Doorgaan naar hoofdcontent

Waar hou jij je aan vast?

Ik merk dat ik een mens ben die naar zekerheid zoekt, in mezelf of om mij heen. Een bepaalde mate van controle ervaren gaf mij lange tijd een stukje vertrouwen. In wat eigenlijk? Dat weet ik nog niet. Maar het gaat zo ongemerkt. Maar waar ik ondertussen achter ben is dat het in geloof gaat om mezelf loslaten.

Niet ik

Loslaten van mezelf. Wie ik dacht dat ik moest zijn. Dat beeld waaraan ik wilde voldoen, het was onhaalbaar, en van de wereld. Als je nu geen fouten maakt, veel kan, gezellig ben, lief doet ja dan...dan wat? Ik deed zolang mijn best, maar er waren van die momenten, dat het niet meer lukte. Wat voelde dat als falen. Heel de tijd was ik mezelf aan het analyseren. Dat ging eigenlijk automatisch. Voldeed ik nog aan de eisen die ik mezelf had opgelegd? Te vaak schoot ik eronder door. Totdat ik God werkelijk mocht ontmoeten in mijn leven. Hij liet mij zien dat ik al die eisen mocht loslaten. Het diende geen enkel nut. Want inderdaad, wie ben ik als ik mij daar aan kan houden? Het levert mij niets op! God had voor mij iets mooiers. Alles wat ik aan idealen kan nastreven hier op aarde, het zou mij niet die voldoening geven die ik zoek.


Maar Hij in mij


Dat loslaten van mezelf ging niet zo gemakkelijk als het hier nu staat. Zelfs nu loop ik er nog weleens tegen aan. Het is een proces om niet mijn ideaalbeeld vast te houden. Een heel nieuw proces is om steeds meer Zijn beeld voor mijn leven vast te houden. Zijn idealen voor onze wereld zijn zo anders als mijn beperkte gedachten. Het gaat niet meer om mij alleen, maar eerst om Hem die in mij wilde wonen. Gelukkig gaf Hij mij een voorbeeld, in Zijn eigen leven, vond Hij zichzelf minder belangrijk als het redden van de wereld. Hij stierf voor mij! Loslaten wat ik zelf wil, dat vraagt lef. Telkens weer op een ander vlak zal ik dat lef nodig hebben. Al heb ik nu al vaak mogen ervaren welke wonderlijke dingen er komen als ik mijn beeld loslaat en Hem vast houd en volgt. Zijn plannen voor mij, en voor jou, zijn plannen vol hoop. Het is Hem volgen, niet wetende waar je allemaal zal komen, maar met een behouden thuiskomst.


Wie is in jouw leven nummer 1? Is dat God, of toch jij zelf misschien? Durf jezelf maar los te laten? Al de dingen die jij denkt, je ideeën over hoe het hoort of wie jij zou moeten zijn. Laat het maar los en hou je maar vast aan Hem. Hij weet waar Hij jou voor heeft gemaakt. Zijn wonderlijke dingen voor ons leven, liggen soms ver buiten onze comfortzone of buiten ons verstand. Vertrouw Hem maar Hij weet wat Hij doet, ook met ons!

Reacties

  1. Dank je wel voor deze mooie reminder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo lief hoe je telkens reageert Ariëlla! Jij ook bedankt.

      Verwijderen
  2. Herkenbaar, Petrina, en goed om zo eens af en toe bij stil te staan en jezelf af te vragen: 'Waar sta ik nu?' Wie is mijn nummer 1.
    Met Ariëlla dank ik je voor deze mooie reminder.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor deze mooie reactie Rita!

      Ik heb dit met liefde gedeeld

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?
Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een…

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Wat is ware schoonheid?

Charme is bedriegelijk
en schoonheid vergaat
maar een vrouw met ontzag voor de Heer
moet worden geprezen.
(Spreuken 31:30)

Wat vind ik eigenlijk dat ik nodig heb om mooi te zijn? Niet zomaar antwoord geven zoals het hoort, maar echt! Dit is voor mij een kwetsbare vraag.


Een afkeer van mezelf

Vele jaren ging ik door het leven met een diepe basis van afkeer van mezelf. Ik haatte mijn uiterlijk. En ik zag er niet veel anders uit dan nu. Wanneer ik in de spiegel keek zag ik alles in het negatief. Ik had puistjes en sproeten. Iedereen vond mijn sproetjes zo leuk. Maar ik vond ze zo erg! Dat ik tijdens mijn werk in de winkel van mijn vader eens tegen mijn collega vertelde hoe ik mij daarbij voelde. Terwijl ik omkeek kon ik wel door de grond zakken. Daar was een mevrouw binnen gekomen, helemaal onder de sproeten. Ik dacht dat ze zich vast beledigd zou voelen als ze dit had gehoord. Maar haar reactie was zo liefdevol en bijzonder. Ik moest ervan huilen, ze vertelde mij: Ik wens je toe dat je van…