Doorgaan naar hoofdcontent

God voert de strijd voor mij!

Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. ( 2 Timotheus 4:7)

Afgelopen weken heb ik strijd ervaren. Hierover schreef ik al eerder, licht en luchtig, het maakte mij zo moe. Alsof het mij verlamde. Het was geen strijd tegen andere mensen. Heel eerlijk? Het was meer een innerlijke strijd tegen mezelf. Dat ik een strijd ervaar in mijn denken heb ik al vaker gedeeld op deze blog. Ook in de link die ik nu deel lees je hier iets over. Die strijd maakte dat er een soort mist in mijn hoofd aanwezig was. Hoe leuk het ook is in mijn leven, ik zat met dingen in mijn hoofd die het zwaar maakte om te genieten, om rust te ervaren. Totdat ik twee geleden de Bijbeltekst in 2 Timotheus las.

Nieuw inzicht


Ik strijd tegen mezelf. Het is niet alleen strijd in mijn denken, maar ook strijd om te mogen zijn. Heel vaak schoof ik mezelf opzij. Zo wrong ik mij voor alles en iedereen in bochten. Zonder iets te zeggen. Dit gaf moeite en gedoe bij mij. Maar ik voelde mij verplicht naar anderen toe. Voor andere mensen vond ik het altijd erger dan voor mezelf. Twee weken geleden las ik deze tekst. Opeens kwamen er zoveel dingen bij elkaar samen. Waarom strijd ik tegen mezelf? Of tegen mijn gedachten? Ik ken iemand die alles heeft overwonnen. Dit is niet de strijd die ik moet voeren.



Een inkijkje in hoe het was


Maanden en jarenlang ging het voortdurend in mijn hoofd: "Denk nou niet dat deze persoon je aardig vind, je weet toch...... iedereen word je zat." "Je bent alleen maar tot last Petrina." "Jij kan beter maar je mond houden." "Het word toch nooit iets met jou." "Begin er nu maar niet aan jij kan dit nooit dat weten wij toch!" Wat koste alles wat ik deed veel energie. Moet je eens bedenken hoeveel nieuwe dingen ik heb gestart ondanks deze gedachten. Hoe zwaar is het om iets te starten zonder innerlijke bemoediging, of liefdevolle woorden. En daarnaast ook nog eens mijn strijd tegen mezelf, dat als iemand iets vroeg wat ik niet kon ik het toch deed. Wat ik wilde, voelde of dacht daar ging ik gewoon overheen. Ergens komt dit allemaal voort uit hetzelfde gedeelte. Mijn zelfwaarde, ondanks dat die gegroeid is, is het kwetsbaar en niet vol vertrouwen of overtuiging. Maar al deze dingen, daar hoef ik niet meer voor te strijden. En het overwinnen? Dat is helemaal mijn taak niet. Het enige wat ik mag doen is: Vol overtuiging de dingen doen die God op mijn pad brengt.


Hij voert de strijd voor mij!


Alle andere zaken? Daar vraag ik voor of God die strijd op zich neemt. Het is niet mijn strijd. Gods strijd. Hij heeft mijn leven duur betaald. En ja ik heb wat moeten vechten om echt in leven te mogen blijven. God heeft gewonnen. En iedere ademhaling die ik doe, is dat de waarheid: God schenkt mij deze adem, omdat Hij wilt dat ik leef. Als Hij mij in leven kan houden, als Hij het zware gevecht om mijn leven gewonnen heeft..... Dan kan Hij, het Licht, ook winnen van het duister in mij. Zoals Jezus de duivelen het zwijgen oplegde. Zo mag ik dat ook doen. Zwijg. Zolang ik de strijd aan ga? Doe ik niet wat mijn roeping is en luister ik ongemerkt naar de dingen die door mijn hoofd gaan. Dat maakt mij 'zwakker', kwetsbaar en heel erg moe. Ergens zorgde dit ervoor dat mij heel veel pijn gedaan werd, wat ik zelf in stand hield. Tegelijk had het te vaak een verlammend effect. Het gaat niet meer om mijn aardse gevoel over mezelf. Ik ben een nieuwe schepping. Waardevol voor God, gemaakt met alles wat ik nodig heb om Zijn doel met mijn leven te volbrengen. Ik mag mijn strijd staken en overdragen aan de overwinnaar!


Ik deel in Zijn overwinning


Wat zo bijzonder is? Ik leef al meer dan een week zonder die mist in mij. Wat is dat een groot verschil. En al maanden beet ik weer op mijn lip, iets wat ik eerder al weleens deed. Om lichamelijk 'pijn' te voelen zodat ik mijn pijn dat in mijn hart zit kan overstemmen. Nu bijt ik ook al meer dan een week niet meer op mijn lip. Weten welke strijd er speelt en welke rol ik daarin inneem, het is zo belangrijk! Ik ben vrijgekocht en mag vrij zijn. Dicht met en bij God leven is echt de enige manier. Ik brak radicaal mijn strijd, vocht niet meer terug en gaf mij over. Nee niet aan degene waar ik mee streed. Maar aan God, aan Jezus die als geen ander weet wat aanklacht, pijn en onrecht inhoudt.


Reacties

  1. Herkenbaar hoor, maar God strijd voor je bij de Vader. Mooi dat je dat ook weet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Eveline. Het is een verademing om dit te mogen weten!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gebed: Houdt ons dichtbij U

Heere laat ons als ouders niet los, in het opvoeden van onze kinderen. In een wereld die van U af gaat kan het moeilijk zijn om onze kinderen op te voeden, naar U gericht. Heere laat mij niet los!

Ik wil bekennen, dat ik makkelijker spreek over de fouten die anderen hierin maken. Dat ik makkelijker praat met andere mensen over problemen die ik tegenkom. Dan dat ik andere mensen, of mijn problemen bij U breng.

Vergeef mij Heere, en wilt U mij hierbij helpen. Om eerlijk in die spiegel te durven kijken die U mij voorhoud. Een schokkende spiegel! Maar dank U dat U deze spiegel nog aan mij schenkt. En mij niet overgeeft aan de wereld en mij loslaat. Dat U mij vast houd is niet iets waarvoor ik mezelf kan prijzen. Nee dat is enkel Uw genade en alle eer daarvoor komt U toe!

Laat mij niet gaan met mijn erfenis de wereld in. Als een Vader die maar loslaat omdat ik toch niet luister, omdat ik altijd maar meer wil. Mijn dood en ondergang tegemoet lopend. Terwijl er bij U alles is wat ik nodig he…

Voorbereidingstijd voor het huwelijk

Op 29 Augustus ben ik ten huwelijk gevraagd en heb ik ja gezegd.
Vanaf die tijd zijn mijn vriend en ik vol in de bruiloft sferen.
Wat een heerlijke tijd is dit.
Samen toeleven naar een begin als gezin.
Het is zo fijn om te kunnen zeggen dat na een maand stoeien de belangrijkste dingen rond zijn.
De ringen liggen zelfs al klaar.
En soms, heel soms, doen we ze even om.
Wat een heerlijk idee, en wat is het mooi!
Ook is onze kleding al in de maak.
Spannend spannend!
We zijn al in ondertrouw, en alles rondom de gemeente is ook gedaan.
Lijstjes worden nu echt afgestreept.
Afgelopen weken zijn we hard bezig geweest om eruit te komen met de feestlocatie.
En ook dat kunnen we nu zeggen dat rond is.
We gaan zo'n mooie dag krijgen!

Niet alleen voor ons, maar ook voor de kindjes is deze periode zo speciaal.
Het is spannend, want er gaat zoveel veranderen.
Maar tegelijk zo leuk!
Papa of mama gaat trouwen, er komt echt een heel nieuw gezin.
Eén vaste plek waar we zijn.
Wat zal dat de kindjes oo…