Een belangrijke vraag

" Waarom heb jij voor deze studie gekozen? "

Afgelopen maanden heb ik verschillende keren gesprekken gehad met mensen rondom mijn studie. Mentoren, docenten maar ook studenten of gewoon mensen uit mijn omgeving. Vaak stelden ze deze, of een gelijksoortige vraag. De HBO studie Toegepaste Psychologie is een studie die lang duurt en best pittige elementen bevat. Dat maakt dat het ook echt belangrijk is om te weten voor mezelf. Wat is nu mijn motivatie?

Welke vormen motivatie zijn er? 

Er zijn verschillende vormen van motivatie: intrinsieke of extrinsieke motivatie, of zelfs nog een a- motivatie wanneer je geen motivatie bezit. Zowel a- motivatie als intrinsieke motivatie is niet onder te verdelen in verschillende vormen. Maar extrinsieke motivatie kan door verschillende dingen jou gedrag gaan reguleren. Even een snel overzicht zoals ik het nu geleerd heb:

Welke motivatie je hebt bepaald veel voor je prestaties, door hoeveel je erin stopt. Is het voor mezelf, omdat ik het graag wilt, dan zal ik er veel in stoppen en er helemaal voor gaan. In tegenstelling tot wanneer ik het extrinsiek doe omdat iemand anders het van mij vraagt. Dan zal ik daarin veel gematigder zijn en meer letten op balans en mijn grenzen.  Bij grote doelen, of doelen die over een lange termijn lopen is het dus heel belangrijk te weten of je motivatie in jezelf ligt of in iets/iemand buiten jezelf. Dit maakt dat het dus heel goed is dat mensen deze vraag aan mij stellen. Maar nog beter dat ik hier voor mezelf een duidelijk antwoord op kan geven.

Mijn motivatie

Voor mij is het duidelijk waar mijn motivatie ligt. Vanaf de middelbare school ben ik gaan werken, om te verdienen. Naast mijn werk deed ik wel nog een opleiding, maar niet wat ik wilde. Ik koos veel meer voor wat veilig 'voelde'. Dit omdat ik al een relatie had, waarmee ik plannen had gemaakt. Op mijn 18de had ik al een huis samen met hem, en zijn we uiteindelijk ook getrouwd. Altijd zei ik al: Ik wil als de kinderen groot genoeg zijn, gaan doen wat bij mij past en wat ik leuk vind. Mijn passie omzetten tot mijn werk. Door onzekerheid en faalangst dacht ik alleen dat het mij toch nooit zou lukken. Dat hield mij ook tegen om te beginnen. De angst was groter dan mijn motivatie op dat moment. Daarna gingen de kindjes naar school en juist toen zat ik in een scheiding. Dit zorgde ervoor dat ik geen tijd, ruimte en/of kracht had om hier aan te beginnen. Ook financieël was dat ondenkbaar in die periode. Bijzonder dus om te merken dat mijn angst gezakt is, doordat ik vorig jaar eerst een cursus heb gedaan. Even kijken en proeven: Ligt het mij echt zoals ik dat nu bedenk, past het bij mij en kan ik het aan naast alles wat ik doe? Daarnaast kwam er ruimte doordat er nu rust in mijn leven is. Het belangrijkste verschil is toch wel dat nu mijn motivatie (intrinsieke) groter is dan de angst die ik voel, of mijn onzekerheid. Want ja, die is er op verschillende momenten echt nog wel. Afgelopen vrijdag examen doen, prestatie geven of voor de groep iets vertellen, een portfolio opstellen en onderzoeken doen. Er zijn zoveel uitdagingen, zoveel nieuwe dingen en dat zie ik nu als leuk. Afgelopen week heb ik voor mezelf mijn motivatie uit zitten schrijven. Als een mooie herinnering, maar ook als het moeilijk is als een reminder. Hier doe ik het voor: