Doorgaan naar hoofdcontent

Veranderd leven door en met God

Van mijn leven waren alleen nog snippers over.
Wat ooit van betekenis was het had geen waarde meer. Het enige wat ik overhield was:

  • Een zieke moeder, lichamelijk en psychisch
  • Een huwelijk vol pijn
  • Een scheiding met alle bijbehorende pijn
  • Angst voor mijn leven aanvallen op mijn leven
  • Elke dag zorgen


Levensstrijd

Deze periode in mijn leven was zo donker, zo getekend door angst en strijd in en met mezelf. Maar vooral als ik er echt over zou durven praten was er zoveel diepe pijn. Ik wist mij geen raad. Dat was al naar, maar juist in die wonden ging er van alles groeien. Het werd een voedingsbodem voor negatieve gedachten en gevoelens. 

  • Angst voor God, mensen, mezelf
  • Het idee dat ik het niet waard zou zijn om te leven
  • Ik ben iedereen tot last
  • Geluk en blijdschap is niet voor mij weggelegd
  • Ik kan niks, ben niks en zal nooit iets worden

Zoveel had ik geleerd, mijn hoofd wist het allemaal. Ik had zoveel over God gehoord. Maar kijk dan, dit is wat ik over heb, snippers en diepe angst voor God. Mijn beeld van God was niet compleet. Ook dat was in al die jaren verscheurd. Daardoor had ik maar één zijde van Hem overgehouden. Het idee dat God er nooit voor mij zou zijn, dat Hij elke dag bozer zou zijn op mij. Dat maakte mijn eenzaamheid dieper en donkerder dan alle pijn en scheuren van het aardse vlak van mijn leven.

Diepe schaamte

Dwars door al die scheuren wist God mijn hart te bereiken! Hij bracht mijn vriendin op mijn pad, mijn Eunike: 2 Timotheus 1:5 Dankzij haar leerde ik God kennen met mijn hart. Ik ging praten over alle scheuren in mijn leven. De pijn die ik had ervaren en de diepe angst die ik voelde. Waar leef ik eigenlijk voor? Waarom ben ik geboren? Diepe vragen over de roeping voor mijn leven.  Door God, die doormiddel van mijn vriendin mijn hart verwarmde, ging ik anders kijken. Totdat ik God durfde toe te laten in mijn hart. Het hart waar ik mij diep voor schaamde:
  • Gebroken
  • Donker
  • Slecht
  • Vol leugens (over mezelf)

Hemels herstel

Juist toen zei Hij tegen mij: Ik heb je zo lief Mijn dochter! Hij wilde ruilen met mij. Daarmee begon een heel proces. Ik mocht loslaten en mijn wonden, diepe angsten, alle snippers van mijn leven aan Hem geven. God nam deze van mij over, want Jezus had deze op het kruis op zich genomen. Daar aan dat kruis had Hij alles uit mijn leven op zich genomen. De diepe eenzaamheid die ik voelde, de pijn, de angst, Jezus heeft het doorstaan. Maar Hij heeft het volbracht. Hij....voor mij! Het leven heeft geprobeert om mij waardeloos te maken. Het scheuren van mijn leven heeft gefaald, omdat mijn Heer en Koning heeft overwonnen! Mijn waarde ligt dan ook in de Hemel, ik ben een dochter van de Koning. Alleen dat gaf mij echt herstel. Dwars door al die scheuren die ik mee draag, straalt Zijn licht en Zijn liefde de wereld in. God kan scheuren herstellen en van snippers waardevolle zonen en dochters maken. 



Maar het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen. 1 Korinthe 1 vers 27


Herken je dat gevoel dat er niets meer over is dan alleen wat snippers? Heb maar lev en breng ze maar bij Hem! Mijn God is gisteren, vandaag en in de toekomst dezelfde.

-------------------------------------------------------------------------
Met deze blog wil ik mee doen met de bloghop van Mei/Juni met als thema: Here I am. The road so far. Dit is bedacht door Marijke Volgers van: Marijkes kijk

Reacties

  1. Prachtig. Wat genade en liefde kan doen met een mens. Het is je zo gegund.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.
We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam drag…

Ons samengestelde gezin met tips van ons samen

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21

Deze tekst kregen James (mijn man) en ik mee toen wij gingen trouwen. Een tekst die al vanaf mijn twaalfde belangrijk is in mijn leven. Ongelofelijk, ik dacht niet dat het mogelijk was. Maar echt twee jaar geleden, op onze trouwdag, kwam er nog meer waardevols uit deze ene tekst. Dit is voor mij echt een tekst vol zegen.


Een nieuw huwelijk Op 16-11-'16 zijn James en ik samen getrouwd. De start die wij hadden, was zo anders. Er was al zoveel wat wij hadden meegemaakt. Wat al begon in een jeugd, bij ons allebei, die niet heel soepel was gelopen, waarin veel was gebeurt. Ook hadden we al een huwelijk achter ons.

Huwelijken die gestart waren vol hoop, maar toch pijnlijk zijn geëindigd.  Mijn man had drie kindjes in zijn huwelijk ontvangen. In mijn huwelijk heb ik twee kindjes mogen krijgen. Gezegende huwelijken, maar toch gebroken. Niet alleen pijnlijk voor James, of mij, maar nog wel het mee…

Liefde is het antwoord....ook op de Nashville verklaring

Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?

Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.

Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.

Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het …