Doorgaan naar hoofdcontent

Waarom zo bang?

Jezus vroeg het ook meerdere malen aan Zijn leerlingen, waarom zo bevreesd?
Waarom zijn jullie zo bang?
Ik denk dat wij mensen, allemaal, onze eigen angsten hebben.
Sommige hebben er zelf meerdere.
Heel lang heb ik rondgelopen met onrealistische angsten.
Een voorbeeld?
Tegen mij zegt Jezus ook zo vaak, waarom zo bevreesd?
Ja waarom eigenlijk.

Toen mijn zoontje een paar maanden oud was bleef ik hele dagen met hem binnen, want als ik ergens heen ging en hij zou gaan huilen....dan dachten ze vast dat ik een slechte mama was.
Ik sloot mezelf op, ging luisteren naar die angst.
Gelukkig helemaal goed gekomen, maar alleen doordat ik door die angst  heen ging.
Mijn hoofd wist best dat baby's huilen, en als bij iemand anders een baby huilt dan denk ik niet direct dat dit door de moeder komt.
Maar bij mezelf?
Ja dan komt het opeens door mij!

Of op opwekking vorig jaar, zomaar opeens was het er weer.
Mijn vriend ging op zondag al naar huis, voor zijn kindjes.
Ik bleef tot het einde, het is zo'n mooi iets.
Die maandag was ik al onrustig, en wat doe ik dan?
Dan ga ik dingen doen om mezelf er vanaf te leiden.
Al voordat de kinderen naar de kindertent konden had ik mijn hele tent opgeruimd en ingepakt.
Daar ging ik naar de ochtenddienst in de grote tent.
Wat was ik blij dat ik geweest was, een hele mooie uitleg gehoord over David en Goliath.
(wel toepasselijk ook als je denkt aan reuzen verslaan er stond er die dag één voor mij).
Ik kwam terug bij ons veldje en iedereen was druk aan het inpakken en doen, en nu zat ik daar.
Moest ik toezien hoe anderen aan het werk waren, maar ik niets deed.
Alles wat ik kon doen had ik al gedaan, en nu moest ik wachten.
En daar kwam de angst, het gevoel van alleen te zijn.
Wat nou als ik hier straks alleen zit, als ik de rest allemaal alleen moet doen.
Ik heb hun nodig, ik heb iemand nodig die mij helpt, het is zoveel...
Straks moet ik de auto halen (en bedenk dan dat 20.000 kampeerders dat willen) en de kindjes dan.
En dan alles in de auto krijgen.
Daar ging Petrina.
Met lood in mijn schoenen durfde ik mij daar kwetsbaar op te stellen naar een hele lieve zus.
Iedereen vertelde mij, we laten je echt niet alleen.
Maar waarom toch die angst?
Alles gaat mis als ik het alleen moet doen!?
Het is een gevoel wat niet gebaseerd is op realiteit, het zijn angsten om iets wat nergens op gebaseerd was.
Hoe kon ik alleen over blijven op een conferentie met zoveel mensen?
Onmogelijk!


Vandaag kom ik erachter dat veel van mijn angsten eigenlijk komen doordat.....

Ik zo hard ben voor mezelf!


Iedereen mag fouten maken, maar ik?
Nee.
Al eerder werd ik daarop gewezen, toen was het nog erger als nu.
Iedereen mocht van alles, kon van alles, maar ik, nee ik niet!
Ik kon niets, was niks en zou niks worden en dat idee, het hield mij gevangen.
Het maakte mij bang om ook maar iets te doen buiten mijn comfortzone, buiten de cirkel die ik als 'veilig' gemarkeerd had.
Dat ik dingen buiten die cirkel nodig had om gelukkig te kunnen zijn maakte mij niet uit, dacht ik.
De schijnveiligheid overheerste.
Maar goed nu heb ik het dus weer.
Angst komt weer omhoog...

Geen probleem


Mijn angsten zijn geen bestaande problemen, het is vooral in mijn hoofd.
Het is een gevoelsprobleem. 
De druk die ik op mezelf leg word zo groot, mijn lat naar mezelf toe ligt zo hoog, dat ik voel...

Ik kan dit niet halen.

Niemand die het verwacht,als alleen ik zelf!
Nu staat er een examen voor de deur en denk ik, waarom wilde ik verder leren.
Waarom dacht ik dat ik dit kon?
Het is eng, het is spannend.
Vooral is het buiten mijn comfortzone gaan.
Maar dat komt niet doordat het zo eng is wat ik moet doen op examen, het is stof waarvan ik aangetoond heb dat ik het beheers.
Het is mezelf neerzetten, laten zien wat ik kan en een ander die daar over gaat oordelen....
Duidelijker nog?
Het is mijn gevoel over mezelf.
Ik vind dat ik meer had moeten doen, beter nog moet leren.
Dat ik mijn best gedaan heb, daar ben ik niet tevreden mee.
Ja wel als anderen dat doen.
Maar echt...


Ik ben hard voor mezelf


Maar hoe bang ik ook ben, en wat angst mij laat voelen, ik weiger om mijn leven naar dat gevoel in te richten.
Ik kan aan het angst gevoel in mij gaan bewijzen, je bent voor niks aan het roepen!
Het is niet gevaarlijk, het is spannend, ja.
Ik mag het spannend vinden!
Maar Petrina kan dit!
Wie weet gaat het beter als ik minder hard ben voor mezelf.
Als ik mezelf toe sta om te leren, dus ook om af en toe te vallen.
Om er dan achter te komen dat telkens als ik val, ik weer iets nieuws geleerd heb.
Vallen is niet erg, zolang ik de kracht maar heb om op te staan.
Dat examen dat ga ik gewoon doen, en wat de uitkomst ook is, ik als mens verander er niet door.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen. De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken. Mijn eerste transformatie Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en...