Doorgaan naar hoofdcontent

Veranderd leven door en met God

Van mijn leven waren alleen nog snippers over.
Wat ooit van betekenis was het had geen waarde meer. Het enige wat ik overhield was:

  • Een zieke moeder, lichamelijk en psychisch
  • Een huwelijk vol pijn
  • Een scheiding met alle bijbehorende pijn
  • Angst voor mijn leven aanvallen op mijn leven
  • Elke dag zorgen


Levensstrijd

Deze periode in mijn leven was zo donker, zo getekend door angst en strijd in en met mezelf. Maar vooral als ik er echt over zou durven praten was er zoveel diepe pijn. Ik wist mij geen raad. Dat was al naar, maar juist in die wonden ging er van alles groeien. Het werd een voedingsbodem voor negatieve gedachten en gevoelens. 

  • Angst voor God, mensen, mezelf
  • Het idee dat ik het niet waard zou zijn om te leven
  • Ik ben iedereen tot last
  • Geluk en blijdschap is niet voor mij weggelegd
  • Ik kan niks, ben niks en zal nooit iets worden

Zoveel had ik geleerd, mijn hoofd wist het allemaal. Ik had zoveel over God gehoord. Maar kijk dan, dit is wat ik over heb, snippers en diepe angst voor God. Mijn beeld van God was niet compleet. Ook dat was in al die jaren verscheurd. Daardoor had ik maar één zijde van Hem overgehouden. Het idee dat God er nooit voor mij zou zijn, dat Hij elke dag bozer zou zijn op mij. Dat maakte mijn eenzaamheid dieper en donkerder dan alle pijn en scheuren van het aardse vlak van mijn leven.

Diepe schaamte

Dwars door al die scheuren wist God mijn hart te bereiken! Hij bracht mijn vriendin op mijn pad, mijn Eunike: 2 Timotheus 1:5 Dankzij haar leerde ik God kennen met mijn hart. Ik ging praten over alle scheuren in mijn leven. De pijn die ik had ervaren en de diepe angst die ik voelde. Waar leef ik eigenlijk voor? Waarom ben ik geboren? Diepe vragen over de roeping voor mijn leven.  Door God, die doormiddel van mijn vriendin mijn hart verwarmde, ging ik anders kijken. Totdat ik God durfde toe te laten in mijn hart. Het hart waar ik mij diep voor schaamde:
  • Gebroken
  • Donker
  • Slecht
  • Vol leugens (over mezelf)

Hemels herstel

Juist toen zei Hij tegen mij: Ik heb je zo lief Mijn dochter! Hij wilde ruilen met mij. Daarmee begon een heel proces. Ik mocht loslaten en mijn wonden, diepe angsten, alle snippers van mijn leven aan Hem geven. God nam deze van mij over, want Jezus had deze op het kruis op zich genomen. Daar aan dat kruis had Hij alles uit mijn leven op zich genomen. De diepe eenzaamheid die ik voelde, de pijn, de angst, Jezus heeft het doorstaan. Maar Hij heeft het volbracht. Hij....voor mij! Het leven heeft geprobeert om mij waardeloos te maken. Het scheuren van mijn leven heeft gefaald, omdat mijn Heer en Koning heeft overwonnen! Mijn waarde ligt dan ook in de Hemel, ik ben een dochter van de Koning. Alleen dat gaf mij echt herstel. Dwars door al die scheuren die ik mee draag, straalt Zijn licht en Zijn liefde de wereld in. God kan scheuren herstellen en van snippers waardevolle zonen en dochters maken. 



Maar het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen. 1 Korinthe 1 vers 27


Herken je dat gevoel dat er niets meer over is dan alleen wat snippers? Heb maar lev en breng ze maar bij Hem! Mijn God is gisteren, vandaag en in de toekomst dezelfde.

-------------------------------------------------------------------------
Met deze blog wil ik mee doen met de bloghop van Mei/Juni met als thema: Here I am. The road so far. Dit is bedacht door Marijke Volgers van: Marijkes kijk

Reacties

  1. Prachtig. Wat genade en liefde kan doen met een mens. Het is je zo gegund.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wonderlijk mooi hè Anne! Dank je voor je lieve reactie...

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…