Doorgaan naar hoofdcontent

Ervaar jij innerlijke bewogenheid voor jouw verdriet?

En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.

We huilen wat af in deze tijd. Maar welke tranen huilen wij? Daarnaast een hele belangrijke andere vraag:

Wie is er door jouw tranen innerlijk bewogen zoals onze Heer?



Onze Heere in de Hemel, maar ook God in ons hart, Hij voelt met ons mee. Zo mogen wij, als gemeente en familie door het bloed van Christus, met elkaar mee voelen. Voel jij het verdriet van de ander mee?

De bewogenheid die God toont die gaat verder dan wat de tv biedt. Dan wat de wereld biedt. Het lijkt misschien dan ook wel vreemd dat Jezus hier spreekt met de volgende woorden:

Ween niet!

Hiermee bedoelde Jezus niet dat wij niet mogen huilen. Gelukkig maar, want ik heb menig traan gelaten. En de moeilijkste en zwaarste tranen? Dat waren de tranen die niet naar buiten mochten komen. Als mijn hart verscheurd werd van verdriet. Maar er was geen ruimte voor, geen plek, niemand die met bewogenheid naar mij keek. Eenzaam dragend, en gebukt onder het juk van pijn en verdriet dat niemand zag.

Wat bedoelde Jezus dan wel?


Dat Hij God is en dat er ooit door Hem de oorzaak van het verdriet weg genomen zal worden. Hij was boos op de dood. Door de zonde van ons ontstaan. Hij was geraakt en innerlijk met ontferming bewogen met de vrouw die hieronder gebukt ging. En in het verhaal waar deze Bijbeltekst uit komt grijpt Jezus in. Hij gaf leven aan de moeder terug. Hij roept onze tranen geen halt toe. Maar de dood wordt een halt toegeroepen door Hem.


 Deel je verhaal met God


Vergeet Hem niet in je verhaal te betrekken. Afgelopen maanden heb ik mij in de steek gelaten gevoeld rondom mijn pijn en verdriet. Ik liep daarmee en ging eronder gebukt. Ik deelde mijn verhaal met God maar verloor meer en meer mijn energie, mijn kracht...  Twee weken geleden ben ik begonnen om daar over te spreken. Met vriendinnen en met de dominee, de herder van mijn gemeente. Maanden liep ik alleen met de aanval van satan die mij diep in mijn oude wond aanviel:

Kijk eens, nu je verdrietig bent, nu is er weer niemand!
Zie je, dit is je nieuwe familie in Christus.

De diepe wond van verlatenheid, afwijzing en er niet bij horen werd opengereten. Was het waar wat satan op mij afvuurde? Ja en nee. Satan komt niet met hele leugens. Altijd zit er waarheid in. Juist daardoor is het zo lastig. Afgelopen maand was mijn moeder 10 maanden overleden. Maanden waarin veel gebeurd is, waarin ik veel heb gevoeld. Maar niet kon delen met andere mensen om mij heen dan mijn man.

Hij is met innerlijke ontferming bewogen


Weet je waar de waarheid van satan stopte? Bij het volgende woord: niemand! Want de Grootste, de Almachtige, de Ik ben en Ik zal er zijn is er altijd voor mij. Hij is met innerlijke ontferming over mij bewogen. Ik mocht Hem betrekken in mijn verhaal. Hij mocht de bodem zijn in mijn verdriet. Twee maanden heb ik thuis de diensten van mijn gemeente geluisterd. Maanden waarin het ook stil bleef, terwijl ik wel actief was door catechisatie geven en andere taken. Het lukte mij niet om in de dienst aanwezig te zijn, het voelde zo confronterend en pijnlijk om in een zaal te zitten, met honderden prachtige en lieve broeders en zusters, die niet bewogen leken te zijn met mijn pijn en verdriet. Waar geen ruimte leek voor waar ik door ging.

Daarmee schenkt Hij je leven


Vorige week kon ik weer naar de gemeente gaan. Doordat ik erover gesproken had, met God maar ook met mensen. Niet in eigen kracht ging ik naar het avondmaal, Hij was het die zei: Kom maar bij mij! Met al je tranen en jouw verdriet. Groot is Hij. Die de gaten vult in mijn hart. De tranen opvangt, of ze nu gestroomd hebben over mijn wang, of alleen borrelde in mijn hart. Hij is trouw, en verlaat mij nooit. Hij verlangt ernaar dat ik mijn verdriet met Hem deelt. En ooit.... Ooit roept Hij de dood voor eeuwig een halt toe! Tot die tijd mag ik bidden: Hoe lang nog o Heer. Hoe lang? En Hij fluistert:

Hou vol mijn kind, nog maar een korte tijd!

Ooit krijg je het leven weer terug, tot in eeuwigheid. Zonder pijn en verdriet.

Reacties

  1. Wat een kwetsbaar en eerlijk blog, Hij was erbij.
    Dikke knufff lieverd 😘

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Lieve Danielle dank je wel voor je reactie! Ja Hij was er altijd bij.

      Verwijderen
  2. Pijnlijk herkenbaar dat stil gedragen verdriet. Ik heb echt moeten leren dat iedereen zo zijn eigen problemen heeft. Het is geen onwil wanneer er niet naar mij gevraagd wordt. Wanneer ik het aangeef wil men er best voor me zijn. Maar ik moet ook aangeven, hulp vragen en eerlijk zijn. Bedankt voor je eerlijke blog. Ik wens je zijn zegen in je rouwproces.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt inderdaad het is geen onwil, het is niet dat mensen niet meeleven. Toch deed het iets met mij. Het gevoel wat het omhoog bracht, dat is waar ik het over wil hebben. Want daar achter schuilt een behoefte kwam ik achter. Een behoefte om gezien te worden.

      Wat je schrijft klopt daar zo bij en vult dit zo mooi aan. Ik mag leren aangeven wat ik voel, wat ik nodig heb en ik mag er helemaal zijn. Mooi hoe je dit ook kwetsbaar deelt.

      Ook jij veel zegen hierbij, in een nieuw land en in een hele andere omgeving.

      Dank je wel Anne!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Strijd tussen goed en kwaad

Eerder deze week schreef ik een blog over rein en onrein.
Ingewikkelde stof, bij het woord rein, denk ik aan: zuiver, aan iets puurs, niet bevlekt.
De dingen die we doen, die laten zien of we rein of onrein zijn.
Je kan er meer over lezen in de blog: Rein of onrein
We worden niet onrein door de dingen buiten ons, maar de dingen die in ons gebeuren.
Die vanuit ons hart op borrelen.
En elke dag hebben wij de keuze om te volgen de dingen van ons hart, de stem die het goede met ons voor heeft.
Zo heeft niemand het excuus straks, dat hij/zij niet wist wat God wilt dat wij doen.
Want we zijn met Zijn stem, in ons, geboren.
Hier moet ik aan denken als ik bezig ben met mijn Bijbelstudie.
De Goede Herder, kent Zijn schapen, en Zijn schapen kennen Hem.
Herken jij de Goede Herder (nog)?
En weet jij hoe Hij spreekt tot jou?

Hoe herken jij Zijn stem?
Vaak heb je in je leven te maken met twee stemmen in je hoofd.
De stem van

- Afwijzing, eenzaamheid, angst, negativiteit, onvermogen
- Vergeving, gen…

Overwin - Bloghop april 2018

Laat je niet overwinnen door het kwade,
maar overwin het kwade met het goede.
Romeinen 12:21


In maart deed ik mee aan de bloghop met de volgende blog: Ervaringen van God in mijn leven. Met deze blog heb ik de Bloghop van christelijke bloggers gewonnen. Dat betekent dat ik daardoor het nieuwe thema voor de maand april mag bedenken. Hierbij heb ik mij laten inspireren door de blog waarmee ik heb gewonnen.
Op mijn 12de gaf God mij de tekst, uit Romeinen 12 en dan vers 21, drukte die op Zijn manier op mijn hart. En deze tekst heb ik mijn leven vaak mogen gebruiken. Als toetsteen hoe te handelen. Want het goede doen dat is niet zo heel moeilijk als alles goed gaat. Als alles gaat zoals ik wil. Maar ook dan mag ik weten dat er goed en kwaad verborgen zit in alles. Onzichtbaar, maar daardoor niet ver van mij af.
Nog moeilijker is het om het goede te doen in tijden van onrecht, pijn en moeilijke situaties. Om dan mezelf niet mee te laten slepen. Deze tekst heeft mij geholpen in vele situatie…