Doorgaan naar hoofdcontent

Ik red het wel?!

Vanochtend bracht ik de kindjes naar school, op de terug weg begon mijn auto te piepen.
Zo baasje zo beestje....
De tank was bijna leeg.
Wat gaat dat toch snel elke keer!
Ik dacht dat tanken, dat doe ik vanmiddag wel als ik de kindjes weer opgehaald heb.
Dat haal ik nog wel!

Daar gingen mijn vriend en ik vanmiddag, met de auto de kindjes ophalen.
Zo'n 500 meter voor school, stonden we.
De auto dacht, doe het maar zelf vanaf hier.
Mijn vriend reed en de auto viel uit en deed niets meer.
Stonden we dan midden op de weg.
Met uitrijden kon hij hem nog wel aan de kant krijgen.
Daar zijn we even omgeruild en ben ik achter stuur gaan zitten.
We hadden geluk, we stonden vlakbij een parkeerplek.
Mijn vriend duwde de auto en zo stond de auto keurig uit de weg.
Die tank....die komt wel.

Eerst de kindjes ophalen uit school.
Samen zijn we de weg naar school gelopen.
Geweldige actie dit, echt wat voor mij.
Daar stonden we bij school, we konden er gelukkig heerlijk om lachen.

De kindjes allemaal verzameld en toen kon ik met 2 geweldige mensen mee rijden naar het tankstation en terug.
Uiteindelijk had mijn aanstaande schoonzusje de eer om mij te rijden.
Daar werd ik super geholpen, mocht gratis een jerrycan gebruiken.
Snel weer terug naar mijn auto.
En dan maar hopen, dat de benzine ook het probleem is.

Ja hoor mijn vriend had toch gelijk.
Hij was toch echt te leeg.
Snel maar weer volgetankt, nu kunnen we weer even verder.

Maar niet meer zo ver als ik vandaag gedaan heb....
Volgende keer toch maar eerder luisteren.
We weer iets samen meegemaakt.
Waar het gebeurde was het gelukkig niet zo erg en konden we veilig staan.
Op de Algerabrug had een ander verhaal geworden.


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen be├»nvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…