Doorgaan naar hoofdcontent

Omgaan met kwetsbaarheid

In Juli schreef ik een blog over diep verdriet, je kan het lezen via volgende klikbare link: Omgaan met diep verdriet
Daar wil ik even op verder.
Afgelopen tijd spreek ik veel mensen, luister ik vooral veel naar mensen die te maken hebben met een groot lijden, pijn en verdriet en verwerken van nare ofwel traumatische gebeurtenissen.
Stuk voor stuk mensen die ontzettend dapper zijn.
Dapper door keer op keer over hun muur te laten kijken naar hun pijn.
Ze durven mij mee te nemen naar een plekje in hun hart waar het nog donker is, of waar ze erg bang en eenzaam waren.
Een plek, waar ze zichzelf niet veilig voelen, maar toch, toch nemen ze mij mee daar naar toe.
Dat vind ik bijzonder, maar dat is vooral heel kwetsbaar.
Het vertrouwen dat iemand daarmee geeft, daar moet heel voorzichtig mee omgegaan worden.
Juist een hart dat verwond is, is zo kwetsbaar.
Ik vind het mooi om op deze manier contact met mensen te hebben.
Hen te mogen laten voelen, ja ik ben meegegaan naar die plek, maar ik zal je er niet door loslaten.
Je bent door wat je liet zien niet minder, maar juist meer geworden.
Hierdoor kan je groeien.
Ja ik wil je opbouwen, en respecteer jouw wonden, maar ook jouw 'zijn' als mens.
Maar vooral zal ik respecteren hoe jij hiermee omgaat.

Kwetsbaarheid een belangrijk thema.
Durf jij te zijn wie je bent?
Hoe jij je werkelijk voelt?
Heel vaak hoor ik dat mensen eindelijk durven te 'zijn', maar dat ze dan juist geraakt worden.
Want als je jezelf niet bent, dan raken opmerkingen of gebeurtenissen je sowieso al minder.
Maar vooral, de wereld is niet meer zo eigen, staat niet meer zo open voor wie je bent.
Je moet maar mee in het ideaal beeld, of de normen en waarden binnen je groep.
Voor alles wat gebeurd staat ondertussen een bepaalde tijd.
Verwerken, rouwen?
Waarom doe je niet gewoon blij?
Ja zelfs in kerken word dit wel verteld tegen elkaar, als gemeenteleden.
Pijnlijk en kwetsend....
Ja er staat dat we om alles verheugd mogen zijn in God.
In God verheugd zijn, dat is onze zielstaat als we Zijn kind mogen zijn.
Maar het is niet altijd de staat van ons hart.
We leven nog in een gebroken wereld.
Ons hart, het is gebroken, word gebroken of zal gebroken gaan worden.
En dan, weet dan:

Je mag altijd je verdriet bij God neerleggen.


Zalig zijn zij die treuren (om de gebrokenheid van deze wereld/ de zonde/ de ongerechtigheid) want zij zullen getroost worden.
Er mag ruimte zijn voor jouw verdriet.
Zolang als je verdriet ook duurt.
Soms menen we dat in de fase van verdriet, rouw of verwerking er meer onder zit.
Of dat de persoon die er onder te lijden heeft, er anders mee om zou moeten gaan.
Het duurt toch wel lang, of de reactie is toch wel erg slachtofferig volgens velen.
Of anders nog het gedrag in deze periode is er vaak één van aantrekken (hulp nodig hebben) en toch weer afstoten.
En dat word neer gelegd bij de persoon die al lijdt.
Die het zwaar heeft, die in een proces zit.
Maar vooral iemand die kwetsbaar is geweest, zichzelf heeft laten zien.
Het hart heeft bloot gegeven.
Weet je hoe kwetsbaar dit hart is?
Dat wat gewond is, kan dieper verwond worden door uitspraken, of reacties hierop.

Laten we niet te snel komen met meningen, conclusies of kritiek naar deze mensen.
Iemand die kwetsbaar durft te zijn, roept om zachtmoedigheid.
Durf jij moedig te zijn?
Om ondanks wat dat wat diegene die kwetsbaar is, verteld of doet, toch zacht te blijven?
Laten we komen zoals Jezus naar ons toe kwam.
Met liefde, openheid en bewogenheid.
Maar vooral met zachtmoedigheid.
Ondanks alle pijn die ik Hem persoonlijk heb aangedaan, of die de hele wereld Hem aandeed.
Ja ondanks dat, is Hij zachtmoedig en liefdevol voor mij.
Wanneer Hij kwam, opende mensen hun harten, en gaven ze Hem daarmee ruimte om hun hart, en daardoor hun hele leven te veranderen.
Laten we alsjeblieft deze mensen bij God brengen.
Daar zijn ze veilig.
En laten we onze oordelen achterwege laten.
Het oordeel van God is zo anders, zoveel groter dan wij ooit kunnen bedenken.
Bedenk:


Wat er ook gebeurd, hoe iemand ook doet, hij/zij is kostbaar in Gods ogen.


It just happens.:

Laten we zo met verwondde mensen omgaan.

Als kostbare schatten!

Een zegenbede (van st Patrick) voor hen die gewond en/of gebroken zijn, dat het je mag bemoedigen om te weten dat Hij bij je is:

De Heer zij vóór u, om u de juiste weg te wijzen.
De Heer zij áchter u, om u in de armen te sluiten en om u te beschermen voor gevaar.
De Heer zij ónder u, om u op te vangen als u dreigt te vallen.
De Heer zij ín u, om u te troosten wanneer u verdriet hebt.
De Heer zij óm u héén, als een beschermende muur, als anderen over u heen vallen.
De Heer zij bóven u, om u te zegenen.
Zó zegene u de almachtige God,- vandaag, morgen, en tot in eeuwigheid. Amen.

Reacties

  1. Mooi geschreven over de gebrokenheid en Gods aanwezig zijn in onze kwetsbaarheid. Thanks. Geweldig hè, die zegenbede!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja die zegenbede sprak onze dominee een keer uit. En vond dit zo'n mooie voor mensen die met gebrokenheid leven... Heerlijk om te weten dat waar we ook zijn, Hij erbij is!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi dat die mensen jou hun verhaal toevertrouwen!
    Jezelf zijn is voor veel mensen lastig, ook in de kerk. Is het ook voor mij lang geweest, maar het gaat steeds beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi blog Petrina. Ik ben het met je eens en toch.. voorbeeld: Ik had een lieve vriendin die ik ontmoette in een rouwperiode van haar leven. Jarenlang steunde ik haar. In het begin was zij ook lief voor mij. Zij kwam echter steeds vaster te zitten in haar verdriet. De gesprekken draaiden steeds meer alleen om haar en ik kon mijn verhaal niet meer kwijt. Wanneer ik iets zei, was het bij haar altijd 'erger'. Ik leverde in tot ik knapte. Een vastgelopen rouwproces is heel erg. Ik wens het niemand toe...ook de omgeving niet. Heb haar in gedachten aan de Heer, die zij niet kent gegeven. Soms kan je iemand niet helpen hoe graag je ook wil.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Zoals je bent!

Durf jij echt te zijn? Echt zijn, voor ons mensen houdt dit in dat je kwetsbaar durft en kan zijn. Want niemand van ons is perfect.  Allemaal bezitten wij sterke kanten, talenten, dingen die ons goed af gaan. Maar daarnaast ook onze zwakke kanten, valkuilen, dingen die ons niet goed af gaan. Echt zijn zoals jij bent?! Het vraagt moed, en vertrouwen om echt te zijn. Vooral denk ik het vertrouwen. Het diep van binnen weten: Wat ik ook fout doet, wat er ook gebeurd, ik ben veilig. Helaas maken wij allemaal van alles mee in ons leven wat het moeilijk maakt om jezelf te kunnen, of te durven, blijven. Hoe ontneem jij het jezelf om te zijn zoals jij bent? Zeker wanneer jij je onveilig voelt kun je makkelijk, en ook heel snel, methodes toepassen waardoor je onecht wordt. Jezelf eigenlijk ontneemt om te zijn zoals jij bent. Hieronder noem ik wat voorbeelden: Masker(s) opzetten.  Je probeert goedkeuring te zoeken bij de mensen om je heen. Daarom pas jij je aan, aan de om...

Zoekend naar het Licht (deel 3)

Het Licht wijst je de weg Zowel Maria als Jozef hebben een boodschap gekregen van God. Ze kregen te horen wat het plan van de Hemel was met hun leven. Ze zouden ouders worden van Gods Zoon, Jezus. Vast heel anders als hun aardse plannen. Over bijvoorbeeld de aardse plannen van Jozef, kon je vorige week lezen, dat het heel erg afweek van wat God wilde dat Jozef deed. Het mooie wat ik zie is dat zowel Maria als Jozef gehoorzaamde aan het Hemelse plan voor hun leven. (  Deel 1  en   Deel 2  ). Bevrijd uit mijn Egypte Op het moment dat Gods Licht mijn leven raakte, voelde ik mij bevrijd! Het zorgde dat ik weg geleid werd uit Egypte. Mijn Egypte bestond uit hele diepe angsten. Voor mensen om mij heen, voor situaties, voor God en ook voor mezelf. Wat er in mijn Egypte ook bestond was slavernij. Een heel zwaar juk. Ik was de slaaf van prestatie en goedkeuring. Op het moment dat God mij uit Egypte bevrijdde was ik nog niet klaar voor mijn bestemming, mijn roeping o...

De kracht van Gods Woord

Gods Woord kan mij zo verwonderen. De veranderende kracht die het bezit, door de werking van Gods Geest. Een boek, dat al zoveel jaren geleden geschreven is, dat ondanks de leeftijd, nog steeds die kracht bezit. Ik heb de Bijbel al heel wat keren helemaal van voor naar achter gelezen (of gehoord). En toch is het nog steeds zo vaak alsof ik het voor het eerst lees. Dan mag ik weer nieuwe lagen ontdekken. Mijn eerste transformatie Door de werking van de Heilige Geest, kan ik Zijn Woord lezen op een manier dat het mij transformeert. Zo heeft het mij mogen laten zien wie ik werkelijk ben, in Christus. Dat heeft een hele grote verandering bij mij teweeg gebracht. Ik voelde mij namelijk waardeloos, niet gezien, en de gedachte die ik had over mezelf was: Ik ben niets, ik kan niets en zal nooit iets worden. Ik kan echt zeggen dat Gods Woord, toen ik het mijn hart binnen kon komen, mij leven heeft gegeven. Want niet alleen mijn ziel was dood, mijn leven voelde doods. Koud, donker en...