vrijdag 20 november 2015

Ik red het wel?!

Vanochtend bracht ik de kindjes naar school, op de terug weg begon mijn auto te piepen.
Zo baasje zo beestje....
De tank was bijna leeg.
Wat gaat dat toch snel elke keer!
Ik dacht dat tanken, dat doe ik vanmiddag wel als ik de kindjes weer opgehaald heb.
Dat haal ik nog wel!

Daar gingen mijn vriend en ik vanmiddag, met de auto de kindjes ophalen.
Zo'n 500 meter voor school, stonden we.
De auto dacht, doe het maar zelf vanaf hier.
Mijn vriend reed en de auto viel uit en deed niets meer.
Stonden we dan midden op de weg.
Met uitrijden kon hij hem nog wel aan de kant krijgen.
Daar zijn we even omgeruild en ben ik achter stuur gaan zitten.
We hadden geluk, we stonden vlakbij een parkeerplek.
Mijn vriend duwde de auto en zo stond de auto keurig uit de weg.
Die tank....die komt wel.

Eerst de kindjes ophalen uit school.
Samen zijn we de weg naar school gelopen.
Geweldige actie dit, echt wat voor mij.
Daar stonden we bij school, we konden er gelukkig heerlijk om lachen.

De kindjes allemaal verzameld en toen kon ik met 2 geweldige mensen mee rijden naar het tankstation en terug.
Uiteindelijk had mijn aanstaande schoonzusje de eer om mij te rijden.
Daar werd ik super geholpen, mocht gratis een jerrycan gebruiken.
Snel weer terug naar mijn auto.
En dan maar hopen, dat de benzine ook het probleem is.

Ja hoor mijn vriend had toch gelijk.
Hij was toch echt te leeg.
Snel maar weer volgetankt, nu kunnen we weer even verder.

Maar niet meer zo ver als ik vandaag gedaan heb....
Volgende keer toch maar eerder luisteren.
We weer iets samen meegemaakt.
Waar het gebeurde was het gelukkig niet zo erg en konden we veilig staan.
Op de Algerabrug had een ander verhaal geworden.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com