Doorgaan naar hoofdcontent

Grenzen zijn belangrijk

Grenzen, ze geven een begin en een einde aan.

Er zijn verschillende soorten grenzen, maar allemaal maken ze duidelijk dat er iets begint en iets eindigt. Denk maar aan landsgrenzen. De grenzen van je tuin. Het maakt duidelijk van wie een bepaald gebied is. Het is nodig om te weten van wie een bepaald gebied is. In dat gebied is de eigenaar verantwoordelijk en mag die het gebied inrichten zoals de wens is. Dat klinkt heel logisch allemaal, waarom werkt het dan toch vaak anders?





Iedereen is verantwoordelijk over zijn eigen gebied. Dit gebied kun je zien als een tuin, die je beschermd door een grens  zoals je een hek rond je tuin plaatst. De keuze is aan jouw of er een poort in komt, en wie je daardoor laat. In dat gebied, jouw tuin,  zien we verschillende elementen terug:



  • Gevoelens
  • Houding
  • Gedrag
  • Keuzes
  • Grenzen
  • Verlangens
  • Gedachten
  • Waarden
  • Talenten
  • Liefde

Laat jij iemand eigenaar zijn?


Alleen is het zo dat we niet altijd verantwoordelijkheid (durven of kunnen) nemen voor al deze elementen. Soms laten we toe dat anderen mogen bepalen wat wij goed vinden. Of is er iemand in onze omgeving die geen respect heeft voor hoe jij een element wilt invullen in je leven. Of misschien laat jij een ander niet de ruimte om binnen zijn eigen grenzen te kleuren. Iedere keer wanneer je de grens van een ander overschrijd, of die nu wel of niet bekend is, dan ben je grens overschrijdend bezig. Je stapt eigenlijk in iemands privé tuin en je knipt daar de klaprozen weg omdat jij het onkruid vind. Maar de eigenaar van de plek die vond die klaprozen wel mooi. Of je stapt door de poort van iemands tuin en je verft het huis blauw want dat vind jij zo horen. Of je gaat naar de eigenaar toe en je verteld veroordelend hoe slecht het gras gemaaid is. Hiermee geef je de ander niet de ruimte te zien wie hij werkelijk is, of wilt zijn. Als je eens op let dan zal je misschien merken hoe makkelijk het gaat. Onze bedoelingen zijn niet altijd slecht. Maar wanneer we zomaar in de ruimte van een ander stappen dan kunnen we wel behoorlijk wat schade aanrichten. Durf te vertrouwen op de ander, vraag naar de motieven van iemand en probeer de ander te leren kennen. Dan wel zoals hij werkelijk is, niet zoals jij hem het beste vind. Wat zou jij doen als iemand zomaar jouw ruimte, jouw tuin binnenstapt?


Hoe is het in jouw tuin?


Heb jij jouw grens duidelijk? Weet jij waar jou hek staat? Het is enorm belangrijk om daar zicht op te hebben. Want als je niet goed let op die grens, of op dat hek, dan kan er van alles gebeuren in het gebied waar jij eigenaar bent. Ben jij eigenlijk nog eigenaar in jouw gebied? Dit kan een confronterende vraag zijn. Er kunnen namelijk mensen binnen komen die je eigenlijk niet wilt. Die eigenlijk zichzelf binnen dringen, dit kan op verschillende manieren. Als ze dan eenmaal binnen zijn gaan ze zelfs op jouw plaats staan. Of de plaats waar je grens lag kan langzaam opgeschoven worden. Vaak merk je dit dan als het al te laat is. Dat kan veel pijn veroorzaken en geeft problemen. Zolang heb je een bepaalde handeling gedoogd, niet opgemerkt of niet belangrijk gevonden en hoe pak je het dan aan wanneer het wel een probleem word? Durf in je tuin je eigen keuzes te maken, jou gevoelens er te laten zijn, je talenten in te zetten zoals jij dat wilt en lief te hebben zoals het past bij jou. Weet je wat dan zo gaaf is? Dan zien mensen wie je bent doordat jouw tuin uitstraalt wie jij bent.  Durf te staan voor jouw grenzen, jouw keuzes en geef gehoor aan jouw gevoelens. Je zal merken dat je daardoor completer word. Je bent het waard om in ieder geval achter jezelf te staan. Mensen die echt van jou houden die zullen uiteindelijk het alleen maar fijn vinden wanneer je duidelijk eigenaar van jouw tuin en gebied durft te zijn. Het zorgt dat ze leren zien wie jij bent, dat je durft aan te geven waar jij voor staat en wat er bij jouw past. En vergeet het niet, jij mag bepalen waarvoor jij de poort opent of sluit. Wees eigenaar van het gebied wat jij bezit!

Durf jij eigenaar te zijn van jouw gebied?
Mogen jouw grenzen er zijn? En bewaak je deze ook?
Hoe staat het met het respecteren van de grenzen van de mensen om je heen?


Reacties

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …