Doorgaan naar hoofdcontent

Struikelen over mijn verleden

In mijn leven zijn er hoge bergen geweest,
misschien zullen er nog meer gaan komen.
Toch zal ik die bergen nu heel anders zien!

Heel lang zag ik bij het terug kijken, bergen van:

  • Verdriet
  • Liefdeloosheid
  • Pijn
  • Schaamte
  • Schuld



Wanneer ik vanuit mijn menselijke natuur kijk? Dan zie ik die bergen nog steeds. Mijn verleden is niet weg gewist. Ik wil jullie meenemen naar een andere geweldige ervaring van Gods werk in mijn leven. Vorige week deelde ik al getuigenissen van Zijn grote en heerlijke werk in mijn leven. Dit kan je lezen in de blog: Ervaringen van God in mijn leven. Maar dat is niet alles, er is nog zoveel meer.... 



Wat is een menselijke natuur?


Ik heb een oude menselijke natuur. Omdat ik geboren ben, ontstaan ben, uit de geslachtslijn van Adam. Dat is een zondige natuur, en de zonde woonde in mij. De macht van de zonde die had mij in de greep. In die oude natuur had ik een mantel gekregen. Ik dacht dat die bij mij hoorde. Zo was ik nu eenmaal, dit is wie ik ben. Daarnaast dacht ik ook: Meer is er niet voor mij. Die mantel was te klein, te oud, afgedragen en vies. Ik droeg hem, het hoorde bij mij, door mijn geboorte als mens. Die natuur beïnvloedde mij op verschillende vlakken. Het had invloed op:

  • Mijn gedrag
  • Mijn gedachten
  • Mijn perspectief
  • Mijn zicht

Struikelen over mijn verleden


Het was die oude natuur die ervoor zorgde dat alles wat ik meemaakte in mijn leven op een stapel ging. Dat maakte bergen. En die bergen? Die konden zomaar voor mijn voeten oprijzen. Wanneer ik nieuwe dingen wilde doen, wanneer ik iets bijzonders meemaakte. Eigenlijk was er soms helemaal niets voor nodig. En daar was het weer. Ik kon erover struikelen en het beperkte mij. Het deed mij zeer en maakte telkens weer wonden open. Waren het leugens? Het vervelend was dat het niet volledig leugens waren. Het is echt gebeurd. Maar, een hele belangrijke maar, de manier waarop ze gepresenteerd werden aan mij? Ze maakte God kleiner. Stilletjes voelde, of hoorde ik: Door die berg  kan je onmogelijk bij God komen. Gods liefde is daar niet groot genoeg voor. Dat wat jij daar deed zorgt ervoor dat je echt nooit meer bij Hem kan komen. En dat waren leugens! Zo werd mijn verleden, als een onoverkomelijke berg voor mijn voet. Het vervelende was dat het voelde alsof dit mijn heden was. Maar nog verder....dat het mijn toekomst zou bepalen!

Een nieuwe natuur ontvangen


Totdat God mijn hart aanraakte met Zijn liefdevolle woorden. Je kan dit ook terug vinden in de blog van vorige week. God zei tegen mij, bij elke berg uit mijn verleden: Je doet het zo goed lieverd! Hij zag mij! Hij kon mijn hart bereiken. En iedere keer wanneer dit gebeurde? Werd er iets in mij veranderd. Nu ik terug kijk zie ik dat er telkens weer een nieuwe mantel om mij heen werd gelegd. Een mantel waarin ik straal en schitter. Die mij schoon maakt. Een mantel die past bij mij maar mooier nog: Een mantel waarin ik vrij ben. Ook deze mantel had invloed op mij. En wel op dezelfde gebieden als mijn oude mantel. Hoe lastig ik het ook vond om niet vanuit mijn oude mantel te leven. Met Gods geduld en liefde lukt het mij meer en meer om te leven in mijn nieuwe mantel. Vanuit mijn nieuwe natuur. Deze nieuwe natuur zorgt ervoor dat ik boven al mijn bergen uit mag stijgen, en niet meer kijk met aardse ogen. Ik mag nu naar die bergen kijken en Gods werk zien. Zo hoog als mijn bergen zijn, zo groot en diep is Zijn trouw, Zijn kracht, Zijn liefde en Zijn genade!

Wat is een nieuwe natuur?


Hoe ik mijn nieuwe natuur ervaar zal ik met jullie delen. Niet langer meer ben ik voortgekomen uit de geslachtslijn van Adam. Ik ben nu nageslacht van Jezus Christus, kind van God en Zijn erfgenaam. Die verandering, dat veranderd mijn hele leven en 'zijn'. In Christus mocht ik sterven aan het kruis en met Hem mocht ik ook uit de dood opstaan. Daardoor leef niet ik, maar Christus in mij! Al het oude is voorbij en het nieuwe is gekomen. Toch is mijn verleden niet weggevaagd of uitgewist. God zou dat gemakkelijk kunnen. Maar dat zou voorbij gaan aan wie Hij is. Nu gebruikt Hij al die bergen van mijn leven. Die afschuwelijke bergen van pijn, leugens, bedrog, schaamte, schuld, en zoveel verdriet tot Zijn eer. Hij laat alles voor Zijn kinderen die in Hem geloven, meewerken ten goede.

Verleden, heden en toekomst 


Wanneer ik nu terug kijk? Zie ik bergen.... Bergen van Zijn genade en liefde! Wel merk ik nu dat mijn verleden niet meer zorgt dat ik in het heden struikel. En ja het bepaald mijn toekomst wel, maar niet meer negatief. Het is alsof mijn verleden, heden en mijn toekomst zijn samengesmolten. Mijn perspectief is veranderd, ik mag nu al eeuwig leven met Hem. Mijn zicht is nog alsof ik in een spiegel kijk. Maar heel soms laat God mij zien hoe Hij dingen ziet. Als gouden momenten mag ik kijken door Hem. Telkens wanneer die bergen vanuit het duister weer voor mij neer worden gezet? Mag ik ernaar kijken vanuit mijn nieuwe natuur. Mag ik het duister weg nemen. Niet door mezelf. Maar door het licht. Want door God ben ik een kind van het licht. Alleen het Licht zal het duister wegnemen. Hierdoor is voor mij meer en meer mijn hart open gegaan voor de volgende Bijbeltekst:


Ik bid dat Christus meer en meer in u mag wonen, naarmate u Hem meer gaat vertrouwen. Dat u geworteld zult zijn in Gods liefde en daarop uw leven zult bouwen. Dan zult u, samen met alle gelovigen, zien hoe breed, lang, hoog en diep de liefde van Christus is.
Efeze 3:17-18



Reacties

  1. Dank je wel. Het bemoedigt me dat jij deze dingen deelt op je blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel dat je dit met mij deelt Aritha. Het delen van dat wat God mij geeft aan inzichten voelt kwetsbaar, maar tegelijk is het zo kostbaar!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …