Doorgaan naar hoofdcontent

Tussen een oud en nieuw gezin!

Tussen oud en nieuw!

Dat is het nieuwe thema van de bloghop. Deze keer mocht Marc Volgers, van de blog Gloriaenkyrie.wordpress.com, het thema bedenken. Afgelopen weken was ik er voortdurend mee bezig. Wat kan ik hierover bijdragen? We leven tussen het oude en het nieuwe. Zoals Marc zelf omschreef, zijn we nog geen volmaakte schepping. Is er nog steeds gebrokenheid en lijden. Maar een oude schepping zijn we ook niet meer. Dit zijn allemaal delen waar ik eigenlijk heel veel over zou kunnen schrijven. Toch kwam er maar niets.

Ik zocht het op de verkeerde plek. Het graven in mezelf, als schrijfster, kan soms wel mooie dingen opleveren. Maar veel vaker heb ik gemerkt, dat de onderwerpen die mij 'opeens' in lijken te vallen kracht bevatten. Vaak loop ik dan al een tijdje tegen  onderwerpen aan in mijn leven. Wanneer ik dit deel doe ik vaak nieuwe inzichten op, vind ik (h)erkenning of mag ik rust ervaren. Het onderwerp waar ik afgelopen periode aan werk, tegen aanloop en in groei wil ik met jullie als lezers delen. Het oude is voorbij, maar het nieuwe is nog niet volledig gekomen, mede doordat het oude altijd een onderdeel blijft.


Oude oorsprong gezin


Vanaf 2005 vorm ik een gezin. Daar lag het oorsprongsgezin van mij en mijn kindjes. Tot 2013 was dit gezin werkzaam als één team. Maar dat oude gezin, dat is er niet meer. Wat over is, dat was een gebroken gezin. Gescheurd, verdeeld over twee huizen. Samen met mijn kindjes vormde ik een incompleet oorsprongsgezin. Hoe dit gegaan is, wat wij hebben meegemaakt heeft een grote invloed gehad op onze levens. Wat er was, dat is voorbij. Er waren zoveel emoties, die zorgde voor bepaalde reacties. Ik heb echt een rouwperiode gehad. Pijn en verdriet, werden afgewisseld met woede. Het heeft heel veel gedaan met mij persoonlijk. Een diepe weg was voor mij vooral aanwezig door de aantasting van mijn zelfbeeld hierdoor. Het gevoel van gebruikt, en weggesmeten en niets waard te zijn het vulde eigenlijk mijn gehele hart, gedachten en handelen. Het oude was voorbij, het nieuwe dat ging komen? Ik had nog geen idee!

Nieuw samengesteld gezin


Nu heb ik een samengesteld gezin. Het nieuwe is gekomen! Het oorsprongsgezin is voorbij gegaan en
verbroken. Het incomplete gezin ook dat is voorbij. Twee incomplete gezinnen zijn bij elkaar gekomen. Hebben elkaar gevonden en zijn op zoek gegaan naar hoe ze als één gezin verder kunnen gaan. Ook hierin zit voor mij een grote oud en nieuw. Want het oude? Het gaat nooit echt voorbij voor ons allemaal. We hebben zoveel al meegemaakt. Zo nemen we allemaal onze patronen, ervaringen en gevoelens mee. Maar ook zullen biologische ouders, altijd (!) samen ouders blijven. Je kan geen ex- moeder of ex-vader worden.

Eigenlijk zijn er in ons gezin nu verschillende ouder teams. Samen met mijn man, vorm ik één team. In liefde met elkaar verbonden, dichtbij elkaar om er te kunnen zijn voor elkaar. Daarnaast vormen wij ook allebei een ander team. Een biologisch ouderteam. Met patronen van communicatie, met ervaringen die sporen hebben nagelaten, met manieren om elkaar te willen bereiken. Ik voel mij afgelopen maanden zitten tussen het oude en nieuwe.

Respectvol ouderschap


Ik zit tussen beide gezinnen, en als ik er van bovenaf op kijk zie ik vooral de volgende dilemma's: Welke positie bekleed ik als vrouw in het biologische ouderteam? En welke positie heb ik in het nieuwe, samengestelde ouderteam. En nog belangrijker hoe kan ik deze in combineren met respect voor beide teams?

In het biologische ouderteam is het afgelopen jaar veel veranderd en hierin is hard gewerkt. Na een jaar, zie ik hoe groot de invloed van de communicatie is. Ik zie de uitwerking daarvan bij onze twee kindjes. Er is nu respect en ruimte voor elkaar, en we doen echt ons best om respectvolle ouders te zijn, ook al zijn we een ouderteam dat niet meer bij elkaar woont.

In ons samengestelde ouderteam is het ook werken geweest. Waar ik vooral tegenaan liep voor mezelf was dat er, ondanks drie jaar aan werken aan oude pijn, toch nog weer nieuwe pijn naar boven kwam. Juist doordat er nu weer een relatie is, gebaseerd op liefde en respect. Door eerdere ervaringen vond ik dat niet meer eng, of spannend. Ik had geleerd van het oude en daardoor kon ik vele lessen meenemen om hieraan te werken. Samen met mijn man, positieve en respectvolle patronen maken. Elkaar ruimte geven, pijn en ervaringen vanuit het verscheurde oorsprongsgezin met elkaar durven delen en daarmee samen leren leven. Het lastigste stukje voor mij is: vertrouwen. Liefde vraagt vertrouwen, overgave. Daarin ben ik wel door mijn leven heen erg beschadigd. Daarom is vertrouwen het woord dat ik mee wil nemen naar het nieuwe jaar. Want het oude is voorbij, het nieuwe en volmaakte zal er komen. Maar tussen het oude en het nieuwe, zal God mij dragen. Ik ben veilig, zolang ik in Zijn liefde blijf.


Het nieuwe jaar in


Het aankomende jaar wil ik elke week een Bijbeltekst uit mijn hoofd leren, die mij helpen, die inzicht geven of die een krachtige boodschap van vertrouwen weerspiegelen. Ik zal elke week dan ook de Bijbeltekst delen op mijn blog. Donderdag 28 December heb ik een begin gemaakt en heb ik twee teksten uit mijn hoofd geleerd. Om deze als tekens onderweg te blijven gebruiken heb ik beide uitgewerkt doormiddel van Bijbel Journaling.



Met deze blog wil ik meedoen aan de bloghop van December/Januari. Voor deze bloghop is het thema: Tussen oud en nieuw. Dit is bedacht door de vorige bloghop winnaar: Marc Volgers op zijn blog: gloriaenkyrie.wordpress.com

Reacties

  1. Mooi dat je alles zo bewust doorleeft en naar het goede streeft, in Zijn kracht. Wens jou en je gezin een gezegend nieuw jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat bijzonder hoe je dit schrijft. Dank je wel. Ook voor je lieve wens. Jij/jullie samen ook een gezegend jaar!

      Verwijderen
  2. Wat een open en mooie blog. Ken je het boek 'Samengesteld' van Hans Groeneboer? Is echt een heel leerzaam boek. Geschreven voor samengestelde gezinnen, maar volgens mij zou iedereen die trouwplannen heeft het moeten lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Heleen,

      Je geeft een hele mooie tip. Ik heb het boekje gelezen inderdaad! Heel herkenbaar hoe het omschreven werd. Ben het dan ook met je eens dat iedereen het zou moeten lezen bij het trouwen. Het is echt zo dat wanneer je trouwt zonder kinderen er ook verschillende culturen bij elkaar komen! Dank je wel voor je mooie complimenten!

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Leven vanuit dankbaarheid...

Zoek het ware leven
waar het te vinden is:
vlak voor je neus.
(Duizend maal dank, Voskamp, Ann) Een waar leven, dat vol is, dat eerzaam is en ergens toe doet. Hoe breng je dat, in je leven van alledag, in de praktijk? Kijk jij naar de teleurstelling, het falen en de gebreken?


Gericht op wat ontbreekt
Zolang ik dit deed, voelde ik mij elke dag leger, nuttelozer en waardelozer. Ik werd er zo moe van.

Naast dat er veel in mijn leven gebeurde dat mij verwondde en verdriet deed, gebeurde er nog iets. Ik laadde mezelf niet meer op. Zag elke dag nog meer dat tegen zat, wat ontbrak in mijn leven, om ooit tot een vol, eerzaam en nuttig leven te kunnen komen. Wat ik had gedaan was mij volledig gedraaid naar het negatieve. Ik gaf God er niet de schuld van, iets wat hierdoor wel vaak gebeurt! Ik gaf mezelf de schuld ervan....

Verlost van mijn schuld
Totdat mijn leven veranderde. Heel lang worstelde ik met zonden die ik had begaan. Zo vaak vroeg ik om vergeving, bij God. Totdat er duidelijk omhoog k…

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gebed: Houdt ons dichtbij U

Heere laat ons als ouders niet los, in het opvoeden van onze kinderen. In een wereld die van U af gaat kan het moeilijk zijn om onze kinderen op te voeden, naar U gericht. Heere laat mij niet los!

Ik wil bekennen, dat ik makkelijker spreek over de fouten die anderen hierin maken. Dat ik makkelijker praat met andere mensen over problemen die ik tegenkom. Dan dat ik andere mensen, of mijn problemen bij U breng.

Vergeef mij Heere, en wilt U mij hierbij helpen. Om eerlijk in die spiegel te durven kijken die U mij voorhoud. Een schokkende spiegel! Maar dank U dat U deze spiegel nog aan mij schenkt. En mij niet overgeeft aan de wereld en mij loslaat. Dat U mij vast houd is niet iets waarvoor ik mezelf kan prijzen. Nee dat is enkel Uw genade en alle eer daarvoor komt U toe!

Laat mij niet gaan met mijn erfenis de wereld in. Als een Vader die maar loslaat omdat ik toch niet luister, omdat ik altijd maar meer wil. Mijn dood en ondergang tegemoet lopend. Terwijl er bij U alles is wat ik nodig he…