Doorgaan naar hoofdcontent

De kracht van Zijn stem

Juist die momenten wanneer er een strijd is in mijn hoofd, spreekt Hij tot mij!


Afgelopen jaren is mij dat opgevallen, bij het luisteren naar Gods stem. Zijn stem die mij nu kracht geeft, mij bemoedigt maar ook de weg wijst door mijn leven. Dit was niet altijd zo in mijn leven. Ooit luisterde ik naar de stem van de wereld. Dat had veel sporen bij mij achtergelaten. Juist ook doordat ik in mijn leven zoveel meegemaakt heb van de gebrokenheid waarin wij leven op aarde. Ik kreeg te maken met ziekte van iemand waar ik van hield, met angst voor een naderend afscheid, met vaak afscheid moeten nemen en toch weer terug komen, ook maakte ik een scheiding mee. Dat gaf de stem van de wereld een veroordelende kracht. Totdat ik Zijn stem mocht ontdekken tussen alles door. Vaak spreekt Hij, terwijl er ook andere stemmen, vanuit de wereld, tot mij door willen dringen.  En juist dan spreekt Hij!

Verschillende stemmen


Er is die stem van Hem die spreekt tot mij, met een onvoorwaardelijke liefde maar tegelijk ook met gezag. Gezag als God, als Herder van mijn leven. Hij komt dan, raakt mijn hart en gedachten aan met woorden vol genade, met vergeving, maar ook met woorden gevuld van Zijn almachtige wijsheid! Luisteren naar Zijn stem, dat is nog wel nieuw! Eerder, toen ik nooit bewust was van Gods stem, luisterde ik naar de stemmen van de wereld, van de mensen om mij heen. Die stemmen hebben mij zo belemmerd, het leek alsof die mij juist vasthielden. Zolang nam ik die woorden aan als waarheid, dit zorgde dat leugens groeiden. Ik zag het als waarheid over mezelf, waarheid over mijn leven. Die waarheid, die helemaal niet volledig was. Waar dingen weg gelaten werden, waar het stopte op het punt van veroordeling. Die stemmen maakte dat ik heel lang in mijn pijn en angst bleef hangen. Toen ik in scheiding lag geloofde ik nog in die leugenachtige, wereldse stemmen. Dat was de enige bron waar ik naar luisterde. Die bron was tastbaar, kwam bij mij geloofwaardig over. Ik kon niets, was niets en zou nooit iets worden of bereiken.  Het maakte het zo moeilijk om nieuwe dingen te doen, te durven ervaren. Om van mijn eiland van pijn af te komen werd steeds lastiger. Toch was dat juist de tijd waarin ik voor het eerst ging luisteren naar de stem van God in mijn leven. Juist toen ik zo diep zat, mocht ik  merken dat Hij op zoveel verschillende manieren tot mij sprak. 



Light: Gleam. The sun shines through the clouds in the background of the photograph:


Passende woorden


Juist toen ik zo negatief over mezelf dacht, waren Zijn woorden zo liefdevol. Merkte ik Zijn vaderhart, dat om mij gaf, dat bewogen om mij was. Dat had ik zo gemist, juist dat had ik zo heel hard nodig. Telkens weer, wanneer ik twijfelde aan mezelf, wanneer ik mezelf veroordeelde, klonk Zijn stem weer:

"Je doet het zo goed lieverd"

Woorden die bemoedigend werkte, die mij kracht gaven en steeds een beetje meer vrij maakte van de leugen dat ik niet geliefd, niet waardevol ben. Hij gaf Zijn speciale liefde aan mij. Terwijl mijn leven zo liefdeloos was geworden, mede doordat ik mezelf ook het liefdeloze denken had aangeleerd. Het was een fase in mijn leven waarin ik mij wanhopig voelde, en juist in die wanhoop kwam Hij zo dichtbij mij staan. Liet Hij gedachten door mijn hoofd gaan, Liet Hij mij door muziek Zijn stem verstaan, kreeg ik een Bijbels dagboek die juist ook weer deze woorden liet horen. Hij gebruikte niet één instrument, maar juist die instrumenten die ik gebruikte in mijn leven. De dingen die ik deed, de mensen die ik sprak, Hij liet ze meewerken in Zijn plan. Hierdoor werd het diepe dal in mijn leven uiteindelijk juist mijn vruchtbare plek. Een oase waarin ik mocht leren hoe ik het in de woestijn van mijn leven kon volhouden. Juist door te luisteren naar Zijn stem. Die op zoveel verschillende manieren mij probeerde te bereiken. Met zoveel geduld, maar ook zonder ophouden. Hierdoor liet God mij merken: Ik laat je niet vallen. Dat ik Zijn stem mocht verstaan, Zijn woorden mij bereikte gaf mij een waardevol gevoel. Heel opbouwend, maar tegelijk zo nieuw. Wat Hij zei, ging dwars tegen alle leugens van mijn leven in. Wat was het wel een proces hierdoor. God bleef gelukkig herhalen,


Welke stem kies jij?


Ik merkte dat ik naar beide stemmen luisterde, en dat ging niet! Zolang ik dacht dat dit wel kon, was er een strijd. Eigenlijk zelfs een strijd om leven en dood. Ik moest kiezen! Hoe doe je dat op het moment dat je dat nog niet weet? Gelukkig was ook daar Gods stem, wist Hij ook daarin wat ik nodig had?

De stem van de wereld? Die maakte mij stuk. Heel langzaam ging ik telkens een beetje verder stuk in mijn hoofd. Werd er steeds wat meer van mijn warme hart lam gelegd, werd het liefdeloos en veroordelend. De wonden die ik in het leven had opgelopen werden elke dag dieper gemaakt. Als ik hiermee door zou gaan, zou ik het niet lang meer volhouden. In die tijd kwam ik juist ook op het punt dat ik het niet erg meer vond om te gaan sterven, niemand die mij missen zou. Juist doordat ik niet meer inzag dat ook ik waardevol was, dat mijn leven nut had. De wereldse stemmen, wezen telkens naar mijn verleden en anders naar mijn missers in het heden. Ik kon er niet mee vooruit want het had mij helemaal in de greep. Er was geen uitkomen aan, er was geen weg om er vanaf te komen. Want de enige uitweg voor mij was de herhaling van God, Zijn niet opgeven wat mij de moed gaf om toch Zijn woorden als uitgangspunt voor mijn leven te gaan gebruiken.

De stem van God? Die kwam met een liefde op zo'n manier die ik nog nooit gekend had. Elke keer wanneer ze mijn hart wisten te bereiken, voelde ik: Dit is waarheid! Maar mijn hoofd, mijn manier van denken, hadden de tijd nodig om oude patronen vol leugens te overschrijven met deze nieuwe waarheid. God zag al de wonden die ik had opgelopen, net zoals de wereld dat door had. Maar hij wilde ze niet gebruiken als basis om vanuit te leven. Hij wilde ze verzorgen. Helend en genezend werkte Zijn manier van spreken. Hij gaf mij tijd, liet mij zien dat ik maar ook mijn pijn er mochten zijn. Hij stopte niet voordat ik het kon aannemen. Of eigenlijk: Is het nooit gestopt! De woorden veranderde, werden telkens weer aangepast aan wat ik nodig had. Maar de kracht, die heeft Zijn stem nooit verloren.

Het is goed,
Jij bent goed
Het is leren,
Jij mag groeien
Het is vallen,
Jij mag weer opstaan
Het is loslaten
Jij mag je vertrouwen
Het is horen
Jij bent geliefd


Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”’
Matteüs 4:4

Reacties

  1. Mooi om te lezen hoe jij -steeds meer- Zijn liefdevolle stem bent gaan verstaan. Hij bouwt je op.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je reactie Ann! Wauw waardevol om daar bewust van te worden..

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…