Doorgaan naar hoofdcontent

Een onbekende toekomst tegemoet


 Wat de toekomst brenge moge,
mij geleid des Heere hand.
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land!



Op 24 maart 2018 is mijn moeder overleden. En bovenstaande lied mocht ik huilend zingen die zondag, 25 maart, in onze gemeente. Het was de tekst die woorden aan mijn hart gaf! Want ik heb eigenlijk geen idee wat de toekomst zal brengen. Ik leef bij de dag, en kreeg kracht voor alle dagen, om te dragen wat er nodig was. Dankbaar mag ik weten dat dit zo zal blijven. Hij is erbij, en loopt met mij mee.

Lege puzzelstukken


Een groot deel van het leven dat nu voor mij ligt zie ik als lege puzzelstukken. De tijd zal deze stukken van kleur gaan voorzien. Leven zonder moeder? Ik kan mij nog geen voorstelling maken hoe dit mijn leven zal gaan vormen. Maar dwars door dit onbekende stuk van leven weet ik één ding zeker. Er is een gouden draad, die ik mee mag nemen, de rest van mijn leven. God zal mij leiden, waar nodig zelfs dragen. Hij zal er altijd voor mij zijn. Hij geeft rust en troost, wat niets in de wereld schenken kan! Het is allemaal door Hem alleen! Zeker in deze periode, een rouwperiode. Dat brengt mij bij andere mensen die aan het rouwen waren.

Jezus was er niet


Martha en Maria, zij verloren hun broer. Ze wisten: Als Jezus hier was geweest? Dan was Lazarus nooit gestorven! Dat Hij kracht had om zieken te genezen? Ja dat hadden ze gehoord, misschien zelfs gezien. Dat geloofde ze. Maar God, Jezus, is tot zoveel meer in staat als dat wij mensen maar kunnen bedenken! Pas 2 dagen later ging Hij naar hen toe.

Martha laat alles liggen voor Jezus


Martha, degene die eerder geen tijd voor Hem kon vrij maken? Ze rende Hem nu tegemoet. Nu was het Maria die thuis bleef. De rouw, de pijn, dit verlies? Het bracht Martha bij Jezus. Met een zekere verwijt en boosheid in haar stem sprak ze tegen Hem. Jezus? Hij zei er niets van. Wij mogen onze rauwe pijn bij Hem uitten! Toch wist ze dat God alles zou geven wat Jezus zou vragen. Het onmogelijke zou God gaan laten zien. Martha ging na een geloofsbelijdenis, een ware getuigenis, terug naar huis. 


Jezus vraagt naar Maria


Thuis gekomen nam ze haar rouwende zus apart. Maria rouwde anders. Haar rouw bracht haar niet uit zichzelf bij God. En nu mocht Martha haar zus het duwtje in Zijn richting geven. Martha zei: De meester is er, en Hij vraagt naar je. God vraagt naar ons. Ook als we, vanuit welk gevoel, niet bij Hem kunnen komen. Hij weet dat wij, Zijn eigen maaksel, Hem nodig hebben. En Hij verlangt naar ons! Maria ging na het gesprek met haar zus ook op weg. Ze ging naar Jezus toe. Ook zei sprak Hem onderweg. Op Zijn reis, naar het doel. Ze sprak Hem nog toen ze in rouw was. Maria viel voor Jezus voeten neer, ze sprak dezelfde woorden. De pijn, ondragelijk, te weten dat Hij die haar broer kon redden van de dood, niet op tijd was. Ik begrijp het... En dan lees ik hoe diep bewogen ook Jezus was.

God rouwt!


Jezus rouwt mee, op Zijn manier! Een andere rouw. Hij rouwt om de gebrokenheid in de wereld van Zijn God en Vader. Hij rouwt om de dood, de dood die wij ons op de hals gehaald hebben. Hier zien wij Zijn tranen, Jezus heeft pijn en verdriet. Maria brengt Jezus bij het graf van haar broer.


Alleen met Hem kan je verder


In dit verhaal zie ik het volgende, hoe je ook rouwt, je hebt God nodig. Of je nu rouwt door ziekte, sterven, scheiden, of verlies. Op welke manier dit ook op je pad terecht gekomen is. Of je nu uit jezelf naar Hem toe kan, of dat je hulp nodig hebt van de geliefde mensen om je heen. Je hebt God nodig. Het is alleen Zijn leiding, in dit onbekende land, waardoor je moedig de ogen op kunt slaan. Alleen daar vind je rust in al je onrust. Troost in al je verdriet. En liefde als jouw geliefde het je niet meer schenken kan! Je mag het gat dat er in je hart geslagen is, vullen. Vullen met Gods liefde en met Zijn Heilige Geest.





Reacties

  1. Mijn medeleven in deze tijd van afscheid lieve Petrina. Mooi blog en Bijbelstudie over rouw. Ik moet denken aan: 'Wat we in tranen zaaien zullen we met gejuich maaien. 'Jouw moeder mag nu maaien want haar deel heeft zij nu in overvloed mogen ontvangen. Mensen genezen niet altijd op aarde maar uiteindelijk genezen we wel altijd... En dezelfde God die haar nu heeft ontvangen staat inderdaad ook klaar voor hen die hier achterblijven. Daarom mogen we vol vertrouwen verder gaan omdat Hij voorziet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel. Rouw is een onberekenbaar iets. Verdriet mag er zijn. Wat mij helpt is om in verdriet, op God, te zien. Te leren over Hem, Wie Hij is. En te vertrouwen op Zijn Vaderlijke liefde dwars door alles heen.

    Stil maar, Mijn kind Ik weet van je verdriet.
    Huil nu maar uit; je hoeft niet flink te wezen.
    Het zal wel duren, voor je wonden zijn genezen;
    Ik weet het. Droeg Ik al de smart der wereld niet?

    Stil maar, Mijn kind Ik weet wat je behoeft:
    Woorden van troost, die om geen uitleg vragen,
    een arm die steunt en die je last helpt dragen,
    een hart dat mee schreit om wat jou bedroeft.

    https://www.youtube.com/watch?v=uRl_-AWd9HM

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wauw ook al zo mooi en het raakt mijn hart die tekst. Fijn dat je dit deelt en dat je reageert. De reacties doen mij goed!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn?
Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?!


Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven.

Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden:


Masker(s) opzetten. Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de omgeving waarin jij verkeer…

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen.
De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken.


Mijn eerste transformatie
Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en hopeloos.…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …