Schrijfgelukjes

Want angst dat is toch wat we vaak hebben. Op het moment dat iemand iets nodig heeft, iets vraagt, dan willen we tijd om te kijken of we dit ook kunnen, maar nemen we dan niet vooral de tijd om eens goed te kijken of we dan niet tekort komen? Soms is de vraag onterecht, is de behoefte ongegrond, dan is het logisch dat je iemand daar op wijst. Het kan ook zijn dat je de hulpvraag anders beantwoord, dat je gaat delen van je kennis, zodat de mensen met de hulpvraag zichzelf kunnen gaan voorzien in hun behoefte. Toch merk ik vaak dat we dus als mensen angst hebben. Die sluimerende angst: als ik maar niets tekort kom, of de angst dat mensen misbruik maken van je goedheid (wat ook echt gebeurd helaas). Toch denk ik zelf dat we die angst los mogen laten. Hoe erg is het werkelijk dat iemand jou gebruikt? En waarom zou je tekort komen? Hebben we niet gewoon veel te veel? Wat heb je nu echt nodig? Daarnaast is er deze mooie belofte: Lukas 12:6-7 (naardense bijbel) worden niet vi...

Soms heb ik van die momenten dat ik mij afvraag: Hoe zien anderen nou dat ik Christen ben? Kunnen ze dat wel merken? Of ben ik misschien niet anders, gedraag ik mij niet anders als mensen die niet in God geloven? Ik weet dat als ik met mensen kan praten over mijn Vader dat ik vol passie en kracht van God kom. Dat als ik Bijbelstudie doe, ik hongerig word en mijn dorst kan lessen met telkens weer nieuwe mooie dingen van Hem, dat als we de Bijbelstudie met de kring deden, de Geest soms door mij sprak, dat is zo bijzonder om mee te maken! Of als ik zing, liederen die passen bij hoe ik mij voel, waardoor ik mijn hart mag legen voor Zijn troon, om hem lof te zingen of een klaaglied bij Hem neer te leggen. Te voelen dat Hij verbonden is met mij. Dat als ik zing dat Hij mijn hart vult. Dat we contact hebben, communiceren en een band leggen die telkens weer dieper gaat. Dat geeft energie, dat geeft echte vrede, dat geeft rust, dat geeft troost en moed. Als ik bid, of stille tijd heb, Z...

Gisteren zat ik vol verbazing te lezen dat ik genomineerd ben door  Lineke  voor de Liebster Award! Zij heeft 11 vragen aan mij gesteld en die wil ik beantwoorden zodat jullie mij wat beter leren kennen. Waarom ben je gaan bloggen? - Ik schreef al heel lang, deelde weleens verhalen/gedichten op mijn facebook. Maar verder was het vooral voor mezelf. Totdat Lineke vroeg: waarom begin je ook niet een blog? Eerst was er twijfel, zit er wel iemand op te wachten, ik wil vooral gewoon lekker schrijven waar ik over wil schrijven. Toch trok het idee mij heel erg. Vooral omdat bij Bidden en Vasten 2014 ik gedroomd had dat ik zou vertellen en schrijven, nou praten deed ik al heel veel. Schrijven deed ik wel maar doormiddel van bloggen kan ik dat delen. Dit bij elkaar gaf de doorslag om Lineke uit te nodigen en met hulp van haar een blog te starten. Wat hoop je te bereiken? - Vooral wil ik zelf groeien met schrijven. Vind ik het heerlijk om mezelf met woorden te uitten en hoop i...

Alles wordt te duur denkt de regering nog wel aan de burger? De zorg wordt steeds minder hebben we daarom zo ons best gedaan om Nederland op te bouwen? Zoveel uitspraken die ik hoor. Wat verdrietig, dat we zo bezig zijn met onze tekorten. Zoveel bezig zijn met wat wij, voor ons zelf, anders zouden willen, dat we vergeten te kijken naar de mensen die echt niets hebben. Hele landen slaan op de vlucht! Wat zien wij? Een probleem.... Waar moeten we al die mensen laten? Ik wil er niet nog meer voor gaan betalen, ik betaal al zoveel! Waarom zijn we zo met ons zelf bezig? Zijn we zo erg geworden dat we het leed van anderen niet meer zien? Ooit moest ik mijn tas inpakken, midden in de nacht, wat was ik blij dat mijn opa meeging, dat ik wist dat ik ergens kon slapen, dat ik wist dat het daar goed en veilig was. Maar daarnaast, wat was het moeilijk. Je huis verlaten! Je thuis, je eigen plekje! Je kunt er niet blijven. Dan deze mensen, die geen idee hebben waar ze gaan bela...

Ik weet niet hoe blij ik er nu echt mee ben, maar de kindjes zijn hier aan hun eerste schoolweek begonnen en hebben morgen de laatste dag van hun eerste week. Heerlijk omdat ik nu geen oppas hoef te regelen. De drie laatste weken van de zomervakantie werkte ik alweer, merkte dat ik het lastig en bezwaarlijk vond om opvang te vragen in de zomervakantie, niet voor even maar echt voor een hele dag. Maar het is gelukt! Lieve mensen die opgepast hebben, via deze weg ook nog super bedankt! Nu is het toch wel lekker, ik werk en de kindjes zitten op school. Het scheelt en hoop geregel, maar het levert ook weer nieuwe dingen. Want nu zijn we allemaal: Moe!! Mijn zoon zit in groep 6 en mijn dochter in groep 3, ik merk dat deze eerste week pittig voor hen is. Wat is nu zo bijzonder? Doordat het pittig is voor hen, is deze week ook pittig voor mij. Het is af en aan ruzie en waarom? Zo gaat het: Maham ze kijkt naar mij. Mamaaa hij praat tegen mij. Ik had dit als eerste!! Niete...

Zie je het voor je? Een meisje is heerlijk aan het schaatsen. Wat is dat heerlijk, ze geniet, het gevoel doordat het ijs onder haar schaatsen door glijd, de natuur aan haar voorbij schuift. Niet bewust van de gevaren die dreigen. Ze schaats verder met haar blik naar een mooie horizon. Tot dat moment, ze zakt weg, het is koud. Verschrikkelijk koud, ze verstijfd. Ze weet het, ze is in een wak geschaatst! Geen mooie horizon te zien, zal ze die ooit weer terug zien? Ze vond een manier om te overleven in dat koude water. Jarenlang hield ze het daar vol. Dat op zich was al een heel bijzonder iets. Daar kwam het moment dat ze terug kon zwemmen naar het wak en boven kwam. Ze durfde om zich heen te kijken. Maar direct ging ze weer terug. Nee niet meer zo diep als dat ze viel. Daardoor ging het de keer erna makkelijker. Weer ging ze omhoog boven het wak, ze keek niet alleen om zich heen. Ze probeerde met die laatste kracht op het ijs terug te klimmen. Dit was een he...

Hoe verder je komt in je leven, hoe meer er in je verleden is opgestapeld. Dingen die gebeurd zijn, zowel positief of negatief. Als je terug kijkt zal je zien dat er verschillende fases zijn. Elke fase gaat samen met het loslaten van bepaalde dingen, wat ervoor zorgt dat je weer open staat voor iets nieuws. Als je denkt dat je als baby enkel nieuwe dingen leert heb je het mis. Telkens als een baby iets nieuws doet laat het iets ouds los. Als je ouder word kan dat alleen 'lastiger' worden, je voelt meer wat je gaat missen. Het raakt dieper omdat je er meer bewust van bent. Kijk maar eens terug naar de dingen die je mis, de mensen die je verloren bent, de dingen die je onderweg verloren hebt. En weet: Niets gaat echt verloren als je het bewaard in je hart! Ga voorzichtig om met je goede herinneringen, ze zijn kostbaar en heel waardevol. Verpak ze met liefde en haal ze, als het even tegenzit, maar weer tevoorschijn. Zo kan je lang genieten van mooie momenten, mooi...