Doorgaan naar hoofdcontent

Een belangrijke vraag

" Waarom heb jij voor deze studie gekozen? "

Afgelopen maanden heb ik verschillende keren gesprekken gehad met mensen rondom mijn studie. Mentoren, docenten maar ook studenten of gewoon mensen uit mijn omgeving. Vaak stelden ze deze, of een gelijksoortige vraag. De HBO studie Toegepaste Psychologie is een studie die lang duurt en best pittige elementen bevat. Dat maakt dat het ook echt belangrijk is om te weten voor mezelf. Wat is nu mijn motivatie?

Welke vormen motivatie zijn er? 


Er zijn verschillende vormen van motivatie: intrinsieke of extrinsieke motivatie, of zelfs nog een a- motivatie wanneer je geen motivatie bezit. Zowel a- motivatie als intrinsieke motivatie is niet onder te verdelen in verschillende vormen. Maar extrinsieke motivatie kan door verschillende dingen jou gedrag gaan reguleren. Even een snel overzicht zoals ik het nu geleerd heb:



Welke motivatie je hebt bepaald veel voor je prestaties, door hoeveel je erin stopt. Is het voor mezelf, omdat ik het graag wilt, dan zal ik er veel in stoppen en er helemaal voor gaan. In tegenstelling tot wanneer ik het extrinsiek doe omdat iemand anders het van mij vraagt. Dan zal ik daarin veel gematigder zijn en meer letten op balans en mijn grenzen.  Bij grote doelen, of doelen die over een lange termijn lopen is het dus heel belangrijk te weten of je motivatie in jezelf ligt of in iets/iemand buiten jezelf. Dit maakt dat het dus heel goed is dat mensen deze vraag aan mij stellen. Maar nog beter dat ik hier voor mezelf een duidelijk antwoord op kan geven.

Mijn motivatie


Voor mij is het duidelijk waar mijn motivatie ligt. Vanaf de middelbare school ben ik gaan werken, om te verdienen. Naast mijn werk deed ik wel nog een opleiding, maar niet wat ik wilde. Ik koos veel meer voor wat veilig 'voelde'. Dit omdat ik al een relatie had, waarmee ik plannen had gemaakt. Op mijn 18de had ik al een huis samen met hem, en zijn we uiteindelijk ook getrouwd. Altijd zei ik al: Ik wil als de kinderen groot genoeg zijn, gaan doen wat bij mij past en wat ik leuk vind. Mijn passie omzetten tot mijn werk. Door onzekerheid en faalangst dacht ik alleen dat het mij toch nooit zou lukken. Dat hield mij ook tegen om te beginnen. De angst was groter dan mijn motivatie op dat moment. Daarna gingen de kindjes naar school en juist toen zat ik in een scheiding. Dit zorgde ervoor dat ik geen tijd, ruimte en/of kracht had om hier aan te beginnen. Ook financieël was dat ondenkbaar in die periode. Bijzonder dus om te merken dat mijn angst gezakt is, doordat ik vorig jaar eerst een cursus heb gedaan. Even kijken en proeven: Ligt het mij echt zoals ik dat nu bedenk, past het bij mij en kan ik het aan naast alles wat ik doe? Daarnaast kwam er ruimte doordat er nu rust in mijn leven is. Het belangrijkste verschil is toch wel dat nu mijn motivatie (intrinsieke) groter is dan de angst die ik voel, of mijn onzekerheid. Want ja, die is er op verschillende momenten echt nog wel. Afgelopen vrijdag examen doen, prestatie geven of voor de groep iets vertellen, een portfolio opstellen en onderzoeken doen. Er zijn zoveel uitdagingen, zoveel nieuwe dingen en dat zie ik nu als leuk. Afgelopen week heb ik voor mezelf mijn motivatie uit zitten schrijven. Als een mooie herinnering, maar ook als het moeilijk is als een reminder. Hier doe ik het voor:


Reacties

  1. Ik heb je plaatje vergroot door er op te klikken en het was een goede versterking van je blog. Je groeit zo mooi! Ga vooral door en laat je bedauwen door Zijn Geest.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Reacties zoals jij ze geeft, die raken mijn hart en bemoedigen mij. Dank je wel Ariëlla!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi om te lezen hoe je bezig bent. Ga er voor! Met Jezus!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je wel Yvonne! Met frisse zin en nieuwe moed!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Goed om zo'n motivatie op te schrijven, en mooi om te lezen.
    Gods rijke Zegen bij je studie, lieve Petrina!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...