Doorgaan naar hoofdcontent

Op Gods tijd

God weet wanneer het tijd is
 Maar wij kennen de tijden van Hem niet. Zijn wij klaar? Als het Gods tijd is, ben jij gereed voor de ontmoeting met Hem?

Foto is eigendom van Petrina Haak

Ik ben er afgelopen tijd vaak bij stilgezet. Mijn moeder overleden eind maart 2018, mijn oma overleden in april 2019 en nog geen 2 weken later mijn oom. Door zijn verhaal, ervaring en de rouwdienst heb ik dit zo duidelijk en helder mogen ontvangen. Ik wilde dit uitwerken in mijn Bijbel Journaling die deel ik hierboven. Toch wil ik het ook nog hier delen. Want het is zo'n belangrijke boodschap.

Waar leg je de aandacht op

Ik heb getekend bij Jona, dat was het laatste waar ik mijn oom over had gesproken en ook het Bijbelgedeelte van zijn rouwdienst. Vaak wordt er bij dit Bijbelgedeelte stil gestaan bij:
  • Jona en zijn handelen
  • De storm 
  • De zeelieden waarmee Jona de zee op was gegaan
  • De walvis 
Wanneer je hier de aandacht op leg? Dan kijk je eigenlijk nog steeds naar al het aardse. Maar eigenlijk gaat dit hele Bijbel gedeelte ten diepste over iets heel anders. Wij mogen ons perspectief verleggen. 

Weten wie God is

Ik wil je aandacht meenemen naar de grootheid en de genade van God. Hij gaf Jona een opdracht, uit liefde voor de mensen in Ninevé. Jona weigerde, wilde niet dat die ellendige zondige stad van God zou horen. Hij wist dat als de mensen in de stad zich tot God zouden keren dat.... God ze zou vergeven. Hij kende Gods grote werk van genade. 

Herken je dat? Je kent Gods werk en dan zijn er mensen, die je die genade eigenlijk niet gunt.

Je vindt dat die mensen die genade niet verdienen. Ergens zit er nog boosheid, pijn of verdriet in je hart. Waaruit je leeft. 

God werkt door alles heen

Hij stapte aan boord van een schip naar Tarsis, de hele andere kant op dan God had gevraagd. Toch wilde God de mensen in Ninevé de kans geven om Zijn roep te mogen horen. Daarvoor was Jona nodig. Het was God die ervoor zorgde dat er storm kwam. Een storm de de zeelieden nog nooit hadden meegemaakt. Het was God die in Jona's hart bekend maakte dat hij de oorzaak was van deze storm. Dit werd duidelijk zichtbaar, want Jona gaf aan gooi mij overboord en de storm zal stoppen. En... dat gebeurde ook zo! 

Jona was nodig, mocht niet sterven in de zee, we lezen dat Jona afdaalde tot het diepste van de zee. De vis ving Jona niet uit de lucht. Maar was wel op tijd om Jona in leven te houden. De vis was op Gods tijd.

Dat lezen we in hoofdstuk 2 heel duidelijk in het gebed dat Jona uitspreekt in de vis:

4) U slingerde mij de diepte in,
naar het hart van de zee.
Door kolkend water ben ik omgeven,
zwaar slaan Uw golven over mij heen.

5) Ik dacht: Verstoten ben ik, verbannen uit Uw ogen.
Maar eens zal ik opnieuw
Uw heilige tempel aanschouwen.

6) Het water stijgt tot aan mijn lippen,
muren van water storten op mij neer,
zeewier om mijn hoofd verstikt mij.

7) Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen,
naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit. 
Maar U trekt mij levend uit de dood omhoog,
o Heer, mijn God

Het is de Heer die redt

Op Gods tijd werd Jona gered. God wil ook jou redden. Zo klopt Hij elke dag opnieuw. Geeft Hij ons ook genade op genade. We hebben allemaal Zijn redding nodig. God redde ook mij. En roept nog steeds:

Het is Zijn verlangen dat je leeft! En blijft leven. Dat je de tweede dood niet hoeft te sterven. Dan mag je eeuwig leven. 

Als Gods tijd is gekomen


Ben jij dan klaar? Dan kan je vertrouwen op Zijn tijd. Dan ben je veilig, ook als het om jou heen onveilig is. God weet wanneer het tijd is!


Reacties

  1. Dank je wel Petrina! Weer een helder stukje. Het kan zo wisselen per mens ook. Soms lijkt de één een beetje op Jona terwijl de ander is als Lydia (van wie de Heere haar hart opende). Daarom hebben we elkaar nodig op te helpen, te troosten en op te scherpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi Aritha, dat je dit deelt. Het klopt inderdaad ook zo. Soms lijk ik, in verschillende fases van mijn leven, toch weer op een ander Bijbels personage. Dat geeft herkennen en verdieping. Maar ook moed en een voorbeeld. Bijzonder hoe we dit hebben mogen ontvangen van God.

      Dank je wel voor je reactie! Waardevol voor mij...

      Verwijderen
  2. Het niet gunnen uit boosheid staat ver van mij af. Maar ik ken wel andere gevolgen van boosheid. Ik vind Gods genade in dit verhaal zo mooi. En dat we mogen leven ipv overleven. Dat proef ik ook in deze Blog. Sterkte in je verdriet om de dierbaren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Prachtig he die genade, zo oneindig groot! Zo heerlijk om daaruit te mogen leven inderdaad. Dat geeft alles wat ons ook werkelijk kan laten leven....

      Lief je reactie! Dank je wel. En jij ook sterkte dappere vrouw

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wacht jij ook?

'k blijf den HEER verwachten; Mijn ziel wacht ongestoord; Ik hoop, in al mijn klachten, Op Zijn onfeilbaar woord; Mijn ziel, vol angst en zorgen, Wacht sterker op den HEER, Dan wachters op den morgen; Den morgen, ach, wanneer? (Psalm 130:3 berijmd) Bovenstaande psalm raakt mij en omschrijft zo diep hoe het voor mij voelt. Nu het einde van het jaar er aan komt besef ik pas wat een jaar het is geweest. Het was zo bewogen en heeft veel met mij gedaan en van mij gevraagd!



Vorig jaar voor eeuwigheidszondag kreeg ik bericht dat ik voor het overlijden van mijn moeder een kaarsje mocht branden in onze gemeente. Haar naam herdenken en gedenken, omdat God geen naam vergeten zal. En ik kon het niet. Het voelde niet veilig. Ik durfde niet... Wie was er eigenlijk die vroeg: Hoe gaat het Petrina? Er was geen ruimte of aandacht voor gemaakt en daardoor voelde ik in de gemeente de rouw heel sterk.

Die zondag keek ik thuis de dienst mee. Er ging wel een kaarsje aan, in de kerk, voor ma, maar niet…

Strijd tussen goed en kwaad

Eerder deze week schreef ik een blog over rein en onrein.
Ingewikkelde stof, bij het woord rein, denk ik aan: zuiver, aan iets puurs, niet bevlekt.
De dingen die we doen, die laten zien of we rein of onrein zijn.
Je kan er meer over lezen in de blog: Rein of onrein
We worden niet onrein door de dingen buiten ons, maar de dingen die in ons gebeuren.
Die vanuit ons hart op borrelen.
En elke dag hebben wij de keuze om te volgen de dingen van ons hart, de stem die het goede met ons voor heeft.
Zo heeft niemand het excuus straks, dat hij/zij niet wist wat God wilt dat wij doen.
Want we zijn met Zijn stem, in ons, geboren.
Hier moet ik aan denken als ik bezig ben met mijn Bijbelstudie.
De Goede Herder, kent Zijn schapen, en Zijn schapen kennen Hem.
Herken jij de Goede Herder (nog)?
En weet jij hoe Hij spreekt tot jou?

Hoe herken jij Zijn stem?
Vaak heb je in je leven te maken met twee stemmen in je hoofd.
De stem van

- Afwijzing, eenzaamheid, angst, negativiteit, onvermogen
- Vergeving, gen…