Doorgaan naar hoofdcontent

Veroordeeld of vergeven?

Ooit las ik van een collega schrijfster de blog: Zussenliefde: Als je (niet) gescheiden bent
Vandaag kreeg ik een herinnering op mijn facebook, want ik had deze blog gedeeld.
Vorig jaar.
En deze blog had mij geraakt!
Wat een waarheden zitten er in.
Zoveel mensen hebben het op dit moment moeilijk, omdat ze gescheiden zijn, of mogelijk gaan scheiden.
En echt, dat is een heel diep proces.
Eigenlijk kan ik wel zeggen, het heeft mij 2 jaar gekost.
Het brengt zoveel omhoog, en het hakt tegelijk zoveel onder je voeten vandaan.
En dan heb ik het alleen over het leven van jou als volwassene, maar als er kinderen bij betrokken zijn, dan word het nog complexer.
Dat moment dat je hele leven, de doelen die je had, alles waar je zeker van dacht te zijn, als een zeepbel uit elkaar spat.
Het is zo kwetsbaar.
Dit laat zoveel diepe wonden na!
Verdrietig is het te merken hoe mensen het moeilijk vinden om hiermee om te gaan!
Ja in 2013, toen ik gescheiden ben, wist ik ook echt wel dat het niet Gods wil is dat er gescheiden word.
Maar had ik een keuze?


De vragen en dingen die tegen mij gezegd werden in die tijd.
Het bracht mij een zoektocht naar antwoorden.
In mijn vorige kerk kreeg zelfs de vraag: Durf jij naar de kerk te komen, weet je wel dat ze hier de 10 geboden lezen?
Want inderdaad daar staat, dat je niet mag echtbreken.
Vol schaamte, vol gebrokenheid en pijn durfde ik te gaan, omdat ik het zo nodig had verbonden te zijn met mensen.
Dat ik ging scheiden, dat was afschuwelijk voor mij!
Toen had ik de woorden niet, de kracht niet.
Nee ik zat in de fase: Ik kan niks, ik red het niet, ik ben niks en alles loopt verkeerd af, ik ben alles kwijt....
Maar nu, nu zou ik woorden hebben.
Want zijn de 10 geboden niet bedoeld voor ons zelf?
Staan er niet nog veel meer geboden, ook waarvan het niet zichtbaar is of je ze overtreden hebt?
In mijn beleving zijn ze niet gemaakt om andere mee te slaan, terwijl ze al lijden.
Is het niet veel meer een toetsmiddel om te laten zien hoeveel genade God, door Jezus, met ons heeft?
Voor ons allemaal, ook als je niet gescheiden bent.
Want wie zonder zonde is, die mag de stenen werpen....
Ik ken Hem die zonder zonde is!
Gooide Hij met stenen naar mij?
Ik ben zo dankbaar dat ik heb mogen zien dat Hij dat niet doet.
Elke keer weer word ik overspoeld door de liefde die Hij voor mij voelt.

In mijn Bijbel staat dat Jezus ging naar de mensen aan de rand van de maatschappij.
Naar de mensen die inzagen dat hoe ze leefden, eigenlijk niet kon, of dat ze ziek waren.
Een dokter, komt niet bij gezonde mensen, die hebben de dokter niet nodig.
Deze Heelmeester komt bij de mensen die een gebrokenheid met zich mee dragen en dat ook erkennen, inzien, en voor Hem durven uit storten.
Jezus kwam bij de  mensen die eigenlijk wel uitgekotst werden door de nette kerkmensen, de mensen van de wet.
Ze hoorde er niet bij, want ze hadden openbaar gemaakt dat ze de wet niet hielden.
Maar wat gebeurd er in het hart?
God ziet het allemaal aan!
Gelukkig mocht ik, lezend in mijn Bijbel de volgende tekst vinden:

Hij zal het geknakte riet niet breken en de flakkerende vlam niet doven. De vertwijfelden zal Hij bemoedigen. Hij zal ervoor zorgen dat recht wordt gedaan aan hen die onrechtvaardig zijn behandeld.

(Jesaja 42:3)


Ik zag dat de mensen die andere verstoten of pijnigen in hun lijden, uiteindelijk het belangrijkste miste.

Liefde!



Gelukkig vond ik dat wel.
Naast de verdrietige dingen, gebeurde er hele wonderlijke dingen in mijn moeilijke proces.
Het heeft mijn leven omgekeerd, ik kwam in een nieuwe kerkelijke gemeente, waar ik als volledig familielid werd opgenomen.
Niet verstoten, niet verafschuwd en/of bespot.
Ik hoorde er helemaal bij!
Wat had ik dat juist nodig.
En hebben we dat niet allemaal nodig?
Ik vond mensen waardoor ik Jezus mocht leren kennen.
Ja het hoorde niet dat scheiden, dat vind ik zelf ook nog steeds, maar hoort het wel dat we slecht over andere praten?
Of dat je jaloers bent dat iemand anders een groter huis heeft?
Dat je je baas zo irritant vind dat je hem/haar wel kan schieten?
Of dat je heel eerlijk je geld en je zekerheden toch hoger hebt staan dan God zelf?
Als ik de wet luister, dan ben ik zo blij, dat ik met alle fouten die ik maak, mag komen naar Jezus.
En dat God de Vader mij aanneemt als Zijn Zoon (dochter), Zijn erfgenaam.
Omdat Jezus al die fouten aan het kruis meegenomen heeft.
Ik ben vrij, schoon, niet door mezelf.
Maar enkel en alleen door Hem.
En elke week in de kerk, elke dag thuis, heb ik het opnieuw nodig om dat proces te gaan.
Ik hoop dat jij deze liefde van Jezus, de Vader en ook de Heilige Geest ook mag ervaren.
Als je die liefde mist...
Dan mis je het belangrijkste in je hele leven!
Jezus, laat Hem boven alles, de liefde van je leven zijn.
Zijn liefde en trouw heeft mij door het proces geholpen.
Wat heerlijk te merken dat het daar niet bij stopt.
Zijn liefde en trouw, staan boven mijn leven.
Hij is mijn Heere, mijn Koning, Mijn alles.
Met zo'n grote Schat in de Hemel, kan ik alles op aarde kwijtraken, maar zal ik mij nooit meer zo arm voelen als in 2013.
Want wat in de Hemel is, kan nooit gestolen worden of bederven.
Zijn trouw is voor eeuwig!


Een combinatie van een foto en een kindertekening. Door michouvandonk:

Reacties

  1. Wauw! Ondanks dat je toch zulke pijnlijke en verdrietige dingen deelt... Heel mooi stukje:)! Omdat je door dat alles heen gevonden hebt waar het echt om gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies toen ik dacht dat ik arm was, werd ik rijk. Toen ik dacht dat ik alles was verloren, vond ik alles wat ik ooit maar nodig zal hebben. Ben Zo dankbaar voor wat God in deze periode voor mij heeft gedaan, voor wie Hij is voor mij. Voor hoe ik Hem heb mogen leren kennen.

      Dank je wel voor je mooie reactie!

      Verwijderen
  2. Hoi petrina, lees je blogs altijd met veel belangstelling. Zelf ben ik ook gescheiden. Kom uit in jouw ogen als ik het zo mag zeggen een hele zware kerk. Toch heb ik nog nooit een veroordelende opmerking gehad. Eerder veel meeleven. Ben op straat komen te staan met 2 kinderen. Maar heel goed opgevangen door de kerk. De grootste veroordeler ben ik in die zin van mezelf. Hoewel mensen om me heen dat anders zien/zeggen. Dat weet ik ook wel. Dat het niet anders kon. En dat het zo beter is. Gelukkig merk ik dat ook. Maar toch het blijft heel pijnlijk.
    (Dat ik, ja ik gescheiden ben..
    Zo niet passend bij mijn waarden en normen.. iets voor waar ik altijd gestreden hebt )
    Het is erg jammer dat je het anders hebt ervaren in je kerkelijke gemeente.
    Groeten van Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O Marianne, wat herkenbaar dat je schrijft dat je jezelf veroordeeld. Ik snap dat, juist omdat je leven er nu zo anders uit ziet als dat je zelf had gekozen. Maar ook omdat het eigenlijk tegen eigen principes indruist. Wat fijn en mooi te horen hoe je opgevangen bent. Nu is dit in mijn huidige gemeente ook zoals jij omschrijft. Wat een zegen mogen mensen om ons heen zijn!

    Overigens hoort het niet bij een kerk, of een stroming, maar meer bij mensen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Wat doet pijn met jou?

De dingen die ik heb meegemaakt zouden mijn huidige leven ernstig negatief kunnen beïnvloeden, of mij zelfs belemmeren. 

Lange tijd had ik last van iets wat vast herkenbaar is voor veel mensen: Ik wilde het beter doen dan de generaties voor mij, maar kwam erachter dat ik onbedoeld, zonder opzet, weer andere missers maakte. Waardoor mijn kinderen vast ook weer in hetzelfde patroon kunnen stappen en het weer anders willen doen als dat ik heb gedaan of misschien nog doe. Daarnaast zijn er in mijn leven heftige situaties voorgevallen, die diep hebben ingehakt in mijn persoonlijkheid, mijn veiligheid en mijn beeld over mezelf.


Keuze als ouder
Zaterdag had ik een praktijkdag van mijn studie. Daar hoorde ik hoe herkenbaar het is dat het draait om de keuze die je maakt. Het enige waar je als ouder(s) dit mee kan doorbreken is: Accepteren dat we als moeder, gedaan hebben wat we toen het beste vonden. We hebben keuzes gemaakt vanuit liefde, met goede bedoelingen. Maar we maken ook fouten. Ook …

Dankbaar in gebrokenheid

Hangt de hoogte van mijn vreugde
af van de diepte van mijn dankbaarheid?
(Ann Voskamp, Gebroken leven)
Uiteindelijk dankte Jezus, brak Hij en deelt Hij zichzelf uit. De gebrokenheid raakte Jezus volledig en Hij zelf laat mij zien waarom de gebrokenheid er is, en welke weg ik ermee kan gaan. Een weg van dankbaarheid (Psalm 50:23).


Gebrokenheid waarom?
Ik denk dat het woord gebrokenheid altijd een deel van lijden met zich meeneemt. Gebroken, er is iets stuk gegaan, opengescheurd of opengebroken en dat kan veel pijn doen. Hoe kan je verder leven met gebrokenheid? Als je hart verscheurd werd, je toekomst of je droom uit elkaar gespat is? Dan denk ik aan Jezus die op aarde kwam. Weet je waarom Hij kwam? Hij kwam om gebroken te worden! Het bloed uit Zijn wonden red ons! Van nature wil ik lijden voorkomen, of zo snel mogelijk oplossen. Als ik erover nadenk dat Jezus juist hiervoor kwam en er niet voor weg vluchtte, dan word Zijn offer voor mijn leven, nog veel groter! Wij leven in een gebro…