Doorgaan naar hoofdcontent

Struikelen over mijn verleden

In mijn leven zijn er hoge bergen geweest,
misschien zullen er nog meer gaan komen.
Toch zal ik die bergen nu heel anders zien!

Heel lang zag ik bij het terug kijken, bergen van:

  • Verdriet
  • Liefdeloosheid
  • Pijn
  • Schaamte
  • Schuld



Wanneer ik vanuit mijn menselijke natuur kijk? Dan zie ik die bergen nog steeds. Mijn verleden is niet weg gewist. Ik wil jullie meenemen naar een andere geweldige ervaring van Gods werk in mijn leven. Vorige week deelde ik al getuigenissen van Zijn grote en heerlijke werk in mijn leven. Dit kan je lezen in de blog: Ervaringen van God in mijn leven. Maar dat is niet alles, er is nog zoveel meer.... 



Wat is een menselijke natuur?


Ik heb een oude menselijke natuur. Omdat ik geboren ben, ontstaan ben, uit de geslachtslijn van Adam. Dat is een zondige natuur, en de zonde woonde in mij. De macht van de zonde die had mij in de greep. In die oude natuur had ik een mantel gekregen. Ik dacht dat die bij mij hoorde. Zo was ik nu eenmaal, dit is wie ik ben. Daarnaast dacht ik ook: Meer is er niet voor mij. Die mantel was te klein, te oud, afgedragen en vies. Ik droeg hem, het hoorde bij mij, door mijn geboorte als mens. Die natuur beïnvloedde mij op verschillende vlakken. Het had invloed op:

  • Mijn gedrag
  • Mijn gedachten
  • Mijn perspectief
  • Mijn zicht

Struikelen over mijn verleden


Het was die oude natuur die ervoor zorgde dat alles wat ik meemaakte in mijn leven op een stapel ging. Dat maakte bergen. En die bergen? Die konden zomaar voor mijn voeten oprijzen. Wanneer ik nieuwe dingen wilde doen, wanneer ik iets bijzonders meemaakte. Eigenlijk was er soms helemaal niets voor nodig. En daar was het weer. Ik kon erover struikelen en het beperkte mij. Het deed mij zeer en maakte telkens weer wonden open. Waren het leugens? Het vervelend was dat het niet volledig leugens waren. Het is echt gebeurd. Maar, een hele belangrijke maar, de manier waarop ze gepresenteerd werden aan mij? Ze maakte God kleiner. Stilletjes voelde, of hoorde ik: Door die berg  kan je onmogelijk bij God komen. Gods liefde is daar niet groot genoeg voor. Dat wat jij daar deed zorgt ervoor dat je echt nooit meer bij Hem kan komen. En dat waren leugens! Zo werd mijn verleden, als een onoverkomelijke berg voor mijn voet. Het vervelende was dat het voelde alsof dit mijn heden was. Maar nog verder....dat het mijn toekomst zou bepalen!

Een nieuwe natuur ontvangen


Totdat God mijn hart aanraakte met Zijn liefdevolle woorden. Je kan dit ook terug vinden in de blog van vorige week. God zei tegen mij, bij elke berg uit mijn verleden: Je doet het zo goed lieverd! Hij zag mij! Hij kon mijn hart bereiken. En iedere keer wanneer dit gebeurde? Werd er iets in mij veranderd. Nu ik terug kijk zie ik dat er telkens weer een nieuwe mantel om mij heen werd gelegd. Een mantel waarin ik straal en schitter. Die mij schoon maakt. Een mantel die past bij mij maar mooier nog: Een mantel waarin ik vrij ben. Ook deze mantel had invloed op mij. En wel op dezelfde gebieden als mijn oude mantel. Hoe lastig ik het ook vond om niet vanuit mijn oude mantel te leven. Met Gods geduld en liefde lukt het mij meer en meer om te leven in mijn nieuwe mantel. Vanuit mijn nieuwe natuur. Deze nieuwe natuur zorgt ervoor dat ik boven al mijn bergen uit mag stijgen, en niet meer kijk met aardse ogen. Ik mag nu naar die bergen kijken en Gods werk zien. Zo hoog als mijn bergen zijn, zo groot en diep is Zijn trouw, Zijn kracht, Zijn liefde en Zijn genade!

Wat is een nieuwe natuur?


Hoe ik mijn nieuwe natuur ervaar zal ik met jullie delen. Niet langer meer ben ik voortgekomen uit de geslachtslijn van Adam. Ik ben nu nageslacht van Jezus Christus, kind van God en Zijn erfgenaam. Die verandering, dat veranderd mijn hele leven en 'zijn'. In Christus mocht ik sterven aan het kruis en met Hem mocht ik ook uit de dood opstaan. Daardoor leef niet ik, maar Christus in mij! Al het oude is voorbij en het nieuwe is gekomen. Toch is mijn verleden niet weggevaagd of uitgewist. God zou dat gemakkelijk kunnen. Maar dat zou voorbij gaan aan wie Hij is. Nu gebruikt Hij al die bergen van mijn leven. Die afschuwelijke bergen van pijn, leugens, bedrog, schaamte, schuld, en zoveel verdriet tot Zijn eer. Hij laat alles voor Zijn kinderen die in Hem geloven, meewerken ten goede.

Verleden, heden en toekomst 


Wanneer ik nu terug kijk? Zie ik bergen.... Bergen van Zijn genade en liefde! Wel merk ik nu dat mijn verleden niet meer zorgt dat ik in het heden struikel. En ja het bepaald mijn toekomst wel, maar niet meer negatief. Het is alsof mijn verleden, heden en mijn toekomst zijn samengesmolten. Mijn perspectief is veranderd, ik mag nu al eeuwig leven met Hem. Mijn zicht is nog alsof ik in een spiegel kijk. Maar heel soms laat God mij zien hoe Hij dingen ziet. Als gouden momenten mag ik kijken door Hem. Telkens wanneer die bergen vanuit het duister weer voor mij neer worden gezet? Mag ik ernaar kijken vanuit mijn nieuwe natuur. Mag ik het duister weg nemen. Niet door mezelf. Maar door het licht. Want door God ben ik een kind van het licht. Alleen het Licht zal het duister wegnemen. Hierdoor is voor mij meer en meer mijn hart open gegaan voor de volgende Bijbeltekst:


Ik bid dat Christus meer en meer in u mag wonen, naarmate u Hem meer gaat vertrouwen. Dat u geworteld zult zijn in Gods liefde en daarop uw leven zult bouwen. Dan zult u, samen met alle gelovigen, zien hoe breed, lang, hoog en diep de liefde van Christus is.
Efeze 3:17-18



Reacties

  1. Dank je wel. Het bemoedigt me dat jij deze dingen deelt op je blog!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel dat je dit met mij deelt Aritha. Het delen van dat wat God mij geeft aan inzichten voelt kwetsbaar, maar tegelijk is het zo kostbaar!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoekend naar het Licht (deel 2)

Verlangend naar het Licht
In mijn leven was ik al heel jong op zoek naar het Licht. Maar de manier waarop Hij aan mij werd gepresenteerd maakte mij bang. Niet alleen voor wie ik ben, maar vooral voor het feit dat het Licht er niet voor mij zou zijn. Door dingen die gebeurt zijn in mijn leven voelde ik mij niet geliefd, niet gezien door mensen waar ik mijn vertrouwen op gesteld had. Dat maakte dat er diepe duisternis in mijn leven kwam.

Mijn leven in duisternis
Vooral wat ik leerde over de Redder, Jezus. Gods verlossingswerk, dat was alleen voor de mensen die door God, ver van tevoren, uitgekozen waren. Dat God het verlossingswerk door mensen heen wilt werken, maar dat het iets is wat je mag ontvangen. Je kan er zelf niets aan doen. Nou als mensen waar ik van hield, waar ik zo goed mijn best voor deed, mij niet zagen...... Waarom zou God dan naar mij om zien?Dit te bedenken, als jonge vrouw, maakte mij zo eenzaam. Geen verbinding merken met mensen om mij heen, maar ook geloven dat het…

Zoekend naar het Licht (deel 1)

Dolend in het duister
Na de zondeval is er een breuk gekomen in de relatie tussen God en de mensen. Daarom leven wij in duisternis, doordat we geestelijk dood zijn gegaan. God was de bron van leven.

Omdat wij al langere tijd in duisternis leven, zijn wij ons gaan aanpassen aan deze staat van zijn. We zijn steeds meer onwetend over de ellende waarin wij verkeren. Daardoor kunnen wij zelfs zekerheid gaan zoeken in deze onzekere en onveilige wereld. Hiermee bedoel ik de wereld in ons zelf en ook letterlijk de wereld waarin wij leven. Zo zijn wij al snel houvast aan het zoeken of creëren in bijvoorbeeld:

CarrièreGeldPrestatieGoedkeuringControleBezittingenStatusEer (je goede naam)RelatiesGezondheid Zolang dit goed gaat? Biedt het ons een zekerheid, en zie je niet hoe kwetsbaar je werkelijk bent. Op het moment dat het door je vingers glipt dan voel je hoe het duister om je hart kan grijpen. Dan voel je wel weer je werkelijke staat van het aardse leven. 
Alle bovenstaande punten hebben nameli…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …