Doorgaan naar hoofdcontent

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 


Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder


Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook onze kinderen kunnen weer zeggen dat ze iets heel anders hadden gewild. Vanuit hun perspectief en ervaring. Mogen ze dit eerlijk ervaren, of met jou delen? Of voel jij je hierdoor als ouder(s) falen? Dat is een keuze! Jij zelf bepaald welke keuze je maakt. Je kan jezelf als ouder hierdoor veroordelen, en daardoor jezelf en je relatie met je kinderen (langere tijd) belemmeren. Wat ook kan is de keuze maken om te accepteren dat je fouten maakt. Openstaan voor het verhaal van je kind. Het is voor kinderen fijn als je eerlijk over je eigen handelen kunt praten, zonder voorbij te gaan aan het gevoel van je kind. De keuze die je maakt als ouder zal heel bepalend zijn!

Keuze als persoon


Dat is ook zo met de gebeurtenissen in mijn leven. Zoals ik deze blog begon, het kan mij voor de rest van mijn leven gevangen houden. Door angst en onzekerheid had ik mezelf nieuwe uitdagingen kunnen blijven ontzeggen. Ik had mij kunnen blijven afzonderen van het samenleven, door (onbewuste) boodschappen die mij gegeven zijn. Mijn leven is heel lang erg negatief, onzeker en eenzaam geweest. Totdat ik bij een hulpverlener kwam die mij, ondanks mijn ernstige verhalen, keihard zei dat het mijn eigen keuze was. Een keuze? Ik had er helemaal niets over te zeggen gehad! Ik had geen enkele invloed op wat er was gebeurd. Het voelde als oneerlijk, te zwaar voor mij en nu verteld iemand dat het mijn keuze is. Ik reageerde geschokt. Al mijn pijn kwam naar buiten. Dat was het beste, want ik leerde dat ik pijn mocht uitten. Maar wanneer ik pijn niet uit dan zal het mijn handelen beïnvloeden.

Besef dat ik een keuze had


Hoe handel ik met pijn? Daar zat precies mijn keuze. Zowel in mijn eigen dagelijks leven heb ik daar een keuze in, als ook in mijn ouderschap. Doordat ik hiermee aan de slag ging voor mezelf, heeft de pijn mij niet gebroken of nog verder weg gebracht. Juist doordat ik met mijn pijn aan de slag ging. En leerde om te reflecteren op hoe ik dat uitte, kon ik groeien. Het maakte mij bewust van wat ik deed. In het begin was ik veel bezig met analyseren vanuit welke motieven ik iets deed of liet. Uiteindelijk werd dit een automatisch proces, waarbij ik nog maar een enkele keer het weer even bewust op moet pakken. Alleen daardoor kan ik nu zeggen dat alles wat ik meemaak mij heeft gemaakt tot wie ik nu ben. Zonder schaamte of angst voor waar ik nu sta.

Reacties

  1. Mooie studie-blog Petrina. Sommige mensen dragen de pijn uit het verleden als een mantel om zich heen. Enerzijds voel ik dan compassie, anderzijds ergert het me soms omdat ik denk: je hebt een keuze...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ik mij voorstellen dat je irriteert omdat jij de keuze ziet, of zelf gemaakt hebt.

      Als mijn hulpverlener het niet durfde aan te geven hoe lang had ik dan gezwijmeld in zelfmedelijden en mij ondergedompeld in slachtoffer rollen. Mijn leven laten regeren door pijn? Als ik aan mijn verbolgen reactie terug denk kon dat nog wel lang op zich wachten...
      We beseffen de keuze denk ik niet (altijd).

      Verwijderen
  2. Goed om er over te schrijven. Wie weet dat iemand, ik bijvoorbeeld, het meeneemt en er over na denkt. Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…