Doorgaan naar hoofdcontent

Waar hou jij je aan vast?

Ik merk dat ik een mens ben die naar zekerheid zoekt, in mezelf of om mij heen. Een bepaalde mate van controle ervaren gaf mij lange tijd een stukje vertrouwen. In wat eigenlijk? Dat weet ik nog niet. Maar het gaat zo ongemerkt. Maar waar ik ondertussen achter ben is dat het in geloof gaat om mezelf loslaten.

Niet ik

Loslaten van mezelf. Wie ik dacht dat ik moest zijn. Dat beeld waaraan ik wilde voldoen, het was onhaalbaar, en van de wereld. Als je nu geen fouten maakt, veel kan, gezellig ben, lief doet ja dan...dan wat? Ik deed zolang mijn best, maar er waren van die momenten, dat het niet meer lukte. Wat voelde dat als falen. Heel de tijd was ik mezelf aan het analyseren. Dat ging eigenlijk automatisch. Voldeed ik nog aan de eisen die ik mezelf had opgelegd? Te vaak schoot ik eronder door. Totdat ik God werkelijk mocht ontmoeten in mijn leven. Hij liet mij zien dat ik al die eisen mocht loslaten. Het diende geen enkel nut. Want inderdaad, wie ben ik als ik mij daar aan kan houden? Het levert mij niets op! God had voor mij iets mooiers. Alles wat ik aan idealen kan nastreven hier op aarde, het zou mij niet die voldoening geven die ik zoek.


Maar Hij in mij


Dat loslaten van mezelf ging niet zo gemakkelijk als het hier nu staat. Zelfs nu loop ik er nog weleens tegen aan. Het is een proces om niet mijn ideaalbeeld vast te houden. Een heel nieuw proces is om steeds meer Zijn beeld voor mijn leven vast te houden. Zijn idealen voor onze wereld zijn zo anders als mijn beperkte gedachten. Het gaat niet meer om mij alleen, maar eerst om Hem die in mij wilde wonen. Gelukkig gaf Hij mij een voorbeeld, in Zijn eigen leven, vond Hij zichzelf minder belangrijk als het redden van de wereld. Hij stierf voor mij! Loslaten wat ik zelf wil, dat vraagt lef. Telkens weer op een ander vlak zal ik dat lef nodig hebben. Al heb ik nu al vaak mogen ervaren welke wonderlijke dingen er komen als ik mijn beeld loslaat en Hem vast houd en volgt. Zijn plannen voor mij, en voor jou, zijn plannen vol hoop. Het is Hem volgen, niet wetende waar je allemaal zal komen, maar met een behouden thuiskomst.


Wie is in jouw leven nummer 1? Is dat God, of toch jij zelf misschien? Durf jezelf maar los te laten? Al de dingen die jij denkt, je ideeën over hoe het hoort of wie jij zou moeten zijn. Laat het maar los en hou je maar vast aan Hem. Hij weet waar Hij jou voor heeft gemaakt. Zijn wonderlijke dingen voor ons leven, liggen soms ver buiten onze comfortzone of buiten ons verstand. Vertrouw Hem maar Hij weet wat Hij doet, ook met ons!

Reacties

  1. Dank je wel voor deze mooie reminder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo lief hoe je telkens reageert Ariëlla! Jij ook bedankt.

      Verwijderen
  2. Herkenbaar, Petrina, en goed om zo eens af en toe bij stil te staan en jezelf af te vragen: 'Waar sta ik nu?' Wie is mijn nummer 1.
    Met Ariëlla dank ik je voor deze mooie reminder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor deze mooie reactie Rita!

      Ik heb dit met liefde gedeeld

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…