Doorgaan naar hoofdcontent

Op Gods tijd

God weet wanneer het tijd is
 Maar wij kennen de tijden van Hem niet. Zijn wij klaar? Als het Gods tijd is, ben jij gereed voor de ontmoeting met Hem?

Foto is eigendom van Petrina Haak

Ik ben er afgelopen tijd vaak bij stilgezet. Mijn moeder overleden eind maart 2018, mijn oma overleden in april 2019 en nog geen 2 weken later mijn oom. Door zijn verhaal, ervaring en de rouwdienst heb ik dit zo duidelijk en helder mogen ontvangen. Ik wilde dit uitwerken in mijn Bijbel Journaling die deel ik hierboven. Toch wil ik het ook nog hier delen. Want het is zo'n belangrijke boodschap.

Waar leg je de aandacht op

Ik heb getekend bij Jona, dat was het laatste waar ik mijn oom over had gesproken en ook het Bijbelgedeelte van zijn rouwdienst. Vaak wordt er bij dit Bijbelgedeelte stil gestaan bij:
  • Jona en zijn handelen
  • De storm 
  • De zeelieden waarmee Jona de zee op was gegaan
  • De walvis 
Wanneer je hier de aandacht op leg? Dan kijk je eigenlijk nog steeds naar al het aardse. Maar eigenlijk gaat dit hele Bijbel gedeelte ten diepste over iets heel anders. Wij mogen ons perspectief verleggen. 

Weten wie God is

Ik wil je aandacht meenemen naar de grootheid en de genade van God. Hij gaf Jona een opdracht, uit liefde voor de mensen in Ninevé. Jona weigerde, wilde niet dat die ellendige zondige stad van God zou horen. Hij wist dat als de mensen in de stad zich tot God zouden keren dat.... God ze zou vergeven. Hij kende Gods grote werk van genade. 

Herken je dat? Je kent Gods werk en dan zijn er mensen, die je die genade eigenlijk niet gunt.

Je vindt dat die mensen die genade niet verdienen. Ergens zit er nog boosheid, pijn of verdriet in je hart. Waaruit je leeft. 

God werkt door alles heen

Hij stapte aan boord van een schip naar Tarsis, de hele andere kant op dan God had gevraagd. Toch wilde God de mensen in Ninevé de kans geven om Zijn roep te mogen horen. Daarvoor was Jona nodig. Het was God die ervoor zorgde dat er storm kwam. Een storm de de zeelieden nog nooit hadden meegemaakt. Het was God die in Jona's hart bekend maakte dat hij de oorzaak was van deze storm. Dit werd duidelijk zichtbaar, want Jona gaf aan gooi mij overboord en de storm zal stoppen. En... dat gebeurde ook zo! 

Jona was nodig, mocht niet sterven in de zee, we lezen dat Jona afdaalde tot het diepste van de zee. De vis ving Jona niet uit de lucht. Maar was wel op tijd om Jona in leven te houden. De vis was op Gods tijd.

Dat lezen we in hoofdstuk 2 heel duidelijk in het gebed dat Jona uitspreekt in de vis:

4) U slingerde mij de diepte in,
naar het hart van de zee.
Door kolkend water ben ik omgeven,
zwaar slaan Uw golven over mij heen.

5) Ik dacht: Verstoten ben ik, verbannen uit Uw ogen.
Maar eens zal ik opnieuw
Uw heilige tempel aanschouwen.

6) Het water stijgt tot aan mijn lippen,
muren van water storten op mij neer,
zeewier om mijn hoofd verstikt mij.

7) Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen,
naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit. 
Maar U trekt mij levend uit de dood omhoog,
o Heer, mijn God

Het is de Heer die redt

Op Gods tijd werd Jona gered. God wil ook jou redden. Zo klopt Hij elke dag opnieuw. Geeft Hij ons ook genade op genade. We hebben allemaal Zijn redding nodig. God redde ook mij. En roept nog steeds:

Het is Zijn verlangen dat je leeft! En blijft leven. Dat je de tweede dood niet hoeft te sterven. Dan mag je eeuwig leven. 

Als Gods tijd is gekomen


Ben jij dan klaar? Dan kan je vertrouwen op Zijn tijd. Dan ben je veilig, ook als het om jou heen onveilig is. God weet wanneer het tijd is!


Reacties

  1. Dank je wel Petrina! Weer een helder stukje. Het kan zo wisselen per mens ook. Soms lijkt de één een beetje op Jona terwijl de ander is als Lydia (van wie de Heere haar hart opende). Daarom hebben we elkaar nodig op te helpen, te troosten en op te scherpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi Aritha, dat je dit deelt. Het klopt inderdaad ook zo. Soms lijk ik, in verschillende fases van mijn leven, toch weer op een ander Bijbels personage. Dat geeft herkennen en verdieping. Maar ook moed en een voorbeeld. Bijzonder hoe we dit hebben mogen ontvangen van God.

      Dank je wel voor je reactie! Waardevol voor mij...

      Verwijderen
  2. Het niet gunnen uit boosheid staat ver van mij af. Maar ik ken wel andere gevolgen van boosheid. Ik vind Gods genade in dit verhaal zo mooi. En dat we mogen leven ipv overleven. Dat proef ik ook in deze Blog. Sterkte in je verdriet om de dierbaren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Prachtig he die genade, zo oneindig groot! Zo heerlijk om daaruit te mogen leven inderdaad. Dat geeft alles wat ons ook werkelijk kan laten leven....

      Lief je reactie! Dank je wel. En jij ook sterkte dappere vrouw

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Een lichtpuntje

Wat is het mooi om voor anderen een lichtpuntje te kunnen zijn. Dat zit ook niet in grote dingen, soms zijn het juist de dingen die vanzelfsprekend horen te zijn. Veel mensen leven in een wereld, met heel veel mensen om hen heen. Toch ervaren ze eenzaamheid. Daarnaast de vele mensen met pijn, verdriet en ellende. Er is genoeg waar we een lichtje mogen zijn. Wat het mooie ervan is? Als je ergens straalt met jouw liefde en warmte, dan kaatst de warmte weer terug naar jou.

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen. Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken. Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is. Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen. Nu ben ik al aardig op reis. Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga. Merk dat het best pittig is. In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen. Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden. Toch besloot ik mijn kans te pakken. Na de scheiding was HET moment. Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken. Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag. Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het. Ik wilde verandering. En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht. Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in. Maar nu kan ik zeggen, w

Zijn hand raakt mij

Ken jij jouw zwakke plek? Het is belangrijk om die te kennen. Want weet je, dat is een plek in jou waar veel gebeurd. Daar zal je geraakt worden door het duister, om te zorgen dat die plek open en pijnlijk blijft. Maar God wil Zijn handen erop leggen, om die plek te beschermen, te verbinden en te herstellen. Die zwakke plek in je Geest, in je leven. Daar hoef jij niet alleen aan te werken. Jij hoeft niet alleen te vechten of zware strijd te leveren om die plek te verdedigen.                                      Sterk maar pijnlijk Ik heb ook zo mijn zwakke plek. Maar misschien is zwakke plek niet eens het juiste woord. Het is een zere plek. Waar heel lang een brandende pijn vanuit ging. En als je pijn hebt in je voet, dan ga je anders lopen. Ik had pijn heel diep in mezelf, daardoor ging ik anders leven. Alles om die pijn maar niet te voelen. Maar ik ging zo anders leven dat ik bijna mezelf stuk maakte. Ik ging van alles doen om ruzies te voorkomen. Om geen negatieve woor