je het nodig had. Vertrouwen is iets waar veel strijd om is, als je daar namelijk niet meer mee uitkomt dan is je leven behoorlijk lam gelegd. Als ik om mij heen kijk is de wereld, het duister hard aan het werk om alle mensen te raken in vertrouwen.... Dat is waarom ik dit jaar daarmee aan de slag ga als werkwoord voor 2018. God heeft voor mij overwonnen! En... Ik kan met Hem, door Hem dit overwinnen.

      Veel zegen bij jou proces op Zijn nieuwe weg Johanneke!

      Verwijderen
  2. Dank je voor het delen van je hart.

    Ik heb vertrouwen nodig rond de zorg voor mijn vader, met wie het niet goed gaat (zie mijn laatste blog). Ik merk dat ik hier echt veel voor moet bidden, anders probeer ik alles zelf op te lossen. Een deel moet ik praktisch wel aanpakken maar het emotionele stuk kan alleen God - in mij - doen.

    Ik wens je Zijn zegen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O wat is dat kwetsbaar hè Anne! Ik begrijp wat je aangeeft. Er word dan iets wakker gemaakt in je, verantwoordelijkheid/zorgzaamheid. En het is zo lastig dan balans te houden. Het lijkt alsof we er makkelijker voor kiezen om zelf te worstelen, dan het over te geven in Zijn hand... Sterkte hierbij Anne!

      Verwijderen
  3. Dankjewel Petrina, ook voor je reactie onder mijn blog. De balans is echt zoek merk ik. Ik ben de enige contactpersoon en ze bellen zelfs om onbenullige dingen. Dingen die niet mijn verantwoording zijn. Door mijn verleden ben ik erg gevoelig voor stress. Ik heb jouw blog nogmaals gelezen. Hij is erg mooi en bepaalt me bij mijn Krachtbron. Hij helpt ons en staat ons bij. Succes met nieuwe patronen en nieuwe paden aanleggen. Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat maakt het extra lastig he. Veel kracht en zegen gewenst. Via welke weg dan ook, maar zolang we weten dat Hij de bron is.

      Dank je voor je mooie wens!

      Verwijderen
  4. Prachtig! Amen. Dankjewel voor je open- en eerlijkheid.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met liefde gedeeld, dat Hij ermee mag werken en het mag laten groeien. Door en voor Hem!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …