Doorgaan naar hoofdcontent

Gast of Heer?

Is Jezus bij jou te gast of is Hij je Heer en kniel je aan Zijn voeten neer?

Ben jij klaar?

Maak jij je leven eerst 'schoon' en 'klaar' voor God? Of mag Hij in jouw chaos, jouw lijden, jouw gebrokenheid komen? Het maakt een groot verschil. Het is een hele andere wereld. Zie je Martha, met een stofdoek in haar hand en een bezem door haar huis gaan. Jezus komt en zij is gastvrouw. Niets mis mee, voor velen in onze cultuur is het nog steeds normaal om je huis aan kant te maken als je weet dat er hoog bezoek komt. En Jezus? Hij is God zelf! Meer dan koninklijk bezoek. Is het dan raar dat je alles gereed en netjes wilt hebben? Welnee! Wat er wel gebeurd hierdoor, is dat je bezoektijd uitgesteld word. Eerst moet je tijd hebben om schoon te maken, en dan is je Gast er en dan moet je van alles voor je Gast doen. Er blijft maar weinig echt ruimte over voor relatie. En heel eerlijk? Wat zijn wij ook graag bezig. Ik merk het zo vaak in mezelf.


Nu is het juiste moment!


Maar heel eerlijk? Wij hebben een hele bijzondere God. Wanneer Hij komt wilt Hij gewoon jouw hart, jouw leven. Precies zoals het al is! Wanneer Hij, op dit moment in je leven de hoogste plaats krijgt, zal Hij je een weg wijzen door jouw leven. Hij wil graag voor jouw zorgen als Hij in jouw leven komt. En Hij verwacht niet dat je van alles voor Hem doet wanneer Hij er is. Hij wil gewoon met jouw zijn. Hij wil je dragen op de moeilijkste moment. Hij steunt je wanneer je dreigt te vallen. Juist als Hij in het moeilijkste van je leven mag komen, dan mag je Hem werkelijk ontmoeten. Want onze God, Jezus, kent gebrokenheid. Hij werd verraden, in de steek gelaten, bespot, geslagen, veroordeeld. Ken jij dat gevoel? Hij ook! Hij weet wat je moet doorstaan in deze wereld. God is op de wereld geweest voor ons. Hij heeft gevoeld wat wij voelen. En veel meer nog, Hij droeg, wat wij moesten dragen! Wanneer je Hem ontmoet in jouw gebrokenheid dan hoeft er niets meer geruimd. Dan mag jij je thuis weten in Zijn armen. Hij kent je chaos, je rommel, je pijn en je wonden. Met God mag je ontvangen, knielend aan Zijn voeten. Zoals Maria die het beste deel koos. Er is een beste deel! Ook voor jou, en mij! Midden in het leven dat van alles 'normaal' vind of verwacht. Dat vind dat je moet doorgaan en sterk moet zijn. Midden in die wereld mag je knielen aan Zijn voeten.












Reacties

  1. Mooi zoals je het begin schildert met hoe men altijd alles opruimt en netjes maakt voor je iemand ontvangt.
    Hoe heerlijk bevrijdend is het om dat bij Hem niet te hoeven doen; dat Hij gewoon mag komen in elke ruimte van 'mijn huis' welke puinhoop er ook is en daarbij te weten dat Hij je er niet gelijk op aanspreekt, maar eerst rustig met je gaat zitten om gewoon samen te zijn, en vervolgens zegt: 'Zullen we samen aan de slag gaan?'
    Mooi! Dank je wel!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat geeft letterlijk ruimte he. Het hoeft niet perfect, en ik hoef mij voor Hem niet gek te maken. We mogen het samen doen. Het onkruid verwijderen. En vaak blijkt het dan ook op een hele andere manier aangepakt te kunnen worden. Mijn manier is vaak maar beperkt.

      Fijn je reactie weer te zien Rita!

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven, wat maken wij ons toch druk he? Vakantie komt er aan en dan nog is het moeilijk om rust te vinden om tijd voor God vrij te zetten. Bedankt voor je inspiratie, ik ga het deze vakantie anders doen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Ella,

      Wat een mooie reactie, dank je wel!

      Veel zegen van God bij het vinden van tijd voor Hem en met Hem. Ik wens je mooie ontmoetingen en lessen. En natuurlijk een hele fijne vakantie!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...