Doorgaan naar hoofdcontent

Een liefdevolle schuilplaats

Kunnen degene die zich voor altijd ongeliefd voelen het verdragen om liefde te ontvangen? 

Dat is een vraag die mij diep raakt. Het doet mij terug denken, het maakt voor mij duidelijk hoe mijn leven veranderd is. Want wat voelde ik mij ongeliefd vier jaar geleden. Wat streed ik een eenzame strijd, waarbij liefdeloosheid het uitputtend maakte. Want het is echt waar, geliefd voelen, dat geeft je kracht. Ik weet nu dat het een innerlijke bron is waardoor je meer kan dan je werkelijk dacht. Maar wat was mijn bron leeg.

(Bron: desenio.nl)

Mijn bodemloze hart


Het was niet zo dat vier jaar geleden mijn omgeving mij niet lief had. Mensen gaven mij een knuffel, spraken vriendelijke woorden. Maar dat alles viel niet in aarde, het groeide niet. In mijn hart was het koud, donker en eenzaam. De liefde die gegeven werd? Het liet mij in elkaar krimpen, zorgde dat ik ging huilen, letterlijk door mijn benen zakte en mij geen raad wist. Mijn hart was kapot en alle liefde viel er dwars door heen. Het deed zelfs zeer dat ik de liefde erdoor voelde gaan. Want ergens....wist ik dat ik het juist zo nodig had.

Geliefd kind


Totdat God in mijn leven kwam. Met veel geduld liet Hij mij weten hoe geliefd ik ben. Nu ik dit typ lopen er weer tranen over mijn wangen. Want wat bijzonder was en is dat. Met alles wie ik ben, wat ik heb gedaan houdt een God die mijn hele leven kan doorgronden, toch van mij. Noemde Hij mij Zijn geliefde dochter en vertelde Hij telkens weer: Wat doe je het goed lieverd. Ja op de puinhoop van mijn leven, midden in mijn chaos, ellende en donkere liefdeloosheid. Ik was geliefd en God wist daarmee door te dringen.  Hiermee werd mijn hart stukje voor stukje geheeld. Niet meer zo gaaf als wat het was, met de littekens en de barsten en scheuren. Want daardoor kon juist Zijn liefde binnenkomen.

Een schuilplaats 


In 2015 kwam daar mijn man in mijn leven. Ook hij had zoveel geduld. Hij hielp mij de muren die ik had opgebouwd, om mijn hart te beschermen tegen verwondingen, af te breken. Met hem kwam ik erachter dat die muren mij niet hielpen. Want liefde, het is geen risico. Dat was een nieuw inzicht! Wat wel een risico is: Liefde missen. Hij, en eigenlijk wij samen, hebben een bijzonder proces doorstaan. Dat maakt dat ik nu een eerlijk antwoord kan geven op de vraag die ik citeerde:

Ja! Iemand die zich voor altijd ongeliefd voelde, kan het verdragen om liefde te ontvangen. Want echte liefde? Die verdraagt alle dingen. De liefde van mij en mijn man maakte een veilige schuilplaats. Ik dacht destijds, dat die schuilplaats alleen voor mij was. Omdat ik die zo nodig had. Maar het was veel mooier. De liefde van mijn man en mij, het werd een schuilplaats voor ons allebei. Een veilige haven! Onze liefde zorgde dat mijn muren braken, maar tegelijk dat mijn man en ik iets nieuws konden opbouwen. Onze liefde is een schuilplaats en God Zelf is een muur om ons heen. Zodat onze liefde een dak kan zijn voor ons, onze kinderen en de mensen waar wij om geven.

Kan jij liefde nog verdragen?

Reacties

  1. Wat een ontroerend verhaal. En een mooi einde. Zijn liefde is zo groot!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben elke keer als ik jouw verhalen lees geraakt. Ik besef ook mijn gemis. Niet alleen letterlijk door de breuk met Ad. Maar ook dat ik eigenlijk zelden zo echt heb mogen voelen dat God van mij houdt. Ik heb een diep geloof maar het gevoel loopt er kilometers achteraan te sjokken...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah Anne, wat begrijp ik dit goed. Ons gevoel heeft zoveel te lijden gehad. Lastig soms he dat gevoel(sleven).

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn?
Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?!


Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven.

Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden:


Masker(s) opzetten. Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de omgeving waarin jij verkeer…

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen.
De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken.


Mijn eerste transformatie
Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en hopeloos.…

Is er iets onmogelijk voor Hem?!

Zie, Ik ben de HEERE de God van alle vlees; zou Mij enig ding te wonderlijk zijn?
Jeremia 32:27
Observatie van de tekst
Wauw wat een gebed van Jeremia tot God, in hoofdstuk 32 vanaf vers 16, wat een verheerlijking van wie Hij is en wat Hij kan. Ook belijdt Jeremia oprecht de misstappen van Zijn volk en hij omschrijft de situatie zoals deze is. Jeremia geeft aan dat wat God voorzegt had ook geschied is. De Heere zelf antwoord Jeremia hierop dat Hem niets te wonderlijk is.

Hoe bijzonder is dit?! Het doet mij denken aan Job, en hoe hij sprak tot God, en tegen zijn vrienden.

Voor God is niets onmogelijk, daar wordt in mijn kanttekeningen verwezen naar vers 17, het gebed van Jeremia:

Ach HEERE HEERE, zie, Gij hebt de hemelen en de aarde gemaakt, door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekten arm; geen ding is U te wonderlijk.

En in het vers van vandaag bevestigd God wat Jeremia aanhaalt. Als belofte om ook in deze angstige zaak op te mogen vertrouwen.

Want wees eerlijk? Als God de hemel en …