Wat doen we elkaar toch makkelijk pijn.
Omdat we denken dat we de waarheid achter ons hebben.
Met de hand op de Bijbel zijn zoveel mensen diep geraakt in hun mens zijn....
Is dat God die vraagt om dat te doen? Om je Bijbel te gebruiken om een mens, van vlees en bloed, pijn te doen met Zijn woorden?
Gelukkig gaat het soms nog onbewust. Maar de reactie is hetzelfde. Afgelopen week merk ik het weer heel erg op.
Er is een jij en 'wij' en daar hoor jij niet bij....
Vele mensen uit de kerk voelen zich genoodzaakt om een duidelijke verklaring neer te leggen over wat de Bijbel wel of niet zou zeggen over mensen die net zo goed gemaakt zijn door onze Maker. Zo is er weer zo'n onderscheid bij gekomen, vroeger ging het over het 'ware' geloof en dwaalleer. Nu gaat het over geaardheid en identiteit. Het werkt als een meetlat, die ook nog eens uit de Bijbel gehaald is. En ten diepste zit er in de pijn een kostbaar geheim.
Niemand wil veroordeeld worden...
Niemand wil veroordeeld worden...
Wij oordelen zonder het hart te kennen
Zeker niet zonder gehoord te worden, zonder gezien te worden of gekend te zijn. Deze manier van meten van de ander of jezelf, is veel te kort door de bocht. Doet geen recht aan God, en aan Zijn wil! Het zou toch overbodig mogen zijn, een meetlat voor de kerk wat er wel of niet door de Bijbel, door God dus, wel of niet aangenomen wordt als waar. Wie bouwt de kerk? Wie bekeert er mensen?
God!
Hij regeert
Hij houdt de wereld, ons leven en de kerk in Zijn hand. Wij kleine, nietige, sterfelijke mensen zijn daar niet eens toe in staat. Wij mensen kunnen in de Bijbel een persoonlijke opdracht vinden, waar wij onze handen aan vol hebben:Heb de Heer je God lief boven alles en met alles en daaraan gelijk heb je naaste lief als jezelf.
Als ik daaraan denk, aan God liefhebben boven alles van deze wereld, en met alles wat in mij is. Dan doe ik Hem zoveel tekort. En dan nog het gedeelte om de ander, iedere ander, net zoveel lief te hebben als mezelf. Ja het is duidelijk de hele wet wordt vervult door de liefde! Als wij werkelijk leren om deze opdracht te vervullen, dan is er geen behoefte aan een Nashville verklaring, van onderscheid, dan is er liefde. En het mooie is, die liefde drijft angst uit. Wanneer je angst kent, dan ken je de ware liefde niet. Want angst veronderstelt straf. De Nashville verklaring veronderstelt dat er een mogelijk gevaar dreigt...Waar ben je bang voor? Wat zou er nu kunnen gebeuren waar God niet allang vanaf wist? Laten wij toch van Gods troon af gaan en stoppen met oordelen. Hij alleen weet wat goed en fout is. Vanaf de zondeval zijn wij ermee geraakt dat wij het denken te weten. Maar we mogen erkennen, dat wij het zelf, voor ons zelf niet eens weten. Eerst de balk uit onze ogen.... dan richten op de splinter bij de ander.
Zijn liefde drijft angst uit...
Geen angst voor mensen die anders geaard zijn als ik, of die een andere identiteit ervaren dan waarmee ze geboren zijn. Geen angst voor God en geen angst voor mezelf. Laat er liefde zijn! Zoals God mij heeft voorgedaan, en zoals Hij ook voor u voor heeft gedaan:

Ik doe een oproep om te stoppen, in het algemeen (ook op andere vlakken bijvoorbeeld kleur, afkomst etc) met zij/hij en ik. Maar beginnen met wij..... We zijn allemaal mensen, leven met elkaar in deze gebroken wereld en zijn gemaakt naar Zijn evenbeeld. Zo zijn er nog veel meer overeenkomsten, uiteindelijk veel meer dan de verschillen. Laten we elkaar liefhebben, en het beste in elkaar naar boven halen. Zoals Gods liefde, het beste bij ons naar boven kan brengen in ons.
Wij zijn gemaakt, geschapen om in verbinding te leven. Met God, met de naaste en met ons zelf. Juist in relatie(s) zien we zoveel strijd. Dat is van alle tijden.... Slavernij, racisme, echtscheiding, één ware kerk en dwaalkerken, en nu kan de Nashville verklaring ook bij de lijst.
We zijn allemaal mens, leven op dezelfde wereld, en ademen lucht. Gemaakt door dezelfde Maker.
We mogen er allemaal zijn
We hebben allemaal recht op bestaan, op leven en op er zijn. God wist al ver voordat wij geboren waren wie wij zouden zijn en hoe. En Hij koos jouw om te leven. Hij gunt jou een leven in volheid. En dat is waar de Bijbel voor gemaakt is. Niet om jouw het leven af te nemen, dat wil satan, die komt om te roven en te stelen, als een dief. Maar God geeft de volheid van het leven. Wie je ook bent en hoe je ook bent: Je mag er zijn!
verbonden in liefde, vertrouwend op de macht van God.
Heel mooi verwoord en ik ben het helemaal met je eens.
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtige slotzin.
Zo fijn dat we het allemaal niet alleen hoeven te dragen, dat Hij het voor ons draagt en leidt. Dat wilde ik overbrengen. Mooi dat het bij jou zo binnen/over kwam.
VerwijderenMooi Petrina. Liefde is het enige antwoord op wat nu gebeurt. Bedankt voor je reactie onder mijn blog-brief. Ik heb hem voor stichting Verscheurd geschreven. Hem delen op mijn eigen site vind ik best een beetje eng. Ik heb zo´n hekel aan discussies, vooral onder gelovigen. Maar ik wilde toch iets van me laten horen.
BeantwoordenVerwijderenLastig he, om het zelf zo te schrijven dat je bij je eigen mening blijft, zonder daar weer iemand mee te kwetsen. Ik heb vorige week echt 7 keer getypt en alles weer weg gehaald. Maar uiteindelijk voelde ik de drang het toch te delen..
VerwijderenMet liefde ook op jouw blog-brief gereageerd.
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderen