Doorgaan naar hoofdcontent

Moeder concurrentie

Wat is het een moeilijke tijd voor moeders

Ik spreek er vele, en ze zijn allemaal verschillend! Net als de kindjes die erbij horen trouwens. Wat ik vooral hoor, zie en opmerk is dat we het elkaar zo moeilijk kunnen maken. Het moederschap, het maakt ons kwetsbaar. Al te snel voelt iets als een aanval en schieten we de verdediging in. Dat is ook begrijpelijk. Je kindje(s) zijn je kostbaar. Ondanks de druk van de maatschappij, de vele taken die we op ons hebben tegenwoordig, is er iets wat niet veranderd is: (over het algemeen) willen we onze kindjes het beste geven!





Hoge doelen

We willen voor onze kindjes een goed leven, dat ze gelukkig zijn en dat ze echt kind kunnen zijn. Iedere moeder heeft hier een andere invulling voor. Maar vergeet niet, iedere moeder heeft ook andere middelen ter beschikking. Niet iedereen krijgt hetzelfde mee van huis uit. Soms is iets niet beschikbaar omdat er de financiële middelen niet voor zijn, iets wat we begrijpen. Maar het is ook vaak dat er een voorbeeld ontbreekt, een rolmodel. Daarnaast weet ik als moeder hoe wij ook ons best doen, we zijn beperkt! Gelukkig maar. Geen enkele moeder is perfect. Daarin kunnen we elkaar omarmen. We zouden hierdoor elkaar kunnen aanvullen. Maar al te vaak gebeurd er iets heel anders:


We willen beter zijn dan de ander, we vergelijken ons zelf met elkaar. 

Maar van andere naar beneden halen, gaan onze eigen beperkingen niet weg. We zijn niet gemaakt om beter te zijn dan een ander. Nee, we zijn gemaakt om elkaar verder te helpen. Het is niet alleen goed voor onze kinderen dat we geen perfecte moeders kunnen zijn. Ik denk dat het zelfs heel goed is voor ons als moeders. Elke moeder heeft de keuze: Wat doe ik wanneer ik tegen mijn beperking aan loop?

Opwaartse vergelijking

Ik ging heel lang op zoek naar rol modellen. Andere moeders, trainingen en boeken. Ik gebruikte het om te onderzoeken wat bij mij en mijn kindjes paste. Maar heel eerlijk? Het maakte mij moe. Want ik voelde mij er zo door falen. Iedere moeder had iets wat ik niet had. Het maakte mij moedeloos om dit te ervaren. Heel lang vond ik dit erg moeilijk. Bijzonder is dat dit eigenlijk duurde totdat ik alleenstaande moeder werd. Dat maakte dat ik op een bijzondere manier er anders in ging staan. Ik leerde een hele kostbare les voor moeders.


Waardevol inzicht

Ik ben dan wel moeder op aarde. Maar mijn kinderen heb ik ontvangen van God. Hij had een plan voor het leven van mijn zoon en dochter en mij als moeder van deze twee (en partime van nog 3 kindjes). Zijn plan met hen staat al vast. De levens van mijn kindjes en van mij, ze liggen in Gods hand. Ik leerde in de periode dat ik er alleen voor stond, dat ik helemaal beperkt was. Want vader en moeder tegelijk zijn, dat was al helemaal onmogelijk!

Het was voor mij zo fijn dat ik mocht leren dat ik het samen met God mag doen. Ik mag mijn kinderen het beste meegeven van wat ik heb. Voor alle dingen die mislukken, of waarin ik te beperkt ben, mag ik bidden. Bid voor je kindjes, dat ze Zijn weg mogen vinden. Tegelijk mogen wij als moeders beseffen, bid ook voor jezelf. Dat wij voor onze kinderen mogen zijn, zoals onze Hemelse Vader voor ons is. Want is het niet dat wij van onze Vader in de Hemel leren op een manier die goed voor ons is? Soms doet het pijn, begrijpen wij het niet, lijkt het oneerlijk. Maar we mogen Hem leren kennen, als Vader, door Jezus. Hij maakte ons zichtbaar hoe de Vader is. Zo mogen wij onze kinderen groot brengen. Ook voor deze opdracht gaan we falen, als het op ons mensen aan komt. Daarom bid! Voor jezelf en voor andere moeders. Zonder wijzende vingers (!), maar leg elkaar in liefde voor Zijn troon. Want eerlijk? Wij hebben Hem allemaal nodig. Omarm elkaar en omarm Hem.
Doe je best en bid God om de rest!

Is dit herkenbaar voor jou? Hoe ging jij hiermee om?

Reacties

  1. Ik heb geen kinderen maar zie wel dat veel moeders perfectionistisch zijn en het allemaal (te) goed willen doen. En perfectionisme is een zelf opgelegd juk, waar Jezus je van wil bevrijden. Daarom ben ik het helemaal met je eens dat wanneer je gewoon je best doet en bid, je gewoon goed genoeg bent. Als moeder met je kinderen, als single met je familie en vrienden op je werk etc.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat vind ik heel mooi Anne, het is voor elk mens zo. Als je doet wat je kan, mag je God bidden om de rest.

      Dank je wel voor je mooie reactie.

      Verwijderen
  2. Mooi stukje. Heel herkenbaar. Juist iets waar ik momenteel best wel weer veel mee bezig ben. Bijzonder dat je nu net hierover schrijft. Bedankt!
    Groetjes Gerda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sterkte hierbij Gerda, op welke manier dat je hier ook tegen aan loop. Bijzonder hoe dingen soms bij elkaar lijken te komen. Veel zegen en dapper dat je reageert!

      Verwijderen
  3. Dank je wel voor deze mooie en waardevolle blogpost, Petrina.
    Veel herkenning, ook al zijn onze kinderen inmiddels het huis uit.
    Ik hoop dat velen hem zullen lezen en erdoor bemoedigd zullen worden.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat.
Wil je wel reageren maar niet dat jouw reactie openbaar staat?
Mail gerust naar:

schrijfgelukjes@gmail.com

Populaire posts van deze blog

Doorzetten

Afgelopen jaren heb ik weer nieuwe doelen in mijn leven gekregen.
Het is gaaf om weer dingen te hebben om naar toe te werken.
Zelfs al is het een reis die echt een uitdaging is.
Was ik drie jaar geleden nog gebroken, zag ik mezelf als iemand die niets kon en ook nooit zou kunnen.
Nu ben ik al aardig op reis.
Echt niet altijd een gemakkelijke weg die ik ga.
Merk dat het best pittig is.
In mijn hoofd sta ik voor veel dingen alleen.
Een hele verantwoordelijkheid als alleenstaande mama, en veel ballen in de lucht houden.
Toch besloot ik mijn kans te pakken.

Na de scheiding was HET moment.
Eindelijk was er ruimte, en kon ik aan mezelf werken.
Samen met een coach en later ook nog iemand van De Hoop, ging ik aan de slag.
Ondanks de moeilijke uitdagingen waar ze mij voorzette, deed ik het.
Ik wilde verandering.
En dat is pittig, dat vraagt doorzettingsvermogen en innerlijke kracht.
Zoveel patronen waren er gelegd, en die veranderen zit zoveel tijd in.
Maar nu kan ik zeggen, wat ben ik gegroei…

Een onbekende toekomst tegemoet

Wat de toekomst brenge moge,
mij geleid des Heere hand.
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land!


Op 24 maart 2018 is mijn moeder overleden. En bovenstaande lied mocht ik huilend zingen die zondag, 25 maart, in onze gemeente. Het was de tekst die woorden aan mijn hart gaf! Want ik heb eigenlijk geen idee wat de toekomst zal brengen. Ik leef bij de dag, en kreeg kracht voor alle dagen, om te dragen wat er nodig was. Dankbaar mag ik weten dat dit zo zal blijven. Hij is erbij, en loopt met mij mee.
Lege puzzelstukken
Een groot deel van het leven dat nu voor mij ligt zie ik als lege puzzelstukken. De tijd zal deze stukken van kleur gaan voorzien. Leven zonder moeder? Ik kan mij nog geen voorstelling maken hoe dit mijn leven zal gaan vormen. Maar dwars door dit onbekende stuk van leven weet ik één ding zeker. Er is een gouden draad, die ik mee mag nemen, de rest van mijn leven. God zal mij leiden, waar nodig zelfs dragen. Hij zal er altijd voor mij zijn. Hij geeft rust en troost…

Vertrouwen Bijbeltekst: week 12

Kijk naar de vogels in de lucht:  ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren,  het is jullie hemelse Vader, die voedt.  Zijn jullie niet meer waard dan zij?  Mattheüs 6:26

Ik heb een week niet geblogd door omstandigheden die voor gaan. Er was geen ruimte om te delen, te schrijven of te bloggen. Wel heb ik de tekst van de week, rondom mijn thema vertrouwen uit mijn hoofd geleerd.  Een hele waardevolle voor mij. Deze tekst heeft afgelopen week heel veel betekenis gekregen voor mij. Het is God zelf die voor Zijn schepping zorgt!


Net als de  vogels hoeven wij helemaal niet ver vooruit te denken en te plannen. God zorgt voor ons, en Hij geeft ons kracht voor de dag van vandaag. Dat iedere keer weer! Als ik zie hoelang ik leef, dan is het een berg aan zegeningen waar alle schuren te klein voor zijn. Wat Hij schenkt is niet om te bewaren. Het is niet voor de toekomst. Ik heb geleerd dat het voor het nu is. Om vol te kunnen houden, om ondanks alles dankbaar te kunnen zijn,…