Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe gaan we door de woestijn?

Heb je ook weleens het gevoel, waarom gaat het zo lastig in mijn leven?
Of dat je het idee hebt dat er telkens weer een ander probleem omhoog komt?
Maak je dan geen zorgen.
Juist dan, als het moeilijk is, mag je vertrouwen.
Ik zag opeens de Israëlieten, lopend door de woestijn.
God schonk hun manna, hun kleding versleet niet.
Hij zorgde voor hen.
Duidelijk, zichtbaar was Hij aanwezig in de vuur en de wolkkolom.
Maar was de reis makkelijk voor de Israëlieten?

Voor ons zorgt Hij ook.
Ook voor ons is Hij duidelijk en zichtbaar aanwezig.
Wat moesten de Israëlieten doen?

Doorgeven aan hun kinderen.


Hun eigen ervaringen delen, maar ook zichtbaar maken.
Hoe delen wij aan onze kinderen?
Aan de mensen om ons heen?
Maken wij het voor de mensen, die op reis zijn, dwars door de woestijn van het leven, makkelijker?
Door hen te wijzen op de dingen van God?
Al deze vragen zorgde ervoor dat ik vorig jaar begon met het hebben van gezinsmomenten.
Met elkaar praten, stilstaan en denken over een Bijbelgedeelte.
Wat denken de kinderen erbij?
Hoe denken ze dat God dingen bedoeld heeft, maar ook wat merken ze ervan bij mensen om hen heen.
Welke mensen kunnen onze kinderen gebruiken als voorbeeld?
Als de oudste, waar vroeger raad gehaald kon worden?
Ze zijn er!
Gelukkig wel.
Maar er kunnen er meer opstaan.
Deel en praat over de ervaringen die je hebt in je geloofsleven.
Het kan heel veel betekenen voor iemand die loopt in de woestijn.
Even de blik boven het zand verheffen, omhoog mogen kijken.
Of even een stop bij een oase.


Of kijken we net als de wereld, zien we een woestijn, zand, warmte, ellende.
Waarom leven wij eigenlijk?
Om te sterven in deze woestijn die de wereld nu geworden is?
Waarom?
De al bekende vraag, waar nog steeds zo weinig antwoorden door komen.

Ik hoor de Israëlieten in de woestijn.
Zovaak kwamen ze naar Mozes.
Telkens opnieuw, keerde Mozes zich voor het volk naar God.

Dat was de taak van Mozes!


De taak van degene die Zijn kind was.
Wat zijn wij?
Zijn er nu ook niet vele kinderen Gods?
Welke taak ligt er voor ons?
Is het niet onze taak om voor ons volk naar God te gaan.
Ga ik voor ons volk naar God?
Als mensen naar mij toekomen met gebedsverzoeken, dan neem ik dat serieus.
Voor deze mensen bid ik, en ik leg hen aan Zijn voeten.
Maar daarnaast?
Heel eerlijk, vaak heb ik een hele waslijst met verlangens die ik bij God wil leggen.
Ik wil heel graag mijn dank uitspreken voor de mooie dingen in mijn leven.
Neem ook echt nog wel stille tijd, omdat ik verlang om dichtbij Hem te zijn.
Hoeveel ruimte is er voor anderen?
Maar voorbede voor ons volk, ja mijn mede geloofsgenoten?
Ze hebben gebed nodig om te kunnen volhouden.
Maar ook voor de mensen die door dezelfde woestijn van dit leven lopen.
En daarbij denken dat ze het zelf wel kunnen.
Of dat God niet bestaat, of die geen interesse hebben in God.
Zij hebben het nodig dat iemand voor hen pleit bij God.
Ik merk dat dit veel lastiger is.


Het heeft echt invloed


Heel lang geleden keek ik samen met mijn vriendin de film de ontmoeting.
Ons gebed heeft kracht, God kan levens veranderen.
Het was niet Mozes die zijn volk keer op keer wist te redden.
De reden dat ze het gered hebben door de woestijn, dat was enkel:

Gods liefde!

En de reden dat wij het mogen en kunnen redden door de woestijn?
Ach het antwoord staat er al.
Ook enkel door Gods liefde!
Dat is iets waarvan we mogen delen, zonder dat we er zelf iets door verliezen.
Deze woestijn, deze wereld, het kan veel liefde gebruiken.
Liefde kan zoveel veranderen.
Bidden jullie mee?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen. De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken. Mijn eerste transformatie Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en...