Doorgaan naar hoofdcontent

Loslaten

Het voelt even alsof ik kilo's zwaarder ben en alsof alles moeilijker gaat.
Nou is dat niet echt zo hoor.
Maar in mijn gevoel.
Eigenlijk heb ik al 3 weken een soort onrust in mij.
Opnieuw trouwen, het zorgt dat er veel geregeld moet worden en eigenlijk gaat dat heel voorspoedig.
Maar er zijn wat dingen die erbij komen.
Die bij mij spanning opleveren.
Ik ben er achter waarom.
Mijn verlangen was daarop gaan rusten.
Het werd een doel op zichzelf , terwijl het geen doel is, maar een onderdeel van wat wij willen.

Al weken probeerde ik het los te laten.
Maar helaas lukte het maar niet.
Blijf ik er mee lopen.
Mede denk ik omdat het zo'n kwetsbaar iets is.
Het raakt mij als mens, en dat, dat mag ik gaan loslaten.
Want het zal niet gaan om mij als mens, maar om regels, regels gemaakt door mensen.
Even zie ik weer:

Ik ben mens.
Een heel normaal mens.
Met mijn zwaktes en God weet daarvan.
Ik mag vertrouwen dat God hierbij is.
Maar wat probeer ik het vast te houden en het te controleren.
Telkens loop ik er tegen aan dat ik het los mag laten.
Maar met mijn ervaringen en mijn geloof, ben ik mens.
En lukt het mij nog niet.

A Dandy Colorsplash:

Wat mooi, ik mag dit zien als trainingsgebied.
Alles wat nu moeilijk is, dat hoeft niet zo te blijven.
Zeker omdat ik weet:

Voor wie in Hem geloofd, zal alles mee werken ten goede.

Ja dan is er wel lijden.
Onterecht lijden.
Afschuwelijk lijden.
Lijden wat we over ons zelf afroepen.

Maar dwars door het lijden, de angst en de pijn mag ik hoop houden.
Want mijn schat ligt in de Hemel, en welke angst ook op aarde, mag ik weten, ze kunnen mijn schat niet stelen.
Loslaten, het is een uitdaging.
Want zolang ik beet hou, kan God er dan wel echt Zijn werk mee doen?
Zolang ik controleer, mag Hij dan Zijn Goddelijke ruimte in nemen?
Hoe gaat loslaten bij jou?

Reacties

  1. Ik weet niet of je de film War Room hebt gezien. Maar daar is een stukje waar Mandy zegt, Je moet bukken zodat God kan raken wie Hij moet raken. Kun je daar iets mee?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die film trekt mij heel erg. Hoor er mooie verhalen over. Wat een mooi beeld. Bukken zodat God kan raken wie er geraakt moet worden. Hmm dank je wel voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Zingen en muziek kan zoveel met je doen!

Muziek dat heeft mij zo enorm geholpen!
Dat begon eigenlijk op momenten als ik verdrietig was en nog niet goed raad wist met mijn emoties.
Ik sloot het in mezelf op, draai ermee in mijn binnenste in een cirkel.
En durfde het niet te uitten.
Juist omdat ik het in mezelf vast hield ging ik mij er naar door voelen.
Het gaf allerlei aanklacht, allerlei aan nare gedachten gingen door mijn hoofd.
Ik raakte erdoor uitgeput.
Tot ik ging zingen, of ging luisteren naar muziek.
Dat wisselde van Sela naar Opwekking en van Don Moen naar Kees Kraayenoord.
Heerlijk.
Nummers die echt iets met mij deden, die als ik luisterde iets in mij veranderde.
Ja heel lang heb ik muziek gebruikt en had dit groot effect op mijn gevoel.
Zelfs zo groot, dat wanneer ik mij weer aangevallen voelde of verdrietig en daardoor down werd, mijn Bidden en Vasten vriendin/zus mij weleens vroeg:

Wanneer heb je voor het laatst gezongen?

Muziek heeft mij gered!
Dat kan ik echt zeggen.
Al mijn zorgen, al mijn gedachten, het lukte …

Op zoek naar die ene zonnestraal

Afgelopen vrijdag kregen mijn kindjes meivakantie en vanaf toen is het weer gaan veranderen.
Ik genoot eigenlijk wel van vorige week, heerlijk hoe de zon al weer warmte had.
Al het groen kwam zo snel en mooi weer uit. Zaterdag werd het alweer iets frisser, was het over het algemeen droog, maar toch al een paar heftige buien.
Zondag begon het met hagelen en soms zelfs sneeuw. Het is koud en het lijkt wel weer herfst nu. Ik merk dat het weer best wel invloed op mij heeft.
Veel meer eigenlijk als ik besefte. Het was zo heerlijk wakker worden in een kamer die al licht was. Met de vogels die fluiten buiten. Ik stapte makkelijk en vol zin mijn bed uit. Dingen buiten in de container gooien, of even uit de schuur halen, ik dacht er niet bij na.
Genoot van de plantjes buiten zetten en van de kindjes die buiten aan het spelen waren. Lekker op de trampoline, met de voetbal spelen of stoepkrijten.
Zelfs zijn ze weer aan het skeeleren geslagen allebei. Maar nu, brrr, ik verzamel oud karton wel. He…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…