Huilend stond ik bij het schoolplein. Geen idee hoe het goed zou gaan komen. Daar kwamen de eerste andere moeders, pfff wat zouden ze wel niet denken. Maar ach laat los. Iedereen is weleens verdrietig. Eén van de moeders kwam naar mij toe: wat is er Petrina? Misschien kan ik je helpen. Daar stroomde de tranen nog harder! Ja ik moet iets heel moeilijks tegen de juffen vertellen op school, de kindjes kunnen er echt niet bij zijn, en daarna moet ik ook nog naar een coach, want.......... en daar kwam het voor het eerst over mijn lippen, mijn man wil scheiden van mij. Kordaat besloot zij: ik neem je kindjes mee uit school! Komt allemaal goed, ze vertelde haar adres en daar kwamen de kinderen uit school, ze nam hun mee en ik had tijd om te praten op school. En later bij mijn coach. Eenmaal klaar zocht ik waar ze eigenlijk woonde, ik had geen idee. Hiervoor hadden we weleens bij het schoolplein met elkaar gesproken maar dat is bij ons heel normaal. Echt iedereen praat hier met elkaar, h...