Doorgaan naar hoofdcontent

Verbonden zijn

Wat ben ik altijd weer dankbaar en blij met de dingen die ik kan lezen in de Bijbel.
De voorbeelden, die ondanks zoveel jaren geleden gebeurd, ze blijven krachtig voor alle tijden.
Vandaag las ik voor het eerst de zin: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten.
Nee dat zeg ik niet goed, ik had deze zin al wel duizenden keren gelezen, maar nog niet zoals vandaag.
Een tekst, die elke Pasen weer langs kwam.
Waar veel over gezegd werd.
Maar waar ik bij bepaald word, vandaag.
Jezus, Hij was verlaten door Zijn Vader.
Diepe, duistere, eenzaamheid.
Dat was er over.
En Hij schreeuwde deze woorden uit!

Eenzaamheid.

Hoeveel mensen worden er door verscheurd?!
Zoveel verwondde harten roepen en schreeuwen het uit.
Sommige naar (hun) God.
Om het met Hem te delen, of misschien om Hem ervoor aansprakelijk te stellen.
Waarom?
Het is de vraag, zonder antwoorden.
Nu de dagen weer kouder en korter worden, zullen deze gevoelens bij veel mensen sterker worden.
Ik merk dat ik zelf ook graag achter mijn eigen voordeur blijf.
Lekker genieten van mijn gezin.
Mijn nieuwe gezin op dit moment.
En ik weet dat mag!
Maar toch rijst de vraag, hoe kan ik dat delen...

Zoveel mensen die de warmte van familie, vrienden of gezin missen.
Ik ben gezegend op dit moment.
Maar hoe kan ik die zegen zo inzetten, zodat het allemaal in balans blijft?
Ik weet hoe het is, alleen op de bank....
Of alleen kerst vieren, of oud en nieuw.
En dan de mensen om je heen die je fijne dagen wensen.
Terwijl ik wist: Mijn dag is hetzelfde als gisteren.
Alleen.
Dat deed veel met mij!
En ik zie, ik hoor, dat het andere mensen ook raakt.
Zoveel mensen leven alleen hun leven.
Eenzaamheid, er is iets aan te doen.
Door mij, door jou, maar ook door de mensen die zich zo voelen.

Kom op, laten we verbinding maken.
Ons hart, ons leven delen met een ander.
Het is een drempel over, voor allebei de kanten wellicht.
Maar echt, als jij een ander warmte geeft, dan krijg je dat altijd weer terug.
Die jaren dat ik alleen was, heb ik dat mogen ervaren.
Wat heb ik mooie mensen om mij heen die konden delen.
Die de kloof naar mij wisten te overbruggen.
Mensen die ervoor zorgde dat ik het nooit heb uit geschreeuwd:

Mijn  God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten.

Maar dat ik kracht en liefde ontving, om niet alleen te weten, maar ook te voelen.
Ik sta niet alleen!
Eenzaamheid, het raakt.
Dat gevoel dat gaat zo diep.
Het laat diepe sporen na die veel verdriet doen.
Het kunnen rivieren worden, die ons hele leven gaan voeden.
En het water  stroomt met steeds meer kracht door je heen.
Van je hart naar je hoofd en weer terug.
Het raakt zoveel in je bestaan....
Het raakte, de God, die mens werd zoals ons.
En het deed Hem het uitschreeuwen, omdat Hij echt door de Vader verlaten werd.
Maar het ervaren van verlaten zijn, raakt ook ons mensen.
Weet dat Hij je gevoel herkent.
Ooit hing Hij, omgeven door vele mensen, verlaten door Zijn vrienden, bespot en uitgelachen en Zijn Vader die moest Hem loslaten.
Zodat jij, nooit door God los gelaten kan worden.
Hou vol, als jij uitgelachen, verlaten of bespot word.
En vergeet niet, vertrouwen te blijven houden.
Want verbinding met anderen, je hebt het nodig!
We zijn niet gemaakt om alleen te leven.
Dan zijn wij niet in ons element, dan kan je niet vrij leven.
Als je nog geen verbinding met (nieuwe) mensen aan durft te gaan.
Weet dan, God wacht op jou, op contact met jou!
Hij weet wat jij zo hard nodig hebt.
Verbonden zijn, we hebben het nodig!
Sowieso, op de eerste plaats met Hem, en van daaruit met mensen om ons heen.
Nog even de laatste drukke dagen door met verhuizen, en genieten van mijn gezin.
Dan weet ik zeker, ik ga weer delen.
Mijn hart is er bewogen door, word er door geraakt, en spreekt telkens weer.
Wanneer ik mensen zie, of hoor, die zo alleen staan.
Zullen we naast, voor, achter elkaar gaan staan.
Precies op die plek, waar je nodig bent?!
Deel van warmte en liefde, en het zal alleen maar groeien...


Helpende hand:


Durf
jij nog
hand in hand
samen de reis te
gaan

Reacties

  1. mooi te lezen dat je zo geniet van je 'nieuwe'gezin. Heerlijk. Ik ken het. Houd deze dankbaarheid vast, en dan deel je door je blogs zonder dat je er erg in hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je mooie reactie. Grappig want inderdaad is het zo dat we vaak dingen delen zonder dat we er bewust van zijn. Het gaat niet om de grote van onze daden, maar om de bereidheid van ons hart.

      Verwijderen
  2. Mooi blog Petrina. Ik blog nog steeds op funky. Vooral bij de singles proef ik regelmatig dit verdriet. Voor mij een reden om ook daar te bloggen en te blijven uitdelen van hetgeen ik ontving. Voor mezelf ook leuk, want doordeweeks ben ik veel alleen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat herken ik zeker als alleenstaande zoals ik hierboven even aanstipte. Het is best lastig, maar kleine dingen kunnen daardoor ook veel warms en liefs overbrengen. Juist door het gewend zijn aan het alleen zijn.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…