Doorgaan naar hoofdcontent

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 


Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder


Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook onze kinderen kunnen weer zeggen dat ze iets heel anders hadden gewild. Vanuit hun perspectief en ervaring. Mogen ze dit eerlijk ervaren, of met jou delen? Of voel jij je hierdoor als ouder(s) falen? Dat is een keuze! Jij zelf bepaald welke keuze je maakt. Je kan jezelf als ouder hierdoor veroordelen, en daardoor jezelf en je relatie met je kinderen (langere tijd) belemmeren. Wat ook kan is de keuze maken om te accepteren dat je fouten maakt. Openstaan voor het verhaal van je kind. Het is voor kinderen fijn als je eerlijk over je eigen handelen kunt praten, zonder voorbij te gaan aan het gevoel van je kind. De keuze die je maakt als ouder zal heel bepalend zijn!

Keuze als persoon


Dat is ook zo met de gebeurtenissen in mijn leven. Zoals ik deze blog begon, het kan mij voor de rest van mijn leven gevangen houden. Door angst en onzekerheid had ik mezelf nieuwe uitdagingen kunnen blijven ontzeggen. Ik had mij kunnen blijven afzonderen van het samenleven, door (onbewuste) boodschappen die mij gegeven zijn. Mijn leven is heel lang erg negatief, onzeker en eenzaam geweest. Totdat ik bij een hulpverlener kwam die mij, ondanks mijn ernstige verhalen, keihard zei dat het mijn eigen keuze was. Een keuze? Ik had er helemaal niets over te zeggen gehad! Ik had geen enkele invloed op wat er was gebeurd. Het voelde als oneerlijk, te zwaar voor mij en nu verteld iemand dat het mijn keuze is. Ik reageerde geschokt. Al mijn pijn kwam naar buiten. Dat was het beste, want ik leerde dat ik pijn mocht uitten. Maar wanneer ik pijn niet uit dan zal het mijn handelen beïnvloeden.

Besef dat ik een keuze had


Hoe handel ik met pijn? Daar zat precies mijn keuze. Zowel in mijn eigen dagelijks leven heb ik daar een keuze in, als ook in mijn ouderschap. Doordat ik hiermee aan de slag ging voor mezelf, heeft de pijn mij niet gebroken of nog verder weg gebracht. Juist doordat ik met mijn pijn aan de slag ging. En leerde om te reflecteren op hoe ik dat uitte, kon ik groeien. Het maakte mij bewust van wat ik deed. In het begin was ik veel bezig met analyseren vanuit welke motieven ik iets deed of liet. Uiteindelijk werd dit een automatisch proces, waarbij ik nog maar een enkele keer het weer even bewust op moet pakken. Alleen daardoor kan ik nu zeggen dat alles wat ik meemaak mij heeft gemaakt tot wie ik nu ben. Zonder schaamte of angst voor waar ik nu sta.

Reacties

  1. Mooie studie-blog Petrina. Sommige mensen dragen de pijn uit het verleden als een mantel om zich heen. Enerzijds voel ik dan compassie, anderzijds ergert het me soms omdat ik denk: je hebt een keuze...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ik mij voorstellen dat je irriteert omdat jij de keuze ziet, of zelf gemaakt hebt.

      Als mijn hulpverlener het niet durfde aan te geven hoe lang had ik dan gezwijmeld in zelfmedelijden en mij ondergedompeld in slachtoffer rollen. Mijn leven laten regeren door pijn? Als ik aan mijn verbolgen reactie terug denk kon dat nog wel lang op zich wachten...
      We beseffen de keuze denk ik niet (altijd).

      Verwijderen
  2. Goed om er over te schrijven. Wie weet dat iemand, ik bijvoorbeeld, het meeneemt en er over na denkt. Liefs.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn?
Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?!


Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven.

Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden:


Masker(s) opzetten. Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de omgeving waarin jij verkeer…

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen.
De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken.


Mijn eerste transformatie
Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en hopeloos.…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …