Doorgaan naar hoofdcontent

Gescheiden ouders eren

Hoe kunnen we kinderen daarbij helpen. Zeker nu we gescheiden zijn?

Er zijn verschillende stappen om kinderen groot te brengen. Sommige zijn overdraagbaar, maar sommige niet. Zo is er de opvoeders rol, iets wat door meerdere mensen opgenomen kan worden. Wanneer je kindje groot genoeg is zal hij/zij naar school gaan. Ook daar zal een opvoeders rol opgenomen worden. Of in de kerk, de sportclub of de verschillende manieren van opvang. Daarnaast is er de ouderrol. Dat is iets die, wat je ook doet, behouden blijft. In beperkte mate is het overdraagbaar, dan denk ik aan adoptie ouders of pleeg ouders. Zoals je het ook terug ziet in de benaming, is er dan het stuk ouderschap overgedragen. Dit gaat voornamelijk om verantwoordelijkheid, de mogelijkheid om keuzes te mogen maken voor het kind, de stem van het kind zijn als het ware. Als ouders heb je de grootste invloed op je kinderen, kan je de kinderen het meest vormen. Hoe wij leven, handelen en doen zal bepalend zijn voor onze kinderen, een voorbeeld. De rol van ouderschap blijft bestaan. Ook al wonen ouders niet meer onder hetzelfde dak, ook wanneer de ouders niet meer met elkaar verbonden zijn. Ook dan blijf je ouders, allebei. Ja juist dan is het belangrijk om een antwoord te vinden op de volgende vraag die ik mezelf stelde. Zondag in de middagdienst ging het over het vijfde en zesde gebod. s'Avonds dacht ik na, hoe is dit gebod voor mijn kinderen? Hoe is dit voor mijn kindjes nu ik gescheiden ben?



Gescheiden ouders en dan?


Leven met gescheiden ouders dat doet veel met kinderen. Dankbaar ben ik om te zeggen hoe goed het nu gaat voor mijn kinderen. Ik merk hoe belangrijk het is voor mijn kindjes dat de onderlinge contacten goed zijn, dat er vertrouwen is bij de kinderen dat afspraken nagekomen worden en dat er een 'nieuw' ritme is voor hen. Wat er ook gebeurd is, hoe wij als ouders ook naar elkaar kijken, wij blijven altijd hun vader en hun moeder. Een belangrijke positie, met verantwoordelijkheid. Wat kan je doen als gescheiden ouder dat je kind zijn/haar vader en moeder kan blijven eren? Die vraag ging door mij heen, rond mijn kindjes. Hoe kan ik mijn kinderen helpen om met respect, waardigheid en beleefdheid met hun vader om te gaan? Als ouders kunnen we het onze kinderen op dit gebod namelijk ook erg moeilijk maken. Maar wanneer we het moeilijk kunnen maken, zouden we het dan ook makkelijker kunnen maken? Wat zouden ze dan nodig hebben?


Anders omgaan met gebrokenheid


Een voorbeeld! Ik mag een voorbeeld zijn, niet meer alleen in hoe ik met mijn ouders omga. Maar veel meer nog, hoe ik met mijn ex omga nu ik gescheiden ben. Omdat hij altijd de vader van mijn kindjes blijft, mag ik hen leren hoe je dat doet, als het anders gaat als 'hoort'. Want loopt het leven niet heel vaak anders? Het is een gebroken wereld, die gebrokenheid is ook in ons gezin aanwezig. Maar we weten waar het herstel is, Wie ons voorbeeld is en ons kan helpen. Ik kan ze laten zien wat de bedoeling is. Niet alleen respect hebben voor vrienden maar ook als er moeilijke dingen onderling gebeuren, juist dan respectvol blijven. Niet het kwaad laten branden in je hart en van daaruit met elkaar omgaan. Breng alle gevoelens bij God en laat Hem erover oordelen. Dat brengt rust en vrede om met de ander om te blijven gaan zoals het goed is voor de kinderen.

Denk aan jullie kinderen


Ben je gescheiden, heb je kindjes? Besef dan goed dat hoe we praten, handelen grote invloed heeft op de kinderen. Het word vaak gezegd: Blijf met respect over en met elkaar praten voor de kinderen. Maar zovaak hoor ik het nog anders, terwijl kindjes erbij zitten word soms heel veel besproken over de ex. En ik zal eerlijk zijn! Ik weet hoe lastig het is, heel vaak moest ik mijn ervaringen of gevoelens opzij zetten. Maar echt, het is het heel erg waard om je kinderen voor negatieve, respectloze verhalen van hun andere ouder te beschermen. Het gaat namelijk als eerste om de kinderen en hun gevoelens. Laat hun een eigen beeld van beide ouders vormen, een eigen verhaal van de situatie ontrafelen, dat is soms al pijnlijk genoeg. Zij kunnen er niets aan doen dat ze uit papa en mama geboren zijn. En ze zouden er ook niets aan mogen (!) doen, dat ze van allebei houden.

Help je kinderen om ouders te respecteren, uiteraard in het huwelijk, maar ook als het helaas op een scheiding is uitgedraaid.


Reacties

  1. Mooi dat je zo goed omgaat met je ex. Helaas zie je vaak anders. En hoewel de kinderen loyaal blijven aan beide ouders. Zie je toch dat een van de ouders opgeeft.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat we zelf in de hand hebt zeker doen. Maar niet altijd is het voldoende om het dan goed te laten lopen. Zoals Lineke al aangeeft. Het kan eenrichtingsverkeer worden. Toch is het ook dan belangrijk om goed over de ander te blijven praten.

      Dank je voor je reactie Eveline en ik zie het als een mooi geschenk hoe het nu loopt!

      Verwijderen
  2. Een mooi stuk Petrina en zo waar. Al word het heel lastig als je ex dingen doet waar je je kind voor dient te beschermen. Hoe lang ga je door met het idee dat het kind zelf zijn mening mag vormen en dat je blijvend respect dient te geven. Het is zoals je schrijft :Leven in gebrokenheid.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja de gebrokenheid en de pijn die dat doen kan... Begrijp je goed Lineke. Dank je wel voor je reactie.

      Verwijderen
  3. Eren van gescheiden ouders zal alleen mogelijk zijn als er ruimte en begrip is voor alle (tegenstrijdige en verscheurde) gevoelens en gedachten bij de kinderen.
    Ik vind het fijn om te lezen dat het met de kinderen goed gaat, maar wees waakzaam!! De veilige bodem van eenheid in het gezin is onder de kinderen weg geslagen.
    Wees als ouders nederig. En veel aan de voet van het kruis. Erken de pijn die het veroorzaakt. Voel mee met de kinderen. En breng alles bij onze barmhartige en liefdevolle Vader. Dan maak je het mogelijk dat kinderen je kunnen eren door je eigen kwetsbaarheid. Sterkte in alles. En Gods zegen! (kind van gescheiden ouders)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste anoniem,

      Wat fijn dat u/jij moeite neemt om dit te delen. Het is enorm waardevol te lezen van een ervaringsdeskundige in de vorm van een (volwassen) kind van gescheiden ouders.

      Het zal altijd een wond blijven inderdaad. Voor nu ben ik dankbaar met het vertrouwen wat zich weer hersteld. Zoals u/jij al aangeeft is er wel veel ontwricht. Voor deze wonden, en andere vorm van leven (nu wij een samen gesteld gezin vormen nadat ik hertrouwt ben) is inderdaad een nederigheid nodig. Ik vind deze zin zo mooi en treffend: Dat kinderen je kunnen eren door je eigen kwetsbaarheid.

      Ik denk een mooie quote voor alle ouders, ook als je ouders bij elkaar zijn is het mooi als je kinderen je dwars door al je gebreken, fouten of tekortkomingen mogen eren.

      Ik wens u veel kracht en zegen!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Gezinsavond:Als de graan korrel niet sterft

Vandaag begonnen aan de voorbereiding naar Pasen met de kinderen. Eigenlijk wist ik niet zo goed waar te beginnen. Na wat rondlezen op het internet zag ik veel mooie dingen, voor nu gekozen voor Jezus die uitlegt dat een zaadje eerst moet sterven om vrucht te dragen. We lazen dit in Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u:  Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. De Heere Jezus legt hier uit, dat doodgaan niet een einde is. Als je een plantje wil laten groeien, dan moet je eerst iets zaaien. Dat wat je zaait zal eerst sterven, voordat er een plantje kan gaan groeien. Juist door dat sterven kan er iets nieuws komen. Iets goeds, iets moois. Jezus stierf Ze wisten hier direct dat Jezus gestorven was, dus Hij vertelde dit eigenlijk als voorbeeld over zichzelf. Dat klopt, want ik las even met hen het hele stukje. De Heere wilde Zijn volgelingen bekend maken dat Zijn tijd bijna gekomen ...

Mijn speciale meisje!

In 2014 deed ik mee aan de 10 dagen bidden en vasten. De eerste keer dat ik het meemaakte. Het was geweldig! Ik ging er heen gebukt onder veel zorgen. Financieel zat ik zwaar, vooral in mijn hoofd. Het viel mij heel hard om alles zelf te moeten doen. Daarbij zat ik niet lekker in mijn vel, er was zoveel wat ik verwerken moest. Helemaal naar werd het doordat ik ook medisch niet goed was toen ik weg ging. Ik had nierstenen. 10 Dagen daar genoten, met op de 3de dag hulp van het team omdat ik een koliek aanval kreeg. Maar daarnaast was er iets waardoor ik zichtbaar rijker naar huis ging. Heel veel dingen die gebeurd waren kon ik aan niemand laten zien. Op de 9de dag, ging Insalvation (de band die meespeelt bij deze 10 dagen) zoveel mogelijk kindjes van Compassion aan een sponsor helpen. Als je een kindje wilde sponsoren mocht je vinger in de lucht, en de bandleden gingen in vliegende vaart door de zaal om iedereen te voorzien. Ik ging weg met financiele zorg. En toch ging...

Davids strijd (Deel 4)

Houd dus moed daar stopte gisteren de blog mee. Nu gaan we daar verder. Blijf dichtbij God en gehoorzaam naar wat Hij van je vraagt. Dat is wat David deed. Overwinning  Wat verrassend, hoe David omging met zijn kudde, het had hem geleerd. En nu, nu voelt hij zich in staat om de strijd aan te gaan met een reus! Vol vertrouwen en vol moed gaat hij dat ook aan de koning uitleggen. Hoe wij omgaan met het ongeziene, met dat wat in onze ogen geen betekenis heeft. Het hoeden van de schapen, het eten geven aan de hongerige, het kleden van de naakten. Dat is wat bepalend is. Of dat we op durven te staan als iedereen wel kijkt, en als daar reuzen op het toneel verschenen zijn. Juist in de periode dat je het gevoel had niet mee te tellen, dan kan je God leren kennen. Hem ontmoeten en hem ervaren. Waardoor op het moment als het er toe doet, je weet, hoe je veilig bent in Zijn hand. Zodat je vol vertrouwen, nee niet alleen geloof, en niet alleen enthousiasme. Maar juist vo...