Doorgaan naar hoofdcontent

Waar hou jij je aan vast?

Ik merk dat ik een mens ben die naar zekerheid zoekt, in mezelf of om mij heen. Een bepaalde mate van controle ervaren gaf mij lange tijd een stukje vertrouwen. In wat eigenlijk? Dat weet ik nog niet. Maar het gaat zo ongemerkt. Maar waar ik ondertussen achter ben is dat het in geloof gaat om mezelf loslaten.

Niet ik

Loslaten van mezelf. Wie ik dacht dat ik moest zijn. Dat beeld waaraan ik wilde voldoen, het was onhaalbaar, en van de wereld. Als je nu geen fouten maakt, veel kan, gezellig ben, lief doet ja dan...dan wat? Ik deed zolang mijn best, maar er waren van die momenten, dat het niet meer lukte. Wat voelde dat als falen. Heel de tijd was ik mezelf aan het analyseren. Dat ging eigenlijk automatisch. Voldeed ik nog aan de eisen die ik mezelf had opgelegd? Te vaak schoot ik eronder door. Totdat ik God werkelijk mocht ontmoeten in mijn leven. Hij liet mij zien dat ik al die eisen mocht loslaten. Het diende geen enkel nut. Want inderdaad, wie ben ik als ik mij daar aan kan houden? Het levert mij niets op! God had voor mij iets mooiers. Alles wat ik aan idealen kan nastreven hier op aarde, het zou mij niet die voldoening geven die ik zoek.


Maar Hij in mij


Dat loslaten van mezelf ging niet zo gemakkelijk als het hier nu staat. Zelfs nu loop ik er nog weleens tegen aan. Het is een proces om niet mijn ideaalbeeld vast te houden. Een heel nieuw proces is om steeds meer Zijn beeld voor mijn leven vast te houden. Zijn idealen voor onze wereld zijn zo anders als mijn beperkte gedachten. Het gaat niet meer om mij alleen, maar eerst om Hem die in mij wilde wonen. Gelukkig gaf Hij mij een voorbeeld, in Zijn eigen leven, vond Hij zichzelf minder belangrijk als het redden van de wereld. Hij stierf voor mij! Loslaten wat ik zelf wil, dat vraagt lef. Telkens weer op een ander vlak zal ik dat lef nodig hebben. Al heb ik nu al vaak mogen ervaren welke wonderlijke dingen er komen als ik mijn beeld loslaat en Hem vast houd en volgt. Zijn plannen voor mij, en voor jou, zijn plannen vol hoop. Het is Hem volgen, niet wetende waar je allemaal zal komen, maar met een behouden thuiskomst.


Wie is in jouw leven nummer 1? Is dat God, of toch jij zelf misschien? Durf jezelf maar los te laten? Al de dingen die jij denkt, je ideeën over hoe het hoort of wie jij zou moeten zijn. Laat het maar los en hou je maar vast aan Hem. Hij weet waar Hij jou voor heeft gemaakt. Zijn wonderlijke dingen voor ons leven, liggen soms ver buiten onze comfortzone of buiten ons verstand. Vertrouw Hem maar Hij weet wat Hij doet, ook met ons!

Reacties

  1. Dank je wel voor deze mooie reminder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo lief hoe je telkens reageert Ariëlla! Jij ook bedankt.

      Verwijderen
  2. Herkenbaar, Petrina, en goed om zo eens af en toe bij stil te staan en jezelf af te vragen: 'Waar sta ik nu?' Wie is mijn nummer 1.
    Met Ariëlla dank ik je voor deze mooie reminder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor deze mooie reactie Rita!

      Ik heb dit met liefde gedeeld

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezin om de Bijbel: Hemelvaart

Achter de wolken schijnt de zon!
Hiermee begon ik ons gezinsmoment. Daarbij vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken als ze dit spreekwoord horen.

Niet alleen naar de buitenkant kijken maar ook naar de binnenkant.De wolk ging voor de Heere Jezus, achter de wolk schijnt het Licht van Hem.Soms is iets naars maar er is misschien ook wel tegelijk iets moois maar dat zien wij nog niet.Achter iets naars kan iets positiefs komen. Ze wisten hier eigenlijk verbazend goed al antwoord op te geven voor zichzelf. Zo gaaf om te merken! Hieraan merk ik ook hoe groot ze al zijn...

Met elkaar lazen wij uit Handelingen 1. Hieraan staat het verhaal dat Jezus de discipelen aangeeft dat ze gedoopt zullen gaan worden met de Heilige Geest. Deze zal de discipelen van God kracht geven, om de waarheid over Hem te gaan vertellen. Zelfs tot in de verste uithoeken van de wereld. Daarna werd Jezus opgenomen in de Hemel en aan het zicht onttrokken door een wolk. De discipelen keken nog naar boven en daar kwamen t…

Zelfcompassie en ik

Je kracht kan je valkuil worden! Vorige week schreef ik een blog over (zelf)compassie en de noodzaak hiervan, je kunt deze lezen via de volgende klikbare link: Zelfcompassie.  Vandaag wil ik een vervolg maken en jullie verder meenemen in mijn ervaring. Vooral doordat ik zoveel reacties van (h)erkenning heb ontvangen. Zelfverloochening komt niet doordat je eens een keer boos tegen jezelf doet en het je niet lukt om geduldig te zijn naar jezelf. Het is een patroon, een automatisme geworden doordat je het al langere tijd gebruikt. Ik deel je hierbij mijn ervaring maar daar laat ik je niet mee achter.

Liefde laat je bloeien! Mijn kracht als kind
Ik doe mee met een onlinetraining daar kwam de volgende vraag: Waarin was jij als kind heel sterk? Dit was voor mij een confronterende vraag. Vooral omdat ik heel negatief denk over mezelf in mijn kinderjaren. Had ik toen een kracht? Het is een grote vraag voor mij, door hoe ik mij vanbinnen heb gevoeld. In eerste instantie schrok ik van deze vra…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…