Doorgaan naar hoofdcontent

Op Gods tijd

God weet wanneer het tijd is
 Maar wij kennen de tijden van Hem niet. Zijn wij klaar? Als het Gods tijd is, ben jij gereed voor de ontmoeting met Hem?

Foto is eigendom van Petrina Haak

Ik ben er afgelopen tijd vaak bij stilgezet. Mijn moeder overleden eind maart 2018, mijn oma overleden in april 2019 en nog geen 2 weken later mijn oom. Door zijn verhaal, ervaring en de rouwdienst heb ik dit zo duidelijk en helder mogen ontvangen. Ik wilde dit uitwerken in mijn Bijbel Journaling die deel ik hierboven. Toch wil ik het ook nog hier delen. Want het is zo'n belangrijke boodschap.

Waar leg je de aandacht op

Ik heb getekend bij Jona, dat was het laatste waar ik mijn oom over had gesproken en ook het Bijbelgedeelte van zijn rouwdienst. Vaak wordt er bij dit Bijbelgedeelte stil gestaan bij:
  • Jona en zijn handelen
  • De storm 
  • De zeelieden waarmee Jona de zee op was gegaan
  • De walvis 
Wanneer je hier de aandacht op leg? Dan kijk je eigenlijk nog steeds naar al het aardse. Maar eigenlijk gaat dit hele Bijbel gedeelte ten diepste over iets heel anders. Wij mogen ons perspectief verleggen. 

Weten wie God is

Ik wil je aandacht meenemen naar de grootheid en de genade van God. Hij gaf Jona een opdracht, uit liefde voor de mensen in Ninevé. Jona weigerde, wilde niet dat die ellendige zondige stad van God zou horen. Hij wist dat als de mensen in de stad zich tot God zouden keren dat.... God ze zou vergeven. Hij kende Gods grote werk van genade. 

Herken je dat? Je kent Gods werk en dan zijn er mensen, die je die genade eigenlijk niet gunt.

Je vindt dat die mensen die genade niet verdienen. Ergens zit er nog boosheid, pijn of verdriet in je hart. Waaruit je leeft. 

God werkt door alles heen

Hij stapte aan boord van een schip naar Tarsis, de hele andere kant op dan God had gevraagd. Toch wilde God de mensen in Ninevé de kans geven om Zijn roep te mogen horen. Daarvoor was Jona nodig. Het was God die ervoor zorgde dat er storm kwam. Een storm de de zeelieden nog nooit hadden meegemaakt. Het was God die in Jona's hart bekend maakte dat hij de oorzaak was van deze storm. Dit werd duidelijk zichtbaar, want Jona gaf aan gooi mij overboord en de storm zal stoppen. En... dat gebeurde ook zo! 

Jona was nodig, mocht niet sterven in de zee, we lezen dat Jona afdaalde tot het diepste van de zee. De vis ving Jona niet uit de lucht. Maar was wel op tijd om Jona in leven te houden. De vis was op Gods tijd.

Dat lezen we in hoofdstuk 2 heel duidelijk in het gebed dat Jona uitspreekt in de vis:

4) U slingerde mij de diepte in,
naar het hart van de zee.
Door kolkend water ben ik omgeven,
zwaar slaan Uw golven over mij heen.

5) Ik dacht: Verstoten ben ik, verbannen uit Uw ogen.
Maar eens zal ik opnieuw
Uw heilige tempel aanschouwen.

6) Het water stijgt tot aan mijn lippen,
muren van water storten op mij neer,
zeewier om mijn hoofd verstikt mij.

7) Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen,
naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit. 
Maar U trekt mij levend uit de dood omhoog,
o Heer, mijn God

Het is de Heer die redt

Op Gods tijd werd Jona gered. God wil ook jou redden. Zo klopt Hij elke dag opnieuw. Geeft Hij ons ook genade op genade. We hebben allemaal Zijn redding nodig. God redde ook mij. En roept nog steeds:

Het is Zijn verlangen dat je leeft! En blijft leven. Dat je de tweede dood niet hoeft te sterven. Dan mag je eeuwig leven. 

Als Gods tijd is gekomen


Ben jij dan klaar? Dan kan je vertrouwen op Zijn tijd. Dan ben je veilig, ook als het om jou heen onveilig is. God weet wanneer het tijd is!


Reacties

  1. Dank je wel Petrina! Weer een helder stukje. Het kan zo wisselen per mens ook. Soms lijkt de één een beetje op Jona terwijl de ander is als Lydia (van wie de Heere haar hart opende). Daarom hebben we elkaar nodig op te helpen, te troosten en op te scherpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi Aritha, dat je dit deelt. Het klopt inderdaad ook zo. Soms lijk ik, in verschillende fases van mijn leven, toch weer op een ander Bijbels personage. Dat geeft herkennen en verdieping. Maar ook moed en een voorbeeld. Bijzonder hoe we dit hebben mogen ontvangen van God.

      Dank je wel voor je reactie! Waardevol voor mij...

      Verwijderen
  2. Het niet gunnen uit boosheid staat ver van mij af. Maar ik ken wel andere gevolgen van boosheid. Ik vind Gods genade in dit verhaal zo mooi. En dat we mogen leven ipv overleven. Dat proef ik ook in deze Blog. Sterkte in je verdriet om de dierbaren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Prachtig he die genade, zo oneindig groot! Zo heerlijk om daaruit te mogen leven inderdaad. Dat geeft alles wat ons ook werkelijk kan laten leven....

      Lief je reactie! Dank je wel. En jij ook sterkte dappere vrouw

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Een wachtende Vader

Weet je dat er Iemand is die op jouw wacht? Heel lang had ik in mijn leven geen idee. Ik was gelovig opgegroeid, en wist er echt wel veel van af. Nee kennis was het probleem niet. Dacht ik! Ik merk nu pas hoe kennis mij geblokkeerd had. God wacht elke dag, op mij en op jouw! Hij kijkt naar ons vanuit de Hemel. Niet zoals ik leerde als een boeman, die elke dag bozer op mij werd. Maar als een vader die zijn kinderen die wijde wereld in stuurt en hoopt dat ze de dingen die ze daar meemaken met hem delen. Dat zij het ouderlijke huis, zien als een veilige haven. Een uitvalsbasis. Eerst delen met de mensen die in dat (t)huis leven en daarna gaan belangrijke dingen pas gebeuren. Wanneer je troost nodig heb dan ga je naar de veilige haven. En wanneer je fouten bega, dat je dan ondanks alles mag blijven voelen: er word van mij gehouden. Nee ik hoef niet te blijven hangen in die fout, ik mag die fout herstellen. Ik kan het goed maken. Een plek waar ik altijd terug mag komen! W...

God zorgt voor mij!

Vertrouw op God Hij zorgt voor je! Dit staat op een kaartje dat ik al een paar weken geleden mocht ontvangen. Dit kaartje heb ik bij de foto van mijn moeder gezet. Als bemoediging, maar ook als reminder aan beloften die God gedaan heeft. Wat ik merkte is dat ik heel snel achter deze quote het volgende zeg: Als ik. Hier wat voorbeelden van wat ik bedoel: Als ik maar bid Als ik maar Bijbel lees Als ik Hem vraag Als ik Gisteren kreeg ik een inzicht dat ik met jullie wil delen. Ik las deze Bijbeltekst: Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden. Mattheüs 16:25 Het gaat niet om mijn ik, het gaat niet om wat ik doe. Pasen 2018 leerde mij: Het gaat om wat God doet, om wat Jezus heeft gedaan! Mijn ik, of in deze situatie als ik.... Het maakt God alleen maar kleiner. Zolang ik denk, geloof of mezelf voorhou dat ik iets van God heb ontvangen door mijn ik, dan maak ik mijn ik te groot. Er is niets wat ik...

Levenslessen van Noach

Weer een nieuw deel in de serie levenslessen. Vandaag wil ik nadenken over wat wij kunnen leren van het leven van Noach. Dit Bijbelverhaal heeft mij altijd al aangesproken. Want wat is er veel in te vinden. In Genesis 6 beginnen we van Noach te lezen. Nadat God eerst spijt krijgt, spijt dat Hij mensen gemaakt had. En dan die zin: En Hij voelde zich diep gekwetst. Onze God heeft gevoel. De schepping, de aarde, de mensen we gaan Hem aan het hart. En Hij zag hoe alles stuk gemaakt werd en daarom wilde Hij de mensen en al het vee van de aarde weg vagen. Dan zou die ellende stoppen. Totdat Gods oog Noach ziet. Noach alleen vond genade bij de HEER. Les één is eigenlijk dan toch, als God nu rond kijkt, naar hoe wij de wereld stuk maken, vind jij dan genade in Zijn ogen? Hoe vind je genade? Noach was een rechtschapen man, de enige die in zijn tijd een voorbeeldig leven leidde. Maar het dat was niet het belangrijkste. Dit kleine stukje maakt verschil: Hij leefde in nauwe verbondenheid met ...