Doorgaan naar hoofdcontent

Geopende vensters

Durf ik er eigenlijk op te vertrouwen dat God in mijn behoefte zal voorzien?

Een vraag die ik mezelf vaak gesteld heb. Daaraan vast hangt voor mij nog een belangrijke vraag: Worstel ik met God omdat God niet in mijn behoefte voorziet, of omdat ik uit het oog verloor wie God werkelijk is? Eigenlijk draait het vooral om mijn beeld van God. Want dat bepaald hoe ik bid, hoe ik leef en hoe ik denk. Hij is de spil waar alles in mijn leven omdraait. Ook als ik twijfel aan Hem, of wanneer ik Hem beperkt (als mens) voorstel.


Gesloten deuren


Ik heb gezien dat wanneer God deuren sloot voor mij, deuren die ik vanzelfsprekend en normaal vond, Hij altijd een venster open deed. Maar koppig als dat ik was (stiekem nog ben) bleef ik toch door die deur willen. Zo ging ik de strijd aan met de deuren, naar wegen die voor mij afgesloten waren. Telkens koos ik mijn eigen verkozen wegen, boven dat smalle weggetje dat uit het venster liep. Dit zorgde dat ik blauwe plekken op liep, verwond raakte op de weg. Nee niet (altijd) lichamelijk, maar wel wonden en kneuzingen in mijn hart.

Onder het kruis


Totdat de strijd mij klein genoeg maakte. Dat ik besefte wie ik was, maar vooral, ik weer besefte wie God is. Mijn ik, mijn wil moest gebroken worden. Want de keuzes die ik maak zijn gemaakt op beperkt, menselijk inzicht. Ik vond de deur die ik kon wijzer, verstandiger of normaler dan kruipen door Zijn venster raam. Ik was nog te groot, teveel met mezelf bezig om sowieso door het venster heen te kunnen. Knielend, vond ik open vensters, en lukte het mij om met Hem erdoor te gaan.

Voorbij mijn ik



Telkens wanneer ik dacht dat er niets meer over was van mezelf. Als ik geen andere weg meer zag dan door dat venster. Dacht ik dat alles voorbij was. Maar weet je wat ik zag, welke wereld er achter het kruis lag? Een smalle weg vol zegen. Voor iedere dag manna, buiten mijn tent. Buiten mijn ik. Als ik in beweging blijf en Hem blijf volgen. Hij was er al, en had alles aan die kant van het venster al voorbereid voor mijn komst. Hier was vrijheid veilig. Kon ik mijn schatten, mijn talenten gebruiken. Daar, op mijn kleinst, werd God het grootst!

Vraag je dus niet bezorgd af: Wat zullen we eten?

Of: Wat zullen we drinken?
Of waarmee zullen we ons kleden?
Dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen.
Jullie Hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben.
Zoek liever eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid,

dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.
(Mattheüs 6:31-33)

Hoe zit het met jouw vertrouwen? Weet jij dat God er voor jou is, en dat Zijn zegeningen voor jou al klaar liggen? Je vind ze, op Zijn pad voor jou! 

Reacties

  1. Door ziekte zijn wij mijn man en ik stop gezet. Wij hebben beide geen baan. Geen baan geen inkomen. En nu??? Je moet voor je kinderen kunnen zorgen bla bla bla. Op een gegeven moment werd mijn ziek worden nog erger door stress. En daar hebben mijn kinderen nog minder aan. Wij besloten dat wij gingen vertrouwen op God, dat wij gingen staan op het feit dat God beloofd dat Hij voorziet. Ik kan je vertellen, vanaf die dag hebben wij nooit zonder iets ook maar gezeten. En als ik denk oh help het gaat hem niet worden deze maand. Dan uit onverwachte hoek komt er hulp. Vertrouw op God, ga staan op Zijn belofte en Hij ZAL voorzien. Jij moet alleen leren los laten. God voorziet op alle vlakken van je leven. Vertrouw daar op.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is loslaten van jezelf zeg Eveline.... Wat een weg, wat een venster hebben jullie waardoor jullie hebben gekropen. Mooi om te lezen dat Hij trouw is en Zijn belofte nakomt. Maar wat zien die er soms anders uit als dat wij dat zelf bedacht hebben. Ik bid jullie Gods zegen toe.

      Wat een voorbeeld is dit voor mij! Het is veilig, het is goed want God is veilig, en Hij is goed.

      Verwijderen
  2. Wat een mooie beeldspraak gebruik je in dit verhaal Petrina. Het is waar: waar wij kleiner worden, wordt God groter en passen we door vensters die we eerder niet zagen. Daar wachten onverwachte zegeningen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je compliment Anne. Mooie en waardevolle reactie! Hoe moeilijk het ook is, want het gaat zo tegen onze wereldse natuur in.

      Verwijderen
  3. Heel mooi! Dank je wel voor je openheid in je blogs. Daardoor krijgen ze een speciaal plekje voor mij! Hier nog een linkje voor jou: https://www.sela.nl/liederen/146/god-zal-voor-ons-zorgen.html

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O Aritha, dit maakt mij helemaal stil. Het lied, maar ook je reactie! Dank je wel.

      Verwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Gebed: Houdt ons dichtbij U

Heere laat ons als ouders niet los, in het opvoeden van onze kinderen. In een wereld die van U af gaat kan het moeilijk zijn om onze kinderen op te voeden, naar U gericht. Heere laat mij niet los!

Ik wil bekennen, dat ik makkelijker spreek over de fouten die anderen hierin maken. Dat ik makkelijker praat met andere mensen over problemen die ik tegenkom. Dan dat ik andere mensen, of mijn problemen bij U breng.

Vergeef mij Heere, en wilt U mij hierbij helpen. Om eerlijk in die spiegel te durven kijken die U mij voorhoud. Een schokkende spiegel! Maar dank U dat U deze spiegel nog aan mij schenkt. En mij niet overgeeft aan de wereld en mij loslaat. Dat U mij vast houd is niet iets waarvoor ik mezelf kan prijzen. Nee dat is enkel Uw genade en alle eer daarvoor komt U toe!

Laat mij niet gaan met mijn erfenis de wereld in. Als een Vader die maar loslaat omdat ik toch niet luister, omdat ik altijd maar meer wil. Mijn dood en ondergang tegemoet lopend. Terwijl er bij U alles is wat ik nodig he…

Voorbereidingstijd voor het huwelijk

Op 29 Augustus ben ik ten huwelijk gevraagd en heb ik ja gezegd.
Vanaf die tijd zijn mijn vriend en ik vol in de bruiloft sferen.
Wat een heerlijke tijd is dit.
Samen toeleven naar een begin als gezin.
Het is zo fijn om te kunnen zeggen dat na een maand stoeien de belangrijkste dingen rond zijn.
De ringen liggen zelfs al klaar.
En soms, heel soms, doen we ze even om.
Wat een heerlijk idee, en wat is het mooi!
Ook is onze kleding al in de maak.
Spannend spannend!
We zijn al in ondertrouw, en alles rondom de gemeente is ook gedaan.
Lijstjes worden nu echt afgestreept.
Afgelopen weken zijn we hard bezig geweest om eruit te komen met de feestlocatie.
En ook dat kunnen we nu zeggen dat rond is.
We gaan zo'n mooie dag krijgen!

Niet alleen voor ons, maar ook voor de kindjes is deze periode zo speciaal.
Het is spannend, want er gaat zoveel veranderen.
Maar tegelijk zo leuk!
Papa of mama gaat trouwen, er komt echt een heel nieuw gezin.
Eén vaste plek waar we zijn.
Wat zal dat de kindjes oo…